จอห์น กิลลีส์ พรีสต์ลีย์ นักสรีรวิทยาผู้บุกเบิกการศึกษาเรื่องการหายใจ

จอห์น กิลลีส์ พรีสต์ลีย์ (10 ธันวาคม 1879 – 9 กุมภาพันธ์ 1941) เป็นนักสรีรวิทยาชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงจากการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับก๊าซและการหายใจของมนุษย์ ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือการร่วมมือกับฮัลเดน (Haldane) เพื่อพิสูจน์และสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทของความเข้มข้นของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในการควบคุมการหายใจของมนุษย์

ประวัติและการศึกษา

พรีสต์ลีย์เกิดที่เมืองบิงลีย์ ยอร์กเชียร์ เป็นบุตรของแอน ฟอร์ด และชาร์ลส์ เฮนรี เขาได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่วิทยาลัยอีตัน (Eton College) และเข้าศึกษาต่อที่คริสต์เชิร์ช มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (Christ Church, Oxford) จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาด้านการแพทย์จากโรงพยาบาลเซนต์บาร์โธโลมิว (St. Bartholomew's Hospital)

เส้นทางอาชีพและการทำงาน

หลังจากจบการศึกษา พรีสต์ลีย์ได้เดินทางไปทำงานร่วมกับ วิลเฮล์ม ฟัลตา (Wilhelm Falta) ในกรุงเวียนนา ก่อนจะเดินทางกลับมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการพยาธิวิทยาเคมีที่โรงพยาบาลเซนต์บาร์โธโลมิว

ในปี 1912 พรีสต์ลีย์ล้มป่วยด้วยโรควัณโรค ทำให้เขาต้องย้ายไปพำนักที่ออกซฟอร์ด และในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้เข้าร่วมปฏิบัติหน้าที่ในหน่วยแพทย์ทหารบก (Royal Army Medical Corps) หลังจากนั้นเขาได้กลับมาสอนวิชาสรีรวิทยาทางคลินิกที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด

ผลงานทางวิชาการที่สำคัญ

• การควบคุมการหายใจ: เขาทำงานร่วมกับ จอห์น สก็อตต์ ฮัลเดน เพื่อศึกษาเรื่องการหายใจและความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในอากาศที่หายใจเข้าไป ซึ่งเป็นการค้นพบที่สำคัญต่อวงการสรีรวิทยา
• การทำงานของไต: พรีสต์ลีย์ได้ทำการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับการทำงานของไตในการขับน้ำออกจากร่างกาย
• งานบรรณาธิการ: เขาเป็นผู้รวบรวมและแก้ไขบทคัดย่อทางสรีรวิทยา (Physiological Abstracts) และจัดทำดัชนีสำหรับวารสารสรีรวิทยา (Journal of Physiology) จำนวน 60 เล่มแรก