เจ. โดเวอร์ วิลสัน นักวิชาการด้านวรรณกรรมเรเนซองส์และผู้เชี่ยวชาญเชกสเปียร์
สรุปใจความสำคัญ
- เป็นบรรณาธิการหลักของชุด The New Shakespeare ซึ่งเป็นฉบับรวมบทละครสมบูรณ์ของวิลเลียม เชกสเปียร์
- ผู้เขียนหนังสือ What Happens in Hamlet ซึ่งเป็นงานวิเคราะห์บทละครเรื่องแฮมเล็ตที่มีอิทธิพลสูง
- มีทฤษฎีว่าตัวบทละครของเชกสเปียร์ทั้งหมดถูกปรับเปลี่ยนโดยช่างพิมพ์และผู้เรียงพิมพ์ ไม่ได้ผ่านการตรวจสอบจากผู้เขียนโดยตรง
- เคยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ Regius Professor of English Literature ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ
เจ. โดเวอร์ วิลสัน (J. Dover Wilson; 13 กรกฎาคม 1881 – 15 มกราคม 1969) เป็นศาสตราจารย์และนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญด้านบทละครในยุคเรเนซองส์ โดยมีผลงานโดดเด่นที่สุดในการศึกษาและวิเคราะห์งานของวิลเลียม เชกสเปียร์ (William Shakespeare)
ประวัติและการศึกษา
วิลสันเกิดที่มอร์ตเลก (Mortlake) ซึ่งในขณะนั้นอยู่ในมณฑลเซอร์เรย์ (ปัจจุบันคือเกรเทอร์ลอนดอน) เขาเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยแลนซิง (Lancing College) ในซัสเซกซ์ และต่อมาที่วิทยาลัยกอนวิลล์และเคียส (Gonville and Caius College) แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในด้านอาชีพการสอน เขาเคยปฏิบัติหน้าที่ที่คิงส์คอลเลจลอนดอน (King's College London) ก่อนจะได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ Regius Professor of English Literature ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ (University of Edinburgh)
ผลงานทางวิชาการที่สำคัญ
วิลสันเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากโครงการทางวิชาการขนาดใหญ่สองโครงการที่เขาอุทิศเวลาให้ตลอดชีวิต:
- The New Shakespeare: วิลสันรับหน้าที่เป็นบรรณาธิการหลัก โดยได้รับความช่วยเหลือจากเซอร์อาเธอร์ ควิลเลอร์-เคาช์ (Sir Arthur Quiller-Couch) ในการจัดทำชุดหนังสือรวมบทละครฉบับสมบูรณ์ของเชกสเปียร์ ซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (Cambridge University Press)
- การศึกษาเรื่องแฮมเล็ต (Hamlet): ในบรรดาผลงานชุด The New Shakespeare บทละครเรื่องแฮมเล็ตเป็นจุดเน้นสำคัญของเขา วิลสันได้ตีพิมพ์หนังสือหลายเล่มที่สนับสนุนการแก้ไขตัวบท (Textual Scholarship) และการตีความบทละครเรื่องนี้ โดยเฉพาะหนังสือเรื่อง What Happens in Hamlet (ตีพิมพ์ครั้งแรกปี 1935) ซึ่งถือเป็นหนึ่งในหนังสือที่มีอิทธิพลมากที่สุดเล่มหนึ่งในการวิเคราะห์บทละครเรื่องแฮมเล็ต และมีการพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง รวมถึงฉบับปรับปรุงครั้งที่สองในปี 1959
แนวคิดและข้อโต้แย้งทางวิชาการ
วิธีการทำงานด้านตัวบทของวิลสันมีลักษณะเด่นคือความกล้าหาญและความมั่นใจในการตัดสินใจส่วนตัว เขามีทฤษฎีว่าไม่มีฉบับพิมพ์ของบทละครเรื่องใดที่ได้รับการตรวจสอบโดยตรงจากตัวผู้เขียน (เชกสเปียร์) ซึ่งหมายความว่าตัวบททั้งหมดต้องผ่านการจัดการโดยผู้เรียงพิมพ์และช่างพิมพ์ ทฤษฎีนี้เปิดโอกาสให้บรรณาธิการสมัยใหม่มีอิสระมากขึ้นในการแก้ไขปรับปรุงตัวบท
แม้ว่างานของเขาจะได้รับความเคารพอย่างสูง แต่แนวคิดบางประการของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยงานวิจัยชิ้นใหม่ในเวลาต่อมา นอกจากนี้ วิลสันยังมีชื่อเสียงในด้านความย้อนแย้ง คือในขณะที่เขาสร้างหลักการทางตัวบทอย่างละเอียดถี่ถ้วน แต่ในบางครั้งเขากลับละทิ้งหลักการเหล่านั้นเพื่อเลือกการตีความที่เขาเห็นว่าถูกต้อง ซึ่งทำให้เขาถูกมองว่ามีความเป็นอัจฉริยะแต่ก็มีความเอาแต่ใจในเวลาเดียวกัน
ในการตีความเชิงวิเคราะห์ วิลสันได้นำเสนอการอ่านฉากห้องนอนระหว่างแฮมเล็ตและมารดาที่ยังคงมีอิทธิพลจนถึงปัจจุบัน แม้จะถูกตั้งคำถามบ่อยครั้ง นอกจากนี้เขายังนำเสนอแนวคิดที่แปลกประหลาดเกี่ยวกับการนับถือลูเทอแรนอย่างลับๆ และการคาดเดาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเชกสเปียร์กับลูกเขย ซึ่งเป็นประเด็นที่ขาดหลักฐานสนับสนุนที่ชัดเจน ส่งผลให้เขาได้รับคำวิจารณ์จากนักวิชาการร่วมสมัยอย่าง ดับเบิลยู. ดับเบิลยู. เกร็ก (W. W. Greg) ที่เปรียบเปรยแนวคิดของวิลสันว่าเหมือนกับ "บอลลูนที่ไม่ถูกควบคุมในลมพายุแรง"
ผลงานเขียนที่สำคัญ
| ชื่อผลงาน | ปีที่ตีพิมพ์ | สำนักพิมพ์ |
|---|---|---|
| Life in Shakespeare's England: A Book of Elizabethan Prose | 1911 | Cambridge University Press |
| The Elizabethan Shakespeare | 1929 | Milford |
| The Essential Shakespeare: A Biographical Adventure | 1932 | Cambridge University Press |
| What Happens in Hamlet | 1935 (ฉบับปรับปรุง 1959) | Cambridge University Press |
| The Fortunes of Falstaff | 1944 | Cambridge University Press |
| Shakespeare's Happy Comedies | 1962 | Faber and Faber |
ในปี 1969 วิลสันได้เขียนบันทึกความทรงจำชื่อ Milestones on the Dover Road ซึ่งได้รับการตีพิมพ์หลังจากที่เขาเสียชีวิต
คำถามที่พบบ่อย
เจ. โดเวอร์ วิลสัน มีชื่อเสียงโดดเด่นในด้านใด?
เขามีชื่อเสียงในฐานะนักวิชาการด้านวรรณกรรมเรเนซองส์และผู้เชี่ยวชาญด้านงานของวิลเลียม เชกสเปียร์ โดยเฉพาะการเป็นบรรณาธิการชุด The New Shakespeare และการวิเคราะห์บทละครเรื่องแฮมเล็ต
ทฤษฎีเกี่ยวกับตัวบทของเชกสเปียร์ของวิลสันคืออะไร?
วิลสันเชื่อว่าไม่มีฉบับพิมพ์ของบทละครเชกสเปียร์ฉบับใดที่ผู้เขียนตรวจสอบโดยตรง ดังนั้นตัวบทที่หลงเหลืออยู่จึงถูกแทรกแซงโดยกระบวนการพิมพ์ในสมัยนั้น ซึ่งทำให้บรรณาธิการรุ่นหลังสามารถแก้ไขตัวบทได้มากขึ้น
ทำไมวิลสันถึงถูกวิจารณ์ว่ามีความ 'เอาแต่ใจ' ในงานวิชาการ?
เพราะในบางครั้งเขาจะละทิ้งหลักการทางตัวบทที่เขาสร้างขึ้นเองอย่างเคร่งครัด เพื่อเลือกการตีความหรือการแก้ไขตัวบทที่เขารู้สึกว่าถูกต้องตามสัญชาตญาณหรือความเห็นส่วนตัว
ผลงานเล่มใดของเขาที่ส่งผลกระทบต่อการศึกษาเรื่องแฮมเล็ตมากที่สุด?
หนังสือเรื่อง What Happens in Hamlet ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1935 และได้รับการยอมรับว่าเป็นงานตีความที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อการศึกษาบทละครเรื่องนี้