ประวัติศาสตร์เขตเฟลิเซียนา รัฐลุยเซียนา

เขตเฟลิเซียนา (Feliciana Parish) หรือที่รู้จักในชื่อ นิวเฟลิเซียนา (New Feliciana) เคยเป็นเขตการปกครองในดินแดนออร์ลีนส์ (Territory of Orleans) และรัฐลุยเซียนา โดยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1810 จากดินแดนฟลอริดาตะวันตก (West Florida) ต่อมาในปี ค.ศ. 1824 เนื่องจากจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น เขตนี้จึงถูกแบ่งออกเป็นสองเขต คือ เขตอีสต์เฟลิเซียนา (East Feliciana Parish) และ เขตเวสต์เฟลิเซียนา (West Feliciana Parish)

ที่มาของชื่อและการตั้งถิ่นฐาน

คำว่า "Feliciana" เป็นภาษาสเปนซึ่งมีความหมายว่า "ดินแดนแห่งความสุข" (happy land) พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของลุยเซียนาฝรั่งเศส (French La Louisiane) และเริ่มมีชาวอาณานิคมฝรั่งเศสเข้ามาตั้งถิ่นฐานในช่วงปี ค.ศ. 1775 ก่อนจะตกอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนในช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา

ผู้ที่ตั้งชื่อดินแดนแห่งนี้คือ ผู้ว่าการรัฐชาวสเปนชื่อ กัลเวซ (Galvez) เพื่อเป็นเกียรติแก่ มารี เฟลิซิเต เซนต์ แมกเซนต์ (Marie Félicité St. Maxent) หญิงม่ายที่เขาแต่งงานด้วยในปี ค.ศ. 1777

การก่อตั้งเมืองแจ็คสัน

เมืองแจ็คสัน (Jackson) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1815 เพื่อเป็นศูนย์กลางการบริหารและตุลาการของเขตเฟลิเซียนา ก่อนที่จะมีการแบ่งเขตการปกครองในเวลาต่อมา เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานที่ดิน รวมถึงเป็นศูนย์กลางด้านการศึกษาและวัฒนธรรม

ตามตำนานเล่าว่า เดิมทีเมืองนี้ถูกเรียกว่า "Bear Corners" เนื่องจากมีหมีดำป่าจำนวนมากเดินข้ามลำห้วยทอมป์สัน (Thompson's Creek) ต่อมาผู้ตั้งถิ่นฐานชาวแองโกล-อเมริกันได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็น "แจ็คสัน" เพื่อเป็นเกียรติแก่ นายพลแอนดรูว์ แจ็คสัน ซึ่งมีรายงานว่าได้นำกองทัพมาตั้งค่ายพักแรมที่นี่ในระหว่างการเดินทางกลับจากยุทธการที่นิวออร์ลีนส์ (Battle of New Orleans) ในช่วงสงครามปี ค.ศ. 1812

ลำดับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์

ยุคเริ่มแรกและการเปลี่ยนมืออำนาจ

ในช่วงแรก พื้นที่นี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวอินเดียนเผ่าทูนิกา (Tunica) ซึ่งอพยพเข้ามาแทนที่ชาวโฮมา (Houma) ต่อมาทั้งสเปนและฝรั่งเศสต่างพยายามเข้ามาสำรวจและอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนแห่งนี้ โดยในปี ค.ศ. 1682 ลาซาล (LaSalle) ได้สำรวจแม่น้ำมิสซิสซิปปีและอ้างสิทธิ์ในดินแดนทั้งหมดที่แม่น้ำไหลผ่านในนามของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส

หลังสิ้นสุดสงครามฝรั่งเศสและอินเดียนในปี ค.ศ. 1763 สเปนได้ยกฟลอริดาให้บริเตนเพื่อแลกกับสิทธิ์ในคิวบา ขณะที่ฝรั่งเศสยกดินแดนลุยเซียนาและเกาะออร์ลีนส์ให้สเปน และยกดินแดนทางตะวันออกของแม่น้ำมิสซิสซิปปีให้บริเตน ส่งผลให้พื้นที่ของอีสต์และเวสต์เฟลิเซียนาในปัจจุบันตกเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมฟลอริดาตะวันตกของบริเตน

การขยายตัวของไร่ขนาดใหญ่

ในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้ย้ายถิ่นฐานส่วนใหญ่จากบริเตนและอาณานิคมอังกฤษได้หลั่งไหลเข้ามาในฟลอริดาตะวันตก โดยเฉพาะกลุ่มผู้ภักดีต่อกษัตริย์ (Loyalists) ที่หนีความวุ่นวายจากการปฏิวัติอเมริกาในปี ค.ศ. 1775 พวกเขาได้สร้างไร่อ้อยขนาดใหญ่ที่มั่งคั่ง โดยใช้แรงงานทาสชาวแอฟริกันจำนวนมาก

การกลับมาของสเปนและการโอนย้ายสู่สหรัฐอเมริกา

เบอร์นาร์โด เด กัลเวซ ผู้ว่าการรัฐลุยเซียนาของสเปน ได้นำกองทัพเข้ายึดป้อมบิวต์ (Fort Bute) และแบตันรูจ (Baton Rouge) รวมถึงแนทเชซ (Natchez), โมบิล (Mobile) และเพนซาโคลา (Pensacola) จากกองกำลังบริเตน ทำให้พื้นที่ทางตะวันออกของแม่น้ำมิสซิสซิปปีและทางเหนือของทะเลสาบพอนชาร์เทรนตกอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1780 จนถึงปี ค.ศ. 1810

ในปี ค.ศ. 1800 สเปนจำต้องยกดินแดนลุยเซียนาให้ฝรั่งเศส และต่อมาในปี ค.ศ. 1803 นโปเลียนได้ขายดินแดนลุยเซียนาให้แก่สหรัฐอเมริกา (Louisiana Purchase) อย่างไรก็ตาม พื้นที่ฟลอริดาตะวันตกซึ่งรวมถึงเฟลิเซียนาไม่ได้ถูกระบุไว้อย่างชัดเจนในสัญญาซื้อขาย ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างประธานาธิบดีเจฟเฟอร์สันและสเปน

ในปี ค.ศ. 1810 ชาวอาณานิคมในเฟลิเซียนาได้ก่อการปฏิวัติและสถาปนา สาธารณรัฐฟลอริดาตะวันตก (Republic of West Florida) ขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ และร้องขอให้ประธานาธิบดีเจมส์ แมดิสัน รับดินแดนนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐฯ ซึ่งคำขอนี้ได้รับการตอบรับในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1810

การแบ่งเขตการปกครอง

สหรัฐอเมริกาได้จัดตั้ง "เฟลิเซียนาเคาน์ตี้" (Feliciana County) เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนออร์ลีนส์ ก่อนจะแบ่งออกเป็น 4 เขต ได้แก่ นิวเฟลิเซียนา, อีสต์แบตันรูจ, เซนต์เฮเลนา และเซนต์แทมมานี และเมื่อลุยเซียนาเข้าเป็นรัฐในสหภาพในปี ค.ศ. 1812 เขตเฟลิเซียนาจึงถูกรวมเข้าด้วยกัน

ต่อมาในปี ค.ศ. 1824 รัฐสภาได้ตัดสินใจแบ่งเขตเฟลิเซียนาออกเป็น เขตอีสต์เฟลิเซียนา และ เขตเวสต์เฟลิเซียนา เพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทางของประชาชนในพื้นที่ทางตะวันตกที่ต้องเดินทางไปยังเมืองแจ็คสันซึ่งเป็นศูนย์กลางการปกครองในขณะนั้น และเพื่อรองรับจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น โดยมีการกำหนดศูนย์กลางการปกครองใหม่คือ เมืองคลินตัน (Clinton) ในเขตอีสต์เฟลิเซียนา และเมืองเซนต์ฟรานซิสวิลล์ (St. Francisville) ในเขตเวสต์เฟลิเซียนา