ประวัติศาสตร์ของเกาะทริสตัน ดา คุนยา เกาะที่ห่างไกลที่สุดในโลก

ทริสตัน ดา คุนยา (Tristan da Cunha) เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (เซนต์เฮเลนา แอสเซนชัน และทริสตัน ดา คุนยา) โดยมีประวัติศาสตร์ที่ย้อนกลับไปถึงต้นศตวรรษที่ 16 พื้นที่แห่งนี้ถูกตั้งถิ่นฐานโดยกลุ่มชายจากกองทหารและเรือเดินสมุทร ซึ่งได้แต่งงานกับสตรีจากเซนต์เฮเลนาและเคปโคโลนี ทำให้ประชากรในปัจจุบันมีความหลากหลายทางเชื้อชาติ โดยสืบเชื้อสายมาจากผู้ก่อตั้งชายชาวยุโรป และผู้ก่อตั้งหญิงที่มีเชื้อสายผสม (แอฟริกัน เอเชีย และยุโรป) รวมถึงชาวแอฟริกัน

การค้นพบครั้งแรก

หมู่เกาะทริสตัน ดา คุนยา ซึ่งเดิมไม่มีผู้อยู่อาศัย ถูกพบเห็นครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1506 โดยพลเรือเอกชาวโปรตุเกส Tristão da Cunha ระหว่างการเดินทางไปยังอินเดีย แม้ว่าสภาพทะเลที่ปั่นป่วนจะทำให้ไม่สามารถขึ้นฝั่งได้ แต่เขาได้ตั้งชื่อเกาะหลักตามชื่อของตนเองว่า Ilha de Tristão da Cunha ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษว่า Tristan da Cunha Island การค้นพบนี้ปรากฏบนแผนที่เดินเรือตั้งแต่ปี 1509 และบนแผนที่โลกของ Mercator ในปี 1541 นอกจากนี้ บางแหล่งข้อมูลระบุว่าชาวโปรตุเกสได้ขึ้นฝั่งเป็นครั้งแรกในปี 1520 โดยกัปตัน Ruy Vaz Pereira แห่งเรือ Lás Rafael เพื่อเติมน้ำจืด

ศตวรรษที่ 17 ยุคของการสำรวจโดยชาวดัตช์

ในศตวรรษที่ 17 หมู่เกาะแห่งนี้ตั้งอยู่บนเส้นทางเดินเรือยอดนิยมจากยุโรปไปยังมหาสมุทรอินเดีย เรือเดินสมุทรจะล่องจากยุโรปไปยังบราซิล จากนั้นลงใต้ตามกระแสน้ำบราซิล และใช้ลมตะวันตกเพื่อข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกอีกครั้ง ซึ่งทำให้มีโอกาสพบกับเกาะทริสตัน ดา คุนยา

บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (Dutch East India Company) กำหนดให้เรือของตนใช้เส้นทางนี้ และเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1643 ลูกเรือของเรือ Heemstede ภายใต้การนำของกัปตัน Claes Gerritszoon Bierenbroodspot ได้ทำการขึ้นฝั่งเป็นครั้งแรกที่ได้รับการยืนยัน พวกเขาได้เติมเสบียงน้ำจืด ปลา แมวน้ำ และนกเพนกวิน พร้อมทั้งทิ้งแผ่นไม้จารึกวันที่และชื่อผู้ขึ้นฝั่งไว้เป็นหลักฐาน

หลังจากนั้น บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ได้กลับมาสำรวจพื้นที่นี้อีก 4 ครั้ง เพื่อพิจารณาว่าเกาะนี้สามารถใช้เป็นฐานเสบียงได้หรือไม่ อย่างไรก็ตาม แนวคิดนี้ถูกยกเลิกไปในเดือนเมษายน ค.ศ. 1669 เนื่องจากเกาะไม่มีท่าเรือที่ปลอดภัย

ศตวรรษที่ 18 การสำรวจทางวิทยาศาสตร์และการล่าแมวน้ำ

การสำรวจหมู่เกาะอย่างเป็นทางการครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1767 โดยเรือคอร์เวต Heure du Berger ของฝรั่งเศส ซึ่งได้ทำการวัดความลึกและสำรวจแนวชายฝั่ง รวมถึงบันทึกการมีอยู่ของน้ำตกขนาดใหญ่ (Big Watron) และทะเลสาบบนชายฝั่งทางเหนือ

นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1790 ถึง 1791 จอห์น แพตเทน (John Patten) นายเรือชาวอังกฤษและลูกเรือได้อาศัยอยู่บนเกาะทริสตันชั่วคราวเพื่อล่าแมวน้ำ โดยสามารถจับแมวน้ำได้ถึง 3,600 ตัว

ศตวรรษที่ 19 การตั้งถิ่นฐานถาวรและการผนวกดินแดน

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ชาวเรือล่าปลาวาฬชาวอเมริกันมักเดินทางมายังน่านน้ำแถบนี้ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1810 โจนาธาน แลมเบิร์ต (Jonathan Lambert) ชาวอเมริกัน พร้อมด้วย โทมัส เคอร์รี (Thomas Currie) และวิลเลียมส์ (Williams) ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานถาวรครั้งแรก โดยแลมเบิร์ตประกาศตนเป็นผู้ครอบครองเกาะและเปลี่ยนชื่อเป็น "Islands of Refreshment"

อย่างไรก็ตาม ความเป็นเจ้าของของแลมเบิร์ตสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็วเมื่อเขาและวิลเลียมส์จมน้ำเสียชีวิตขณะออกหาปลาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1812 ส่วนเคอร์รีและพรรคพวกได้เริ่มทำการเกษตร ปลูกผัก ข้าวสาลี และข้าวโอ๊ต รวมถึงเลี้ยงหมู

เนื่องจากสงครามระหว่างสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในปี 1812 และความกังวลว่าฝรั่งเศสอาจใช้เกาะนี้เป็นฐานในการช่วยเหลือจักรพรรดินโปเลียน โบนาปาร์ต จากการคุมขังที่เกาะเซนต์เฮเลนา รัฐบาลอังกฤษจึงได้ประกาศผนวกเกาะทริสตัน ดา คุนยา เป็นดินแดนในปกครองของเคปโคโลนีเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1816