จีน เอิร์ดแมน ศิลปินผู้บุกเบิกการร่ายรำและการละครแนวหน้า

จีน เอิร์ดแมน (Jean Erdman, 20 กุมภาพันธ์ 1916 – 4 พฤษภาคม 2020) เป็นนักเต้นและนักออกแบบท่าเต้นระบำสมัยใหม่ (Modern Dance) รวมถึงเป็นผู้กำกับการละครแนวหน้า (Avant-garde theater) ชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินผู้สร้างสรรค์ผลงานที่ผสานรวมการเคลื่อนไหวทางร่างกายเข้ากับปรัชญาและจิตวิญญาณ และเป็นภรรยาของ โจเซฟ แคมป์เบลล์ นักตำนานวิทยาผู้มีชื่อเสียง

ประวัติและภูมิหลังช่วงต้น

เอิร์ดแมนเกิดที่โฮโนลูลู รัฐฮาวาย โดยมีบิดาคือ จอห์น ไพนีย์ เอิร์ดแมน นักเทววิทยาและมิชชันนารีจากนิวอิงแลนด์ ผู้รับหน้าที่เป็นศาสนาจารย์ที่โบสถ์ Protestant Church of the Crossroads ซึ่งเทศนาทั้งภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นให้แก่ผู้ศรัทธาหลากหลายเชื้อชาติ ส่วนมารดาคือ แมเรียน ดิลลิงแฮม เอิร์ดแมน สมาชิกในตระกูลอุตสาหกรรมผู้ก่อตั้งรัฐฮาวาย

ประสบการณ์ด้านการเต้นครั้งแรกของเธอคือการร่ายรำฮูล่า (Hula) และต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนปูนาฮู (Punahou School) ในโฮโนลูลู ซึ่งเธอได้เรียนการเต้นแบบตีความของ อิสาดอร่า ดันแคน (Isadora Duncan) ในฐานะวิชาพลศึกษา เอิร์ดแมนระบุว่าอิทธิพลจากทั้งฮูล่าและการเต้นของดันแคนทำให้เธอตระหนักว่า การเต้นคือ "การแสดงออกถึงสิ่งที่เปี่ยมด้วยความหมายสำหรับผู้เต้น ไม่ใช่เพียงแค่ชุดของย่างก้าวที่ร่าเริง"

หลังจากนั้นเธอเข้าศึกษาที่โรงเรียน Miss Hall's School for Girls ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยซาร่าห์ ลอว์เรนซ์ (Sarah Lawrence College) ระหว่างปี 1934 ถึง 1937 ซึ่งเป็นช่วงที่เธอได้สำรวจความสนใจในด้านการละคร การเต้น และปรัชญาสุนทรียศาสตร์อย่างอิสระ

อิทธิพลสำคัญและการพัฒนาทางศิลปะ

ในช่วงที่ศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยซาร่าห์ ลอว์เรนซ์ เอิร์ดแมนได้รับอิทธิพลอย่างสูงจากบุคคลสองท่าน คือ โจเซฟ แคมป์เบลล์ และ มาร์ธา แกรแฮม

• โจเซฟ แคมป์เบลล์: ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษา แคมป์เบลล์ได้เริ่มต้นบทสนทนากับเธอเกี่ยวกับกระบวนการเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณของปัจเจกบุคคลและธรรมชาติของศิลปะ ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจที่ส่งผลต่อการทำงานของเธอตลอดชีวิต
• มาร์ธา แกรแฮม: เอิร์ดแมนได้เรียนเทคนิคระบำสมัยใหม่ในชั้นเรียนของแกรแฮม ทั้งที่วิทยาลัยซาร่าห์ ลอว์เรนซ์ และที่โรงเรียนฤดูร้อนด้านการเต้นของวิทยาลัยเบนนิงตัน (Bennington College Summer School of Dance) ระหว่างปี 1935–1944

ในปี 1937 เอิร์ดแมนได้เดินทางรอบโลกพร้อมกับครอบครัว โดยได้สัมผัสการเต้นและการละครแบบดั้งเดิมในหลายประเทศ เช่น บาหลี ชวา และอินเดีย ประสบการณ์นี้ทำให้เธอค้นพบว่า รูปแบบการเต้นของแต่ละวัฒนธรรมคือการแสดงออกที่สมบูรณ์แบบของโลกทัศน์ในวัฒนธรรมนั้น ๆ ซึ่งเกิดจากการเลือกการเคลื่อนไหวอย่างตั้งใจจากความเป็นไปได้ที่ไม่จำกัด

เส้นทางอาชีพและผลงานโดดเด่น

เอิร์ดแมนสร้างชื่อเสียงในฐานะนักเต้นหลักของคณะระบำมาร์ธา แกรแฮม (Martha Graham Dance Company) โดยได้รับบทบาทเดี่ยวที่สำคัญ เช่น บท Ideal Spectator ในเรื่อง Every Soul is a Circus และบท Speaking Fate ในเรื่อง Punch and the Judy

ผลงานที่โดดเด่นชิ้นหนึ่งคือการที่เธอปรับเปลี่ยนบทบาทในเรื่อง Letter to the World จากเดิมที่เป็นตัวละครที่นั่งนิ่ง ๆ ให้กลายเป็นองค์ประกอบที่มีการเคลื่อนไหวและบูรณาการเข้ากับการแสดง ซึ่งสะท้อนถึงการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างคำพูดและการเคลื่อนไหว

การออกแบบท่าเต้นและผลงานเดี่ยว

เอิร์ดแมนได้ศึกษาการออกแบบท่าเต้นกับ หลุยส์ ฮอร์สต์ (Louis Horst) ผู้อำนวยการดนตรีของแกรแฮม ผลงานเดี่ยวชิ้นแรกของเธอคือ The Transformations of Medusa ซึ่งเปิดตัวในปี 1942 ณ เทศกาลศิลปะฤดูร้อนของวิทยาลัยเบนนิงตัน

การเต้นชุดนี้เป็นการสำรวจสไตล์แบบดั้งเดิมหรือแบบโบราณ โดยพัฒนาจากการศึกษาแบบสองมิติไปสู่การเต้นที่สมบูรณ์สามส่วน เอิร์ดแมนอธิบายว่ากระบวนการนี้ทำให้เธอเข้าใจว่าทุกท่วงท่าบรรจุ "สภาวะแห่งการเป็นหรือทัศนคติต่อชีวิต" ไว้ทั้งหมด โดยมีโจเซฟ แคมป์เบลล์ เป็นผู้ช่วยระบุตัวละครในการเต้นว่าคือ เมดูซ่า (Medusa) ตามหลักตำนานวิทยา

ความร่วมมือทางศิลปะ

ในปี 1943 เอิร์ดแมนได้ร่วมมือกับ เมิร์ซ คันนิงแฮม (Merce Cunningham) จัดคอนเสิร์ตการเต้นร่วมกันภายใต้การสนับสนุนของ Arts Club of Chicago โดยมีการใช้ดนตรีประกอบที่แต่งโดย จอห์น เคจ (John Cage) ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการทำงานร่วมกันระหว่างศิลปินแนวหน้าในยุคนั้น