ประวัติศาสตร์และการแสดงออกของกลุ่ม LGBTQ+ ในดนตรีแจ๊ส
สรุปใจความสำคัญ
- ดนตรีแจ๊สเป็นที่นิยมในกลุ่ม LGBTQ+ มาตั้งแต่ยุค Jazz Age โดยเฉพาะในคลับลับย่าน South Side ของชิคาโก
- ศิลปินผู้ทรงอิทธิพลอย่าง Billy Strayhorn และ Cole Porter เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ LGBTQ+ ในดนตรีแจ๊ส
- เทศกาล Queer Jazz Festival ครั้งแรกในสหรัฐฯ จัดขึ้นในปี 2014 ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย
ดนตรีแจ๊สมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและยาวนานกับกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ (LGBTQ+) แม้ว่าในอดีตประวัติศาสตร์ส่วนนี้มักจะไม่ถูกกล่าวถึงอย่างแพร่หลาย แต่การมีส่วนร่วมของศิลปินและผู้ชมกลุ่ม LGBTQ+ ได้ส่งผลต่อการพัฒนาของแนวเพลงนี้มาโดยตลอด
บทบาทของกลุ่ม LGBTQ+ ในยุคเริ่มต้น
ตั้งแต่ยุคแจ๊ส (Jazz Age) ดนตรีแจ๊สได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มผู้ชม LGBTQ+ โดยเฉพาะในเมืองชิคาโก ย่าน Bronzeville และ Woodlawn เคยเป็นที่ตั้งของบาร์เกย์หลายแห่งที่เปิดพื้นที่ให้ศิลปินแจ๊สได้แสดงผลงาน รวมถึงการจัดงานลากบอล (Drag Balls) กิจกรรมเหล่านี้ในย่าน South Side มักเป็นการรวมตัวกันของกลุ่มคนทำงานชนชั้นแรงงานที่มีความหลากหลายทางเพศและเชื้อชาติ ซึ่งสร้างพื้นที่ปลอดภัยสำหรับการแสดงออกถึงอัตลักษณ์ที่หลากหลายในคลับแจ๊ส จนกระทั่งคลับเหล่านี้เริ่มปิดตัวลงในช่วงทศวรรษ 1960
ศิลปินแจ๊สกลุ่ม LGBTQ+
มีศิลปินดนตรีแจ๊สจำนวนมากที่มีอัตลักษณ์เป็น LGBTQ+ ทั้งที่เปิดเผยตัวตนในปัจจุบันและผู้ที่ถูกระบุในภายหลัง ตัวอย่างศิลปินที่โดดเด่น ได้แก่ บิลลี ฮอลิเดย์ (Billie Holiday), บิลลี สเตรย์ฮอร์น (Billy Strayhorn), โคล พอร์เตอร์ (Cole Porter), มา เรนีย์ (Ma Rainey) และ เฟรด เฮิร์ช (Fred Hersch)
นอกจากนี้ยังมีศิลปินร่วมสมัย เช่น แพทริเซีย บาร์เบอร์ (Patricia Barber), แกลดิส เบนท์ลีย์ (Gladys Bently), สเปนเซอร์ เดย์ (Spencer Day), เดฟ คอซ (Dave Koz) และ แอลลิสัน มิลเลอร์ (Allison Miller) รวมถึงวง Sammy Rae & The Friends ซึ่งเป็นวงดนตรีแนวป๊อป/ร็อก/แจ๊ส ที่นำโดยนักร้องนำหญิงที่ระบุว่าตนเองเป็นเควียร์และไบเซ็กชวล
แม้ว่าในอดีตวงการแจ๊สจะถูกมองว่ามีวัฒนธรรมแบบ "มาโช" (Macho) หรือเน้นความเป็นชายที่แข็งกร้าว แต่ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา มีนักดนตรีที่เปิดเผยตัวตนว่าเป็นเกย์และเลสเบี้ยนมากขึ้น ซึ่งกลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับศิลปินรุ่นหลัง
กิจกรรมและเทศกาลดนตรี
การยอมรับกลุ่ม LGBTQ+ ในดนตรีแจ๊สปรากฏชัดเจนขึ้นผ่านการจัดกิจกรรมเฉพาะทาง เช่น เทศกาลดนตรีแจ๊สสำหรับชาวเควียร์ (Queer Jazz Festival) ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองฟิลาเดลเฟียในปี 2014 และการเปิดตัวของ Queer Jazz ในลอนดอนเมื่อปี 2023 ซึ่งมีการจัดคืนดนตรีแจ๊สสำหรับ LGBTQ+ เป็นประจำทุกเดือนในย่าน Dalston ตั้งแต่ปี 2025
นอกจากนี้ บาร์ที่เป็นมิตรกับ LGBTQ+ หลายแห่งยังใช้ดนตรีแจ๊สเป็นเครื่องมือในการสร้างพื้นที่ทางศิลปะ เช่น ร้าน Scandals ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน และ Petra's Bar ในชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา ขณะที่เทศกาล New Orleans Jazz & Heritage Festival ก็มีการจัดกิจกรรม Drag Queen Brunches เพื่อผสมผสานวัฒนธรรมเควียร์เข้ากับดนตรีแจ๊ส
คำถามที่พบบ่อย
กลุ่ม LGBTQ+ มีบทบาทอย่างไรในประวัติศาสตร์ดนตรีแจ๊ส?
กลุ่ม LGBTQ+ มีส่วนร่วมทั้งในฐานะศิลปินและผู้ชม โดยเฉพาะในยุคเริ่มต้นที่มีการสร้างพื้นที่ปลอดภัยในคลับแจ๊สและบาร์เกย์ในเมืองชิคาโก ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของคนหลากหลายเชื้อชาติและเพศสภาพ
ใครคือศิลปินแจ๊ส LGBTQ+ ที่มีชื่อเสียง?
ศิลปินที่มีชื่อเสียง ได้แก่ Billie Holiday, Billy Strayhorn, Cole Porter, Ma Rainey และ Fred Hersch รวมถึงศิลปินร่วมสมัยอย่าง Patricia Barber และ Dave Koz
ปัจจุบันมีการจัดกิจกรรมดนตรีแจ๊สสำหรับ LGBTQ+ หรือไม่?
มี เช่น เทศกาล Queer Jazz Festival ในฟิลาเดลเฟีย และกิจกรรม Queer Jazz ในลอนดอน รวมถึงการจัด Drag Queen Brunches ในเทศกาล New Orleans Jazz & Heritage Festival