สวนสันติภาพฮิโรชิมา อนุสรณ์สถานแห่งความทรงจำและการรณรงค์เพื่อสันติภาพโลก

สวนสันติภาพฮิโรชิมา (ภาษาญี่ปุ่น: 広島平和記念公園, Hiroshima Heiwa Kinen Kōen) เป็นสวนสาธารณะและอนุสรณ์สถานตั้งอยู่ใจกลางเมืองฮิโรชิมา ประเทศญี่ปุ่น สวนแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงโศกนาฏกรรมที่เมืองฮิโรชิมาเป็นเมืองแรกในโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 และเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้เสียชีวิตทั้งทางตรงและทางอ้อม ซึ่งคาดว่ามีจำนวนสูงถึง 140,000 คน

สวนแห่งนี้ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวญี่ปุ่น เคนโซ ทังเกะ (Kenzō Tange) โดยเปลี่ยนพื้นที่ที่เคยเป็นย่านการค้าและที่อยู่อาศัยที่พลุกพล่านที่สุดของเมือง ซึ่งถูกทำลายจนราบคาบจากการระเบิด ให้กลายเป็นพื้นที่แห่งการรำลึกและส่งเสริมสันติภาพ ปัจจุบันสวนแห่งนี้ดึงดูดนักท่องเที่ยวมากกว่าหนึ่งล้านคนต่อปี และเป็นสถานที่จัดพิธีรำลึกสันติภาพประจำปีในวันที่ 6 สิงหาคม ของทุกปี

สัญลักษณ์สำคัญภายในสวน

โดมระเบิดปรมาณู (A-Bomb Dome)

โดมระเบิดปรมาณู หรือชื่อเดิมคือหอส่งเสริมอุตสาหกรรมจังหวัดฮิโรชิมา เป็นอาคารที่ตั้งอยู่ใกล้จุดศูนย์กลางของการระเบิด (Hypocenter) มากที่สุดและยังคงหลงเหลือโครงสร้างบางส่วนไว้ได้ อาคารนี้ถูกอนุรักษ์ไว้ในสภาพเดิมหลังการระเบิดเพื่อเป็นพยานทางประวัติศาสตร์ถึงความโหดร้ายของอาวุธนิวเคลียร์

ด้วยความสำคัญในฐานะมรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ โดมระเบิดปรมาณูจึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น มรดกโลกโดย UNESCO เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจถึงโศกนาฏกรรมและคำมั่นสัญญาในการแสวงหาสันติภาพนิรันดร์

อนุสาวรีย์สันติภาพเด็ก (Children's Peace Monument)

อนุสาวรีย์นี้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงเด็ก ๆ ที่เสียชีวิตจากผลกระทบของระเบิดปรมาณู โดยมีรูปปั้นเด็กหญิงที่ชูแขนขึ้นพร้อมกับนกกระเรียนกระดาษพับที่ลอยอยู่เหนือศีรษะ รูปปั้นนี้สร้างขึ้นจากเรื่องราวของ ซาดาโกะ ซาซากิ (Sadako Sasaki) เด็กหญิงผู้ป่วยด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวจากกัมมันตภาพรังสี ซึ่งพยายามพับนกกระเรียนกระดาษให้ครบ 1,000 ตัวตามความเชื่อของญี่ปุ่นเพื่อให้ตนเองหายจากโรค

จนถึงปัจจุบัน เด็ก ๆ และผู้คนจากทั่วโลกยังคงพับนกกระเรียนกระดาษส่งมายังฮิโรชิมาเพื่อนำมาวางไว้ที่อนุสาวรีย์แห่งนี้ ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์สากลของความหวังและสันติภาพ

อาคารพักผ่อน (Rest House)

อาคารพักผ่อนภายในสวนเป็นอีกหนึ่งอาคารที่รอดพ้นจากการระเบิด โดยเดิมเคยเป็นร้านขายกิโมโนชื่อ Taishoya ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929) ต่อมาถูกใช้เป็นสถานีจำหน่ายเชื้อเพลิงในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) แรงระเบิดได้ทำลายหลังคาและภายในอาคารจนหมดสิ้น มีผู้เสียชีวิตในอาคารนี้ 36 คน โดยมีผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวคือคุณ เอโซ โนมุระ (Eizo Nomura) ซึ่งขณะนั้นอยู่ในห้องใต้ดินที่มีหลังคาคอนกรีตช่วยกำบังรังสีและแรงระเบิดไว้ได้