ฮิวจ์ วิสเลอร์ นักปักษีวิทยาและเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้บุกเบิกการศึกษาพรรณนกในอินเดีย

ฮิวจ์ วิสเลอร์ (Hugh Whistler; 28 กันยายน ค.ศ. 1889 – 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1943) เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจชาวอังกฤษและนักปักษีวิทยาผู้มีผลงานโดดเด่นจากการทำงานในประเทศอินเดีย เขาเป็นผู้เขียนคู่มือภาคสนามสำหรับการศึกษาพรรณนกในอินเดียเล่มแรกๆ และมีบทบาทสำคัญในการบันทึกการกระจายพันธุ์ของนกผ่านวารสารวิชาการ รวมถึงการบรรยายลักษณะของนกสายพันธุ์ย่อยใหม่ๆ

ชีวิตและการทำงาน

วิสเลอร์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1889 ที่เมืองเมเบิลธอร์ป (Mablethorpe) เป็นบุตรชายคนโตของพันตรีฟูลเลอร์ วิสเลอร์ และกเวนลเลียน แอนนี่ เขาได้รับการศึกษาจากโรงเรียนอัลเดนแฮม (Aldenham School) ในขณะที่น้องชายของเขาเลือกเดินตามรอยบิดาเข้าสู่กองทัพ Highland Light Infantry แต่ฮิวจ์เลือกเข้ารับราชการในหน่วยตำรวจอินเดีย โดยปฏิบัติหน้าที่หลักในภูมิภาคปัญจาบ (Punjab)

เขาปฏิบัติหน้าที่ในอินเดียตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1909 จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1926 โดยได้รับมอบหมายให้ประจำการในหลายพื้นที่ รวมถึงเขตจาง (Jhang) ซึ่งในขณะนั้นถือเป็นพื้นที่ที่ปฏิบัติงานได้ยากลำบาก รวมถึงพื้นที่เชิงเขาหิมาลัยในคังกรา (Kangra) และพื้นที่สูงในละฮูลและสปิติ (Lahul and Spiti)

ความสนใจในด้านปักษีวิทยาของเขาเริ่มต้นขึ้นจากการติดต่อกับโคลด บูแคนัน ไทซ์เฮิร์สต์ (Claud Buchanan Ticehurst) และการได้เข้าเยี่ยมชม Grove House ที่เมืองโลวสโตฟต์ (Lowestoft) ในปี ค.ศ. 1910 ซึ่งทำให้เขาได้รู้จักกับหลักการทางปักษีวิทยาเชิงวิทยาศาสตร์ ตลอดระยะเวลาที่ประจำการในอินเดีย วิสเลอร์ได้บันทึกข้อมูลนกในท้องถิ่นและเก็บสะสมตัวอย่างอย่างละเอียด

ผลงานด้านปักษีวิทยา

วิสเลอร์ศึกษาและเก็บสะสมตัวอย่างนกในทุกพื้นที่ที่เขาประจำการในอินเดีย แม้หลังจากเกษียณอายุราชการและกลับมาพำนักที่อังกฤษ เขายังคงดำเนินงานวิจัยเกี่ยวกับนกในอินเดียอย่างต่อเนื่อง โดยตีพิมพ์บทความจำนวนมากในวารสารของสมาคมประวัติศาสตร์ธรรมชาติบอมเบย์ (Journal of the Bombay Natural History Society) ซึ่งเน้นเรื่องการปรากฏตัวและการกระจายตัวของความแปรผันของขนตามภูมิศาสตร์

คู่มือ Popular Handbook of Indian Birds

ในปี ค.ศ. 1928 วิสเลอร์ได้ร่วมเขียนและตีพิมพ์ Popular Handbook of Indian Birds ซึ่งเป็นคู่มือภาพสำหรับผู้เริ่มต้นศึกษาพรรณนกในอินเดีย หนังสือเล่มนี้ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำถึง 5 ฉบับ (รวมถึงฉบับที่ตีพิมพ์หลังการเสียชีวิตของเขา) โดยวิสเลอร์ได้นำเสนอแนวคิดสำคัญในการเปลี่ยนผ่านจากการเก็บสะสมซากนกและไข่ มาเป็นการสังเกตพฤติกรรมนกในธรรมชาติ

เขาเชื่อว่าการเก็บสะสมตัวอย่างในวงกว้างนั้นเพียงพอแล้ว และสิ่งที่จำเป็นกว่าในขณะนั้นคือการสังเกตพฤติกรรม สถานะ และการอพยพของนกอย่างแม่นยำ ซึ่งเป็นแนวทางที่ส่งผลต่อการศึกษาปักษีวิทยาสมัยใหม่ในเวลาต่อมา

การสำรวจและเกียรติประวัติ

วิสเลอร์เคยเดินทางกลับไปอินเดียในปี ค.ศ. 1928 เพื่อสำรวจนกในแคชเมียร์ (Kashmir) ร่วมกับพลเรือเอก ฮิวเบิร์ต ไลเนส (Admiral Hubert Lynes) และเบอร์แทรม เบเรสฟอร์ด ออสมาสตัน (Bertram Beresford Osmaston) แม้ว่าโครงการจัดทำบันทึกนกในปัญจาบและแคชเมียร์จะไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่เขาก็ได้รับการยอมรับอย่างสูงในวงการ โดยได้รับเลือกเป็นรองประธานของสหภาพปักษีวิทยาอังกฤษ (British Ornithologists' Union) ในปี ค.ศ. 1940

ชื่อของเขาถูกนำไปตั้งเป็นชื่อนกสายพันธุ์ย่อยหลายชนิด และในเวลาต่อมา Seicercus whistleri (Whistler's warbler) ได้ถูกยกสถานะเป็นนกชนิดเต็ม นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยซัสเซกซ์ (University of Sussex) ยังได้จัดตั้งรางวัล Whistler Prize เพื่อมอบให้แก่ผู้เขียนเรียงความที่ดีที่สุดในด้านประวัติศาสตร์ธรรมชาติหรือโบราณคดี

ชีวิตบั้นปลายและมรดกทางวิชาการ

ในช่วงเกษียณ วิสเลอร์พำนักอยู่ที่เมืองแบทเทิล (Battle) ในมณฑลอีสต์ซัสเซกซ์ และดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาสมทบ (Justice of the Peace) เขามีความสนใจหลากหลาย ทั้งการเลี้ยงสุนัขล่าเนื้อ การเพาะพันธุ์ไก่ฟ้า การล่าเหยี่ยว และงานด้านโบราณคดี โดยเคยมีส่วนร่วมในการดูแลปราสาทโบเดียม (Bodiam Castle)

วิสเลอร์ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละเอียดถี่ถ้วนและมีวิจารณญาณสูง เขาเคยแสดงความกังขาต่อการรายงานการพบนกหายากของ จอร์จ บริสโตว์ (George Bristow) ซึ่งต่อมากลายเป็นคดีอื้อฉาวเรื่องการปลอมแปลงข้อมูลนกหายากที่เมืองเฮสติงส์ (Hastings Rarities scandal)

หลังจากเขาเสียชีวิตในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 ภรรยาของเขาได้มอบคอลเลกชันซากนกจำนวน 17,320 ชิ้น ให้แก่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ (Natural History Museum) ในปี ค.ศ. 1949 เพื่อประโยชน์ทางการศึกษาต่อไป