แม่น้ำอิลลินอยส์ (อาร์คันซอ-โอคลาโฮมา) สายน้ำแห่งธรรมชาติและประวัติศาสตร์

แม่น้ำอิลลินอยส์เป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำอาร์คันซอ มีความยาวประมาณ 145 ไมล์ (233 กิโลเมตร) ไหลผ่านรัฐอาร์คันซอและรัฐโอคลาโฮมาในสหรัฐอเมริกา ชาวอินเดียนเผ่าโอเซจเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า Ne-eng-wah-kon-dah ซึ่งแปลว่า "แม่น้ำหินยารักษาโรค" โดยรัฐโอคลาโฮมาได้กำหนดให้พื้นที่ส่วนหนึ่งของแม่น้ำเป็นแม่น้ำสายธรรมชาติ (Scenic River)

ประวัติศาสตร์และความเป็นมา

ชื่อของแม่น้ำสายนี้มาจากนักสำรวจชาวฝรั่งเศสที่เรียกมันว่า "rivière des Illinois" ตามชื่อชาวอินเดียนเผ่าอิลลินอยส์ แม้ว่าในความเป็นจริงแล้วผู้อยู่อาศัยยุคแรกเริ่มคือลูกหลานของชาวแคดโด (Caddoans) ผู้สร้างเนินดินสไปโร (Spiro Mounds) ในรัฐโอคลาโฮมา

ในช่วงศตวรรษที่ 18 พื้นที่นี้เป็นแหล่งล่าสัตว์ของชาวโอเซจ และต่อมาชาวเชอโรกีได้เริ่มอพยพเข้ามาในช่วงปี ค.ศ. 1800 ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา แม่น้ำสายนี้ยังเป็นสถานที่เกิดการรบที่ Prairie Grove เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1862 ซึ่งส่งผลให้ฝ่ายสหภาพได้รับชัยชนะทางยุทธศาสตร์และยุติความพยายามของฝ่ายสมาพันธรัฐในการยึดรัฐมิสซูรีคืน

การพัฒนาและการท่องเที่ยว

การสร้างเขื่อนเพื่อสร้างทะเลสาบเทนคิลเลอร์ (Lake Tenkiller) ระหว่างปี ค.ศ. 1947 ถึง 1953 ได้เปลี่ยนพื้นที่ที่เคยเบาบางให้กลายเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวและนักตกปลา นอกจากนี้ พื้นที่ 70 ไมล์ระหว่างทะเลสาบเทนคิลเลอร์และพรมแดนรัฐอาร์คันซอยังได้รับการดูแลโดยคณะกรรมการแม่น้ำสายธรรมชาติของโอคลาโฮมา

ลักษณะทางภูมิศาสตร์

แม่น้ำอิลลินอยส์มีต้นกำเนิดจากแหล่งน้ำพุในเทือกเขาโอซาร์ก (Ozark Mountains) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐอาร์คันซอ ไหลผ่านเขตวอชิงตันและเบนตัน ก่อนจะเข้าสู่รัฐโอคลาโฮมาและไหลผ่านเมืองทาห์เลกวา (Tahlequah) ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดทางตะวันตกของเส้นทางน้ำตา (Trail of Tears)

แม่น้ำสายนี้ไหลผ่านอ่างเก็บน้ำ Tenkiller Ferry Lake ก่อนจะไปบรรจบกับแม่น้ำอาร์คันซอทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองมัสโกจี โดยมีพื้นที่ลุ่มน้ำรวมประมาณ 900 ตารางไมล์ (2,300 ตารางกิโลเมตร)

ทรัพยากรธรรมชาติและการอนุรักษ์

แม่น้ำอิลลินอยส์เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ โดยในปี ค.ศ. 1999 คาดว่าดึงดูดนักท่องเที่ยวได้ถึง 500,000 คน สร้างรายได้กว่า 9 ล้านดอลลาร์ให้กับรัฐโอคลาโฮมา ส่วนต้นน้ำและลำน้ำสาขาอย่าง Flint Creek และ Baron Fork ได้รับการประกาศเป็นแม่น้ำสายธรรมชาติในปี ค.ศ. 1977 ซึ่งเป็นแหล่งอาศัยของปลากะพงหลายชนิด ส่วนปลายน้ำใต้เขื่อนเทนคิลเลอร์เป็นแหล่งตกปลาเทราต์ที่ได้รับความนิยม

นอกจากนี้ยังมีเขตอนุรักษ์ธรรมชาติและสัตว์ป่า J. T. Nickel Family ซึ่งเป็นเขตอนุรักษ์ที่ใหญ่ที่สุดใกล้แม่น้ำ โดยมีการนำกวางเอลก์ (Elk) กลับมาปล่อยในปี ค.ศ. 2005 หลังจากที่หายไปจากพื้นที่นี้เป็นเวลากว่า 150 ปี

ประเด็นด้านสิ่งแวดล้อม

แม่น้ำสายนี้เคยเป็นศูนย์กลางของความขัดแย้งระหว่างรัฐอาร์คันซอและโอคลาโฮมา โดยโอคลาโฮมากล่าวหาว่าอาร์คันซอปล่อยมลพิษ โดยเฉพาะฟอสฟอรัสจากน้ำเสียและฟาร์มสัตว์ปีก โดยในปี ค.ศ. 1992 ศาลสูงสุดของสหรัฐฯ ได้ตัดสินว่ารัฐต้นน้ำต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์คุณภาพน้ำของรัฐปลายน้ำเพื่อป้องกันมลพิษ