ประวัติและการต่อสู้ของ LGBTQ ในวงการเพลงฮิปฮอป

การมีอยู่ของ LGBTQ ในวงการเพลงฮิปฮอปนั้นมีมาตั้งแต่จุดเริ่มต้นของแนวเพลงนี้ แม้ว่าจะต้องเผชิญกับการเลือกปฏิบัติอย่างรุนแรงก็ตาม เนื่องจากฮิปฮอปมีความใกล้ชิดกับดนตรีดิสโก้ (Disco) ในยุคแรกเริ่ม ทำให้มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับวัฒนธรรมย่อยของ LGBTQ และมีดีเจ LGBTQ หลายคนที่ช่วยผลักดันให้ฮิปฮอปกลายเป็นที่นิยม

ประวัติศาสตร์และการเปลี่ยนแปลง

จุดเริ่มต้นในยุค 1970

ฮิปฮอปพัฒนาขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1970 โดยได้รับอิทธิพลจากดนตรีดิสโก้ ซึ่งมีรากฐานมาจากวัฒนธรรมคนผิวดำในอเมริกา ฉากดนตรีดิสโก้ในสมัยนั้นเป็นแหล่งรวมตัวที่สำคัญของชุมชน LGBTQ โดยเฉพาะเยาวชน LGBTQ ผิวดำ อย่างไรก็ตาม ในช่วงแรกศิลปินฮิปฮอปหลายคนยังคงใช้ถ้อยคำที่เหยียดเพศในผลงาน เช่น เพลง "Rapper's Delight" ของ Sugarhill Gang ในปี 1979 ที่มีการใช้คำเรียกเชิงลบต่อตัวละคร Superman

ยุค 1980 และ 1990

ในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 วงการฮิปฮอปยังคงมีความขัดแย้งระหว่างการแสดงออกถึงตัวตนและการยอมรับ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือวง Beastie Boys ที่เคยพยายามตั้งชื่ออัลบั้มแรกว่า Don't Be A Faggot แต่ถูกค่ายเพลงปฏิเสธ ซึ่งในเวลาต่อมาสมาชิกวงได้ออกมาขอโทษชุมชน LGBTQ สำหรับความไม่รู้ในอดีต

นอกจากนี้ ในช่วงคลื่นลูกที่สามของเฟมินิสต์ (Third-wave feminism) เริ่มมีการนำแนวคิดเฟมินิสต์ผิวดำเข้ามาในฮิปฮอป โดยศิลปินอย่าง Meshell Ndegeocello ได้ใช้ดนตรีสื่อสารเรื่องเพศสภาพและเชื้อชาติในฐานะผู้หญิงไบเซ็กชวลผิวดำ ซึ่งสร้างแรงบันดาลใจให้กับกลุ่มเฟมินิสต์ LGBTQ ผิวดำจำนวนมาก

ตั้งแต่ปี 2000 จนถึงปัจจุบัน

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี 2005 เมื่อ Kanye West ออกมาประกาศต่อต้านการเหยียดเพศในวงการฮิปฮอปผ่านการสัมภาษณ์กับ MTV News ซึ่งถือเป็นก้าวสำคัญที่ศิลปินระดับโลกเริ่มออกมาพูดถึงเรื่องนี้อย่างเปิดเผย

ในปัจจุบัน เราเห็นการยอมรับที่มากขึ้นผ่านศิลปินอย่าง Frank Ocean ที่เขียนจดหมายเปิดผนึกเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศของเขาในปี 2012 รวมถึงการสนับสนุนจากศิลปินกระแสหลัก เช่น Jay-Z, Kendrick Lamar และ Macklemore

คำจำกัดความของ "Homo Hop" และ "Queer Hip-Hop"

มีการใช้คำว่า Homo Hop หรือ Queer Hip-Hop เพื่อเรียกกลุ่มศิลปินที่ระบุตนเองว่าเป็น LGBTQ อย่างไรก็ตาม คำเหล่านี้ไม่ได้กำหนดรูปแบบการผลิตดนตรีที่เฉพาะเจาะจง แต่เน้นไปที่การนำเสนอเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม LGBTQ และอัตลักษณ์ทางเพศ ซึ่งศิลปินบางคนมองว่าการจัดกลุ่มเช่นนี้ช่วยเพิ่มการมองเห็น (Visibility) ในขณะที่บางคนมองว่าเป็นการจำกัดผลงานให้กลายเป็นเพียง "ความสนใจเฉพาะกลุ่ม" (Niche)