ประวัติรถบัสไฟฟ้าแบบใช้สายส่งในซิดนีย์
สรุปใจความสำคัญ
- เปิดให้บริการครั้งแรกในปี 1934 ในย่านชานเมืองตะวันออกของซิดนีย์
- ประกอบด้วยสองเส้นทางหลักที่ไม่เชื่อมต่อกัน คือเส้นทางชานเมืองตะวันออกและเส้นทางซันซูซี
- ยุติการให้บริการทั้งหมดในปี 1959
- มีการอนุรักษ์รถบัสไฟฟ้า AEC ไว้ใน Powerhouse Museum และ Sydney Tramway Museum
ระบบรถบัสไฟฟ้าแบบใช้สายส่ง (Trolleybus) ในเมืองซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย ในอดีตประกอบด้วยเส้นทางเดินรถสองสายหลักที่ไม่ได้เชื่อมต่อกัน โดยให้บริการในพื้นที่ชานเมืองตะวันออก (Eastern Suburbs) และพื้นที่เซนต์จอร์จ (St George)

ประวัติการดำเนินงาน
ระบบรถบัสไฟฟ้าในซิดนีย์เริ่มต้นขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1934 โดยเปิดให้บริการเส้นทางสาย 3 ซึ่งวิ่งจากถนนไวล์ด (Wylde Street) ในย่านพ็อตส์พอยต์ (Potts Point) ไปยังสถานีทาวน์ฮอลล์ (Town Hall station) โดยผ่านย่านคิงส์ครอส (Kings Cross) และถนนวิลเลียม (William Street)


อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1948 เส้นทางนี้ได้ถูกเปลี่ยนไปใช้รถบัสเครื่องยนต์สันดาปชั่วคราวเนื่องจากการปรับปรุงถนนลิเวอร์พูล (Liverpool Street) และในเวลาต่อมาได้มีการตัดสินใจที่จะไม่นำระบบรถบัสไฟฟ้ากลับมาใช้ในเส้นทางนี้อีก
ต่อมาในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 ได้มีการเปิดเส้นทางที่สองซึ่งวิ่งจากสถานีร็อคเดล (Rockdale station) ไปยังซันซูซี (Sans Souci) โดยผ่านสถานีโคการาห์ (Kogarah station), ถนนร็อคกี้พอยต์ (Rocky Point Road) และดอลส์พอยต์ (Dolls Point) เพื่อทดแทนระบบรถรางไอน้ำช่วงโคการาห์ถึงซันซูซี โดยเส้นทางนี้ให้บริการจนกระทั่งปิดตัวลงในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1959
รายละเอียดฝูงรถ
สำหรับการเริ่มต้นให้บริการในย่านชานเมืองตะวันออก มีการจัดซื้อรถ AEC 663T แบบชั้นเดียวสามเพลาจำนวน 2 คัน โดยคันหนึ่งประกอบตัวถังโดย Park Royal จากลอนดอน และอีกคันโดย H McKenzie จากไวท์เบย์ ต่อมาได้มีการเพิ่มรถ AEC 761T แบบสองชั้นจำนวน 3 คัน ซึ่งคันหนึ่งประกอบโดย Park Royal และอีกสองคันประกอบในท้องถิ่นโดย Syd Wood

สำหรับการให้บริการในเส้นทางโคการาห์ มีการใช้รถ Leyland TTB4 จำนวน 11 คัน และ AEC 664T แบบสองชั้นสามเพลาจำนวน 10 คัน ซึ่งประกอบตัวถังโดย Ritchie Brothers ในเมืองออเบิร์น หลังจากที่เส้นทางชานเมืองตะวันออกยุติการให้บริการ รถบัสที่ยังใช้งานได้ 4 คันได้ถูกย้ายมาให้บริการที่ซันซูซีแทน





โรงจอดและศูนย์ซ่อมบำรุง
รถบัสไฟฟ้าในย่านชานเมืองตะวันออกใช้โรงจอดรถราง Rushcutters Bay ซึ่งมีการติดตั้งแท่นหมุนรถ (Turntable) ส่วนการให้บริการในเส้นทางโคการาห์ใช้โรงจอดรถรางเดิมที่ถนนริตชี (Ritchie Street) ในซันซูซี ซึ่งหลังจากที่ระบบรถบัสไฟฟ้าสิ้นสุดลงในปี 1959 พื้นที่ดังกล่าวได้ถูกนำไปใช้โดยตำรวจนิวเซาท์เวลส์เพื่อเป็นที่เก็บรถที่ถูกโจรกรรม ก่อนที่จะถูกส่งต่อให้คณะกรรมการการเคหะ (Housing Commission) ในเวลาต่อมา
มรดกและการอนุรักษ์
ปัจจุบันมีการอนุรักษ์รถบัสไฟฟ้าเหล่านี้ไว้ในพิพิธภัณฑ์ โดย Powerhouse Museum ได้เก็บรักษา AEC 663T หมายเลข 1 ไว้ในคอลเลกชัน และ Sydney Tramway Museum ได้เก็บรักษา AEC 664T หมายเลข 19 ไว้เพื่อการศึกษาทางประวัติศาสตร์
คำถามที่พบบ่อย
รถบัสไฟฟ้าแบบใช้สายส่งในซิดนีย์เริ่มให้บริการเมื่อใด?
เริ่มให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1934 ในเส้นทางสาย 3 จากย่านพ็อตส์พอยต์ไปยังสถานีทาวน์ฮอลล์
ทำไมเส้นทางในชานเมืองตะวันออกถึงยกเลิกการใช้รถบัสไฟฟ้า?
เนื่องจากมีการปรับปรุงถนนลิเวอร์พูลในปี 1948 ทำให้ต้องเปลี่ยนไปใช้รถบัสเครื่องยนต์สันดาปชั่วคราว และต่อมาได้ตัดสินใจไม่นำระบบไฟฟ้ากลับมาใช้ในเส้นทางนั้นอีก
รถบัสไฟฟ้าในซิดนีย์ให้บริการในพื้นที่ใดบ้าง?
sให้บริการในสองพื้นที่หลักที่ไม่เชื่อมต่อกัน คือย่านชานเมืองตะวันออก (Eastern Suburbs) และพื้นที่เซนต์จอร์จ (St George) โดยเฉพาะเส้นทางร็อคเดลถึงซันซูซี
ปัจจุบันสามารถชมรถบัสไฟฟ้าในยุคนี้ได้ที่ไหน?
สามารถชมได้ที่ Powerhouse Museum (รถ AEC 663T หมายเลข 1) และ Sydney Tramway Museum (รถ AEC 664T หมายเลข 19)
