ประวัติคลอง Kidwelly และ Llanelly เส้นทางถ่านหินแห่งเวลส์

คลอง Kidwelly และ Llanelly เป็นระบบคลองและทางรถไฟรางแคบ (tramroad) ในคาร์มาร์เธนเชียร์ ประเทศเวลส์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์หลักในการขนส่งถ่านหินแอนทราไซต์ (anthracite coal) จากเหมืองไปยังชายฝั่ง เพื่อส่งออกต่อไปด้วยเรือเดินสมุทร

จุดเริ่มต้นจาก Kymer's Canal

ระบบนี้เริ่มต้นจากการเป็น Kymer's Canal ในปี ค.ศ. 1766 ซึ่งเชื่อมต่อหลุมเหมืองที่ Pwll y Llygod เข้ากับท่าเรือใกล้เมือง Kidwelly โดย Thomas Kymer ได้รับการอนุมัติจากรัฐสภาให้สร้างคลองนี้เพื่อใช้ประโยชน์จากแหล่งถ่านหินและแร่เหล็กในพื้นที่

คลองในช่วงแรกมีความยาวประมาณ 3 ไมล์ (4.8 กม.) และกว้างประมาณ 26 ฟุต (7.9 ม.) อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป ปัญหาการตื้นเขินของปากแม่น้ำทำให้การเข้าถึงท่าเรือทำได้ยากขึ้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1809 การเดินเรือไปยังท่าเรือของ Kymer กลายเป็นเรื่องอันตราย

การขยายตัวสู่ Kidwelly and Llanelly Canal

เพื่อแก้ไขปัญหาการตื้นเขินและขยายขีดความสามารถในการขนส่ง จึงมีการเสนอให้ขยายคลองไปยังหุบเขา Gwendraeth และมุ่งหน้าสู่ Llanelli โดยผ่าน Pembrey ซึ่งจะช่วยให้เข้าถึงท่าเรือได้ดีขึ้น นำไปสู่การก่อตั้งบริษัท The Kidwelly and Llanelly Canal and Tramroad Company ในปี ค.ศ. 1812

การก่อสร้างเป็นไปอย่างล่าช้าเนื่องจากปัญหาด้านเงินทุน แต่ในที่สุดเส้นทางไปยัง Pontyates และจุดตัดกับคลอง Ashburnham ก็เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1824 และต่อมาได้มีการสร้างท่าเรือของบริษัทเองที่ Burry Port ซึ่งเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1832

บทบาทของ James Green และการเปลี่ยนแปลงสู่ทางรถไฟ

ในปี ค.ศ. 1832 วิศวกร James Green ได้ให้คำแนะนำในการขยายระบบ โดยเสนอให้ใช้ทางลาดเอียง (inclined planes) สามจุดเพื่อขึ้นไปยัง Cwmmawr ในหุบเขา Gwendraeth แม้ว่า Green จะมีความเชี่ยวชาญ แต่เขาประเมินค่าใช้จ่ายต่ำเกินไปจนไม่สามารถดำเนินงานให้เสร็จสิ้นและถูกไล่ออกในปี ค.ศ. 1836 อย่างไรก็ตาม บริษัทสามารถสร้างเส้นทางใหม่จนเสร็จในปีถัดมา

คลองประสบความสำเร็จในระดับปานกลางและเริ่มจ่ายเงินปันผลให้ผู้ถือหุ้นในปี ค.ศ. 1858 ต่อมาในปี ค.ศ. 1865 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น Kidwelly and Burry Port Railway และในที่สุดกลายเป็นส่วนหนึ่งของ Burry Port and Gwendraeth Valley Railway ในปี ค.ศ. 1869

มรดกในปัจจุบัน

ท่าเรือ Kymer's dock ที่ Kidwelly ยังคงถูกใช้ส่งออกถ่านหินต่อไปอีก 50 ปี แม้จะเคยถูกใช้เป็นที่ทิ้งขยะในช่วงทศวรรษ 1950 แต่ได้รับการบูรณะร่วมกับคลองส่วนหนึ่งในช่วงทศวรรษ 1980 ปัจจุบันยังคงมีโครงสร้างบางส่วนของคลองหลงเหลืออยู่ในภูมิประเทศ และเส้นทางรถไฟที่ปิดตัวลงแล้วยังสามารถติดตามร่องรอยได้เกือบตลอดสาย