คณะกรรมการกำหนดเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นของอังกฤษ (พ.ศ. 2515)

คณะกรรมการกำหนดเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นของอังกฤษ (Local Government Boundary Commission for England หรือ LGBCE) เป็นองค์กรตามกฎหมายที่จัดตั้งขึ้นภายใต้พระราชบัญญัติการปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2515 (Local Government Act 1972) โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อกำหนดขอบเขต ชื่อ และการจัดการเลือกตั้งของเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเขต (non-metropolitan districts) ซึ่งเริ่มดำเนินการในปี พ.ศ. 2517 รวมถึงการทบทวนเขตการปกครองเหล่านี้เป็นระยะ

เป้าหมายสำคัญของ LGBCE คือการป้องกันไม่ให้ระบบการปกครองส่วนท้องถิ่นหยุดนิ่งหรือยึดติดกับรูปแบบที่ถูกกำหนดไว้ในช่วงทศวรรษ 1970 อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติ คณะกรรมการชุดนี้ไม่ได้สร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ และถูกแทนที่ในปี พ.ศ. 2535 โดยคณะกรรมการการปกครองส่วนท้องถิ่นของอังกฤษ (Local Government Commission for England)

ภูมิหลังและการก่อตั้ง

ก่อนการก่อตั้ง LGBCE มีความพยายามในการปฏิรูปการปกครองส่วนท้องถิ่นในอังกฤษหลายครั้ง โดยคณะกรรมการการปกครองส่วนท้องถิ่นของอังกฤษ (Local Government Commission for England) ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ระหว่างปี พ.ศ. 2501 ถึง 2510 มีข้อเสนอแนะจำนวนมากที่ไม่ได้รับการยอมรับ

ต่อมาใน พ.ศ. 2509 รัฐบาลพรรคแรงงานภายใต้การนำของนายฮาโรลด์ วิลสัน ได้จัดตั้งคณะกรรมการเรดคลิฟฟ์-มอด (Redcliffe-Maud commission) ซึ่งเสนอให้มีการจัดตั้งหน่วยงานปกครองแบบเบ็ดเสร็จ (unitary authorities) โดยมีสภาจังหวัด (provincial councils) อยู่ด้านบน และสภาเขตเมือง (metropolitan councils) อยู่ด้านล่าง อย่างไรก็ตาม เมื่อพรรคอนุรักษนิยมชนะการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2513 ได้มีการเปลี่ยนแนวทางเป็นระบบการปกครองแบบสองระดับ (two-tier system) ตามที่ระบุไว้ในคำประกาศนโยบายหาเสียง

โครงสร้างและการบริหาร

คณะกรรมการเริ่มต้นจากการเป็นองค์กรชั่วคราวในชื่อ Local Government Boundary Commission for England Designate ก่อนจะกลายเป็นองค์กรถาวรเมื่อพระราชบัญญัติการปกครองส่วนท้องถิ่นได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2515

โครงสร้างของคณะกรรมการประกอบด้วย ประธาน รองประธาน และสมาชิกไม่เกิน 5 คน ซึ่งทั้งหมดได้รับการแต่งตั้งโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อม (Secretary of State for the Environment) โดยมีวาระการดำรงตำแหน่งที่แน่นอน

การดำเนินงานในช่วงเริ่มต้น

ภารกิจแรกของ LGBCE คือการแบ่งพื้นที่ในอังกฤษ (นอกเขตลอนดอนและเขตเมืองใหญ่) ออกเป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเขต (non-metropolitan districts) โดยรัฐบาลต้องการให้มีการเลือกตั้งสภาเขตใหม่ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2516 ส่งผลให้คณะกรรมการต้องเร่งสรุปแผนงานภายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ซึ่งเร็วกว่ากำหนดการเดิมถึง 5 เดือน

ข้อเสนอการแบ่งเขต

เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2515 คณะกรรมการได้เสนอให้สร้างเขตการปกครอง 278 เขต เพื่อแทนที่หน่วยงานเดิมที่มีถึง 950 แห่ง (ประกอบด้วยเทศบาลเมืองและเขตชนบท) โดยมีเกณฑ์ประชากรเป้าหมายสำหรับเขตใหม่ระหว่าง 75,000 ถึง 100,000 คน

ข้อสังเกตที่สำคัญในขณะนั้นคือ มีเทศบาลเมืองเดิมกว่า 30 แห่งที่ยังคงสถานะเป็นเขตการปกครองโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงขอบเขต ซึ่งสร้างความประหลาดใจให้แก่หลายฝ่าย เนื่องจากมีการคาดการณ์ว่าขอบเขตเมืองจะถูกขยายให้ครอบคลุมพื้นที่ชนบทโดยรอบ แต่คณะกรรมการตัดสินใจให้เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของการทบทวนในระยะต่อมา

การรับฟังความคิดเห็นและรายงานฉบับสุดท้าย

คณะกรรมการเปิดรับคำคัดค้านเป็นลายลักษณ์อักษรจนถึงวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2515 โดยได้รับข้อเสนอแนะจากบุคคลและองค์กรมากกว่า 20,000 รายการ แม้ว่าจะมีหน่วยงานท้องถิ่นเพียงแห่งเดียวคือ สภาเขตเมืองแบนสเตด (Banstead Urban District Council) ที่ยื่นคำร้องคัดค้านการควบรวมกับเขตไรเกต (Borough of Reigate) อย่างเป็นทางการพร้อมรายชื่อผู้สนับสนุน 12,000 คน

หลังจากผ่านกระบวนการรับฟังความคิดเห็นและปรับปรุงแผนงาน รายงานฉบับที่ 1 ของคณะกรรมการที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ได้ปรับเพิ่มจำนวนเขตการปกครองเป็น 296 เขต (เพิ่มขึ้น 18 เขตจากข้อเสนอแรก) เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพพื้นที่และจำนวนประชากรที่แท้จริง