ประวัติการเขียน The Lord of the Rings โดย Christopher Tolkien

The History of The Lord of the Rings เป็นผลงานจำนวน 4 เล่มที่เขียนโดย Christopher Tolkien ตีพิมพ์ระหว่างปี 1988 ถึง 1992 เพื่อบันทึกกระบวนการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นเอกของบิดาเขาอย่าง The Lord of the Rings โดยหนังสือชุดนี้ถูกนับเป็นเล่มที่ 6 ถึง 9 ของชุด The History of Middle-earth (HoME)

เนื้อหาและการจัดทำ

เดิมทีมีความตั้งใจที่จะออกหนังสือชุดนี้เพียง 3 เล่ม โดยในตอนที่เล่ม The Treason of Isengard ตีพิมพ์ในรูปแบบปกอ่อน เล่มที่ 3 (HoME 8) ถูกวางแผนให้ใช้ชื่อว่า Sauron Defeated และเป็นเล่มจบ นอกจากนี้ ข้อมูลเกี่ยวกับภาคผนวกและแนวคิดเกี่ยวกับภาคต่อที่ถูกยกเลิกไปสามารถหาอ่านได้ในเล่ม HoME 12 The Peoples of Middle-earth

ที่มาของชื่อเล่ม

ชื่อของแต่ละเล่มนำมาจากชื่อที่ J.R.R. Tolkien เคยตั้งไว้สำหรับหนังสือแต่ละเล่มย่อยใน The Lord of the Rings เดิมที Tolkien ต้องการให้นิยายเรื่องนี้เป็นเล่มเดียวที่แบ่งเป็น 6 "เล่มย่อย" พร้อมภาคผนวก แต่สำนักพิมพ์ได้แบ่งงานออกเป็น 3 เล่ม โดยแต่ละเล่มประกอบด้วย 2 เล่มย่อย และรวมภาคผนวกไว้ในเล่มสุดท้าย

ชื่อที่ Tolkien เสนอสำหรับเล่มย่อยทั้ง 6 ได้แก่:

• เล่ม 1: The First Journey หรือ The Ring Sets Out
• เล่ม 2: The Journey of the Nine Companions หรือ The Ring Goes South
• เล่ม 3: The Treason of Isengard
• เล่ม 4: The Journey of the Ring-Bearers หรือ The Ring Goes East
• เล่ม 5: The War of the Ring
• เล่ม 6: The End of the Third Age

ชื่อ The Return of the Shadow เป็นหนึ่งในชื่อที่ถูกยกเลิกสำหรับเล่มที่ 1 โดยมีชื่อ 3 ชื่อที่ถูกนำมาใช้ในฉบับพิมพ์ 7 เล่มของ The Lord of the Rings คือ The Treason of Isengard (เล่ม 3), The War of the Ring (เล่ม 5) และ The End of the Third Age (เล่ม 6)

จารึกตัวอักษร Tengwar

ในหน้าชื่อเรื่องของแต่ละเล่มในชุด History of Middle-earth จะมีจารึกเป็นตัวอักษร Fëanorian (Tengwar) ซึ่งเป็นตัวอักษรที่ Tolkien ประดิษฐ์ขึ้นสำหรับเผ่าไฮเอลฟ์ โดย Christopher Tolkien เป็นผู้เขียนจารึกเหล่านี้เพื่ออธิบายเนื้อหาภายในเล่ม

กระบวนการสร้างสรรค์ของ Tolkien

หนังสือชุด The History of The Lord of the Rings เผยให้เห็นถึงธรรมชาติการสร้างสรรค์งานของ Tolkien ที่เป็นแบบค่อยเป็นค่อยไปและสะสมข้อมูล Christopher Tolkien ระบุว่าในช่วงสองเล่มแรก บิดาของเขาเขียนเรื่องราวมาจนถึงริเวนเดลล์ แต่ยัง "ไม่มีแนวคิดที่ชัดเจนว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป"

เขายังตั้งข้อสังเกตว่าในระหว่างการเขียน Tolkien มักจะติดหล่มอยู่ใน "ใยแมงมุมของการโต้แย้ง" หรือที่ Tom Shippey เรียกว่าการจมอยู่กับ "ใยของเหตุปัจจัยปลีกย่อยที่บางครั้งไม่จำเป็นอย่างยิ่ง" ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือตัวละครที่ภายหลังกลายเป็น Pippin Took ซึ่งในระหว่างการแก้ไขและลบเนื้อหาบางส่วน เคยถูกเรียกว่า Odo, Frodo, Folco, Faramond, Peregrin, Hamilcar, Fredegar และ Olo รวมถึงการเปลี่ยนตระกูลจาก Boffins และ Bolgers มาเป็น Tooks

ความลื่นไหลในการเขียนเกิดขึ้นจริงเมื่อถึงบท "The Breaking of the Fellowship" ซึ่ง Christopher บันทึกว่าบทต่อๆ มาถูกเขียนขึ้นด้วยความสะดวกและรวดเร็วกว่าส่วนใดๆ ของเรื่อง หลังจากนั้น ปัญหาของ Tolkien จะเปลี่ยนเป็นการเลือกสรรระหว่างเรื่องราวทางเลือกต่างๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด เช่น ในเล่ม Sauron Defeated มีเหตุการณ์สองอย่างที่ถูกลบออกไปคือ การอภัยโทษให้ Saruman และพิธีมอบรางวัลในช่วงท้ายเรื่อง