ภาพจิตรกรรมชุดฮิโรชิมา (The Hiroshima Panels)
สรุปใจความสำคัญ
- สร้างสรรค์โดย โทชิ และ อิริ มารุกิ ใช้เวลาดำเนินการรวม 32 ปี (ค.ศ. 1950-1982)
- ประกอบด้วยภาพวาดขนาดใหญ่ 15 ภาพที่ถ่ายทอดความสูญเสียจากระเบิดปรมาณู
- ใช้เทคนิคการวาดด้วยหมึกดำขาว (Sumi-e) ตัดกับสีแดงเพื่อสื่อถึงความรุนแรงและสันติภาพ
- ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1995 จากความมุ่งมั่นในการรณรงค์เพื่อสันติภาพ
ภาพจิตรกรรมชุดฮิโรชิมา (ญี่ปุ่น: 原爆の図, Genbaku no zu) เป็นชุดภาพวาดบนแผงพับจำนวน 15 ภาพ ซึ่งสร้างสรรค์โดยศิลปินสามีภรรยา โทชิ มารุกิ (Toshi Maruki) และ อิริ มารุกิ (Iri Maruki) โดยใช้เวลาในการสร้างสรรค์ยาวนานถึง 32 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึง 1982 ผลงานชุดนี้มุ่งเน้นการถ่ายทอดผลกระทบและความสูญเสียจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่เมืองฮิโรชิมาและนางาซากิ รวมถึงภัยพิบัตินิวเคลียร์อื่น ๆ ในศตวรรษที่ 20

ลักษณะทางศิลปะและเนื้อหา
ภาพวาดแต่ละชิ้นมีขนาด 1.8 เมตร x 7.2 เมตร โดยนำเสนอภาพของผู้คนที่ต้องเผชิญกับความรุนแรงและความโกลาหลจากการระเบิด เช่น ผู้ที่ร่างกายถูกเผาไหม้เดินอย่างไร้จุดหมาย คู่รักที่โอบกอดกันในวาระสุดท้าย หรือแม่ที่อุ้มลูกที่เสียชีวิตแล้ว ศิลปินจงใจนำเสนอความโหดร้ายของสงครามและการโจมตีพลเรือน โดยไม่ได้จำกัดเพียงแค่ชาวญี่ปุ่น แต่ยังรวมถึงชาวเกาหลีและเชลยศึกชาวอเมริกันที่ได้รับผลกระทบด้วย
ในด้านเทคนิค มารุกิใช้การวาดเส้นด้วยหมึกดำและขาวตามแบบฉบับ sumi-e ของญี่ปุ่น ตัดกับสีแดงของเปลวไฟปรมาณู เพื่อสร้างผลกระทบทางอารมณ์ที่รุนแรงและสื่อถึงการต่อต้านสงครามและอาวุธนิวเคลียร์อย่างชัดเจน นอกจากนี้ ในแต่ละภาพยังมีบทกวีสั้น ๆ ประกอบเพื่อช่วยอธิบายเนื้อหาและอารมณ์ของภาพวาดนั้น ๆ
บทบาททางสังคมและการเมือง
ในช่วงที่ญี่ปุ่นอยู่ภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งมีการสั่งห้ามรายงานข่าวเกี่ยวกับการทิ้งระเบิดปรมาณูอย่างเข้มงวด ภาพจิตรกรรมชุดนี้ได้กลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการเปิดเผยความทุกข์ทรมานที่ถูกซ่อนไว้ผ่านการจัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนทั่วประเทศ
นอกจากเหตุการณ์ที่ฮิโรชิมาและนางาซากิแล้ว ผลงานชุดนี้ยังกล่าวถึงเหตุการณ์เรือประมง Daigo Fukuryu Maru ที่ได้รับผลกระทบจากการทดสอบระเบิดนิวเคลียร์ที่บิกินีอะทอลล์ในปี ค.ศ. 1954 เพื่อชี้ให้เห็นว่าภัยคุกคามจากนิวเคลียร์ยังคงมีอยู่แม้ในยามสงบ
รายชื่อภาพจิตรกรรมทั้ง 15 ภาพ
- I Ghosts (幽霊, Yūrei, 1950)
- II Fire (火, Hi, 1950)
- III Water (水, Mizu, 1950)
- IV Rainbow (虹, Niji, 1951)
- V Boys and Girls (少年少女, Shōnen shōjo, 1951)
- VI Atomic Desert (原子野, Genshi-no, 1952)
- VII Bamboo Thicket (竹やぶ, Takeyabu, 1954)
- VIII Rescue (救出, Kyūshutsu, 1954)
- IX Yaizu (焼津, Yaizu, 1955)
- X Petition (暑名, Shomei, 1955)
- XI Mother and Child (母子像, Boshi-zō, 1959)
- XII Floating Lanterns (とうろう流し, Tōrō nagashi, 1969)
- XIII Death of American Prisoners of War (米兵捕虜の死, Beihei-horyo no shi, 1971)
- XIV Crows (からす, Karasu, 1972)
- XV Nagasaki (長崎, Nagasaki, 1982)
การจัดแสดงและมรดกทางวัฒนธรรม
ในปี ค.ศ. 1967 ได้มีการก่อตั้ง หอศิลป์มารุกิ (Maruki Gallery) ในเมืองฮิกาชิ-มัตสึยามะ จังหวัดไซตามะ เพื่อเป็นสถานที่จัดแสดงภาพชุดฮิโรชิมาอย่างถาวร โดยมีเพียงภาพที่ 15 (Nagasaki) ที่จัดแสดงถาวร ณ หอประชุมวัฒนธรรมนานาชาตินางาซากิ
ผลงานของคู่สามีภรรยามารุกิยังรวมถึงภาพวาดเหตุการณ์ค่ายกักกันเอาชวิทซ์, การสังหารหมู่ที่นานกิง, ยุทธการที่โอกินาวา และมินามาตะ ซึ่งส่งผลให้พวกเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1995
นอกจากนี้ ภาพชุดนี้ยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับผลงานศิลปะแขนงอื่น เช่น สารคดีเรื่อง Hellfire: A Journey from Hiroshima (1987) ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และซิมโฟนีหมายเลข 5 ของ Masao Ohki ในปี ค.ศ. 1953
คำถามที่พบบ่อย
ภาพจิตรกรรมชุดฮิโรชิมาคืออะไร?
เป็นชุดภาพวาด 15 ภาพโดยศิลปิน โทชิ และ อิริ มารุกิ ที่ถ่ายทอดความโหดร้ายและผลกระทบจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมาและนางาซากิ รวมถึงภัยพิบัตินิวเคลียร์อื่น ๆ
ศิลปินใช้เทคนิคใดในการสร้างสรรค์ผลงาน?
ใช้การวาดเส้นด้วยหมึกดำและขาวตามแบบฉบับ Sumi-e ของญี่ปุ่น ตัดกับสีแดงของเปลวไฟ เพื่อสร้างความรู้สึกสะเทือนใจและต่อต้านสงคราม
ปัจจุบันผลงานเหล่านี้จัดแสดงอยู่ที่ไหน?
ส่วนใหญ่จัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์มารุกิ (Maruki Gallery) ในเมืองฮิกาชิ-มัตสึยามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ยกเว้นภาพที่ 15 (Nagasaki) ที่จัดแสดงอยู่ที่หอประชุมวัฒนธรรมนานาชาตินางาซากิ
ทำไมผลงานชุดนี้จึงมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์?
เพราะในช่วงที่ญี่ปุ่นถูกยึดครองโดยฝ่ายสัมพันธมิตร การรายงานข่าวเรื่องระเบิดปรมาณูถูกสั่งห้าม ภาพชุดนี้จึงเป็นสื่อสำคัญที่ช่วยเปิดเผยความทุกข์ทรมานของผู้ประสบภัยให้โลกได้รับรู้