Jesuit Refugee Service (JRS) พันธกิจเพื่อผู้ลี้ภัยทั่วโลก

Jesuit Refugee Service (JRS) เป็นองค์กรคาทอลิกระหว่างประเทศที่มีพันธกิจหลักในการเคียงข้าง รับใช้ และสนับสนุนผู้ลี้ภัย รวมถึงบุคคลอื่นๆ ที่ถูกบังคับให้พลัดถิ่น เพื่อให้พวกเขาสามารถเยียวยา เรียนรู้ และกำหนดอนาคตของตนเองได้

ประวัติการก่อตั้ง

JRS ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1980 โดย คุณพ่อเปโดร อาร์รูเป (Fr. Pedro Arrupe SJ) ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งอธิการเจ้าคณะเยซูอิต ท่านได้รับแรงบันดาลใจจากการเผชิญกับความทุกข์ยากของ "ชาวเรือเวียดนาม" (Vietnamese boat people) ที่หลบหนีจากบ้านเกิดที่ถูกทำลายด้วยสงคราม

หลังสิ้นสุดสงครามเวียดนามในปี 1975 ชาวเวียดนามใต้จำนวนหลายแสนคนได้ล่องเรือที่แออัดข้ามทะเลจีนใต้ ซึ่งหลายคนต้องเสียชีวิตจากโจรสลัด พายุ และทะเลที่บ้าคลั่ง คุณพ่ออาร์รูเปจึงได้เขียนจดหมายถึงจังหวัดเยซูอิตกว่า 50 แห่ง เพื่อขอความช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ในสถานการณ์ที่น่าสลดใจนี้ นำไปสู่การก่อตั้ง JRS และขยายขอบเขตการทำงานไปยังผู้ลี้ภัยทั่วโลกในเวลาต่อมา

ต่อมาในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2000 JRS ได้รับการจดทะเบียนอย่างเป็นทางการในฐานะมูลนิธิของนครรัฐวาติกัน

พันธกิจและการดำเนินงาน

ในฐานะองค์กรพัฒนาเอกชน (NGO) ด้านมนุษยธรรมระหว่างประเทศ JRS มุ่งมั่นที่จะนำอุดมคติ "magis" ของนักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา ผู้ก่อตั้งคณะเยซูอิต มาปรับใช้ โดยมุ่งเน้นการเข้าถึงพื้นที่ชายขอบที่ผู้ลี้ภัยเผชิญกับการขาดแคลนและการละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐาน เช่น ค่ายผู้ลี้ภัย ศูนย์กักกัน เรือนจำ เขตความขัดแย้ง และในใจกลางเมืองใหญ่ รวมถึงในอิรักและซีเรีย

ขอบเขตการทำงานหลัก

• การศึกษา: การมอบโอกาสทางการศึกษาทั้งในและนอกระบบ
• ความช่วยเหลือฉุกเฉิน: การบรรเทาทุกข์ในสถานการณ์วิกฤต
• การดูแลสุขภาพ: การเข้าถึงบริการสาธารณสุขพื้นฐาน
• การสร้างอาชีพ: โปรแกรมส่งเสริมการพึ่งพาตนเองและความยั่งยืน
• การเยียวยาจิตใจ: การสนับสนุนด้านจิตสังคมและการสร้างความปรองดอง
• การสนับสนุนด้านสิทธิ: การรณรงค์เพื่อให้ผู้ลี้ภัยได้รับสิทธิตามอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1951 และคุ้มครองผู้พลัดถิ่นภายในประเทศ (IDPs)

นิยามของผู้ลี้ภัยในมุมมองของ JRS

JRS ใช้คำว่า "ผู้ลี้ภัยโดยพฤตินัย" (de facto refugee) ซึ่งครอบคลุมกว้างกว่านิยามทางกฎหมายระหว่างประเทศ โดยรวมถึง:

• ผู้ที่ถูกประหัตประหารเนื่องจากเชื้อชาติ ศาสนา หรือกลุ่มสังคมและการเมือง
• เหยื่อจากความขัดแย้งทางอาวุธ นโยบายเศรษฐกิจที่ผิดพลาด หรือภัยธรรมชาติ
• ผู้พลัดถิ่นภายในประเทศ (IDPs) ที่ถูกบังคับให้ออกจากบ้านด้วยความรุนแรงแต่ไม่ได้ข้ามพรมแดนระหว่างประเทศ