เขตเทศบาลนครโซลิฮัลล์

เขตเทศบาลนครโซลิฮัลล์ (Metropolitan Borough of Solihull) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า โซลิฮัลล์ เป็นเขตการปกครองระดับเทศบาลนคร ตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลเวสต์มิดแลนด์ส (West Midlands) ประเทศอังกฤษ โดยมีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่เมืองโซลิฮัลล์ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขต พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตนี้ถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเมืองเวสต์มิดแลนด์ส (West Midlands conurbation) และในทางประวัติศาสตร์ พื้นที่นี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของวอร์วิกเชียร์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ

ลักษณะทางประชากรและชุมชน

ประชากรในพื้นที่ทางตอนเหนือของเขตส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในชุมชนแคสเซิลบรอมวิช (Castle Bromwich), มาร์สตันกรีน (Marston Green) และสมิธส์วูด (Smith's Wood) รวมถึงเมืองเชลมส์ลีย์วูด (Chelmsley Wood) และฟอร์ดบริดจ์ (Fordbridge) ในขณะที่ทางตอนใต้เป็นที่ตั้งของเมืองเชอร์ลีย์ (Shirley) และเมืองโซลิฮัลล์

นอกจากนี้ ภายในเขตยังมีหมู่บ้านขนาดใหญ่ เช่น โนวล์ (Knowle), ดอร์ริดจ์ (Dorridge), เมริเดน (Meriden) และบัลซอลคอมมอน (Balsall Common) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกและอยู่นอกเขตกลุ่มเมืองเวสต์มิดแลนด์ส

ประวัติศาสตร์และการก่อตั้ง

ชื่อ "โซลิฮัลล์" สันนิษฐานว่ามาจากคำที่หมายถึง "เนินเขาที่เต็มไปด้วยโคลน" (miry or muddy hill) เนื่องจากโบสถ์ประจำตำบลถูกสร้างขึ้นบนเนินเขาที่เป็นดินเหนียวสีแดง ซึ่งจะกลายเป็นโคลนเหนียวเมื่อฝนตก

วิวัฒนาการด้านการปกครอง

ในอดีตโซลิฮัลล์เป็นตำบลโบราณที่ครอบคลุมทั้งตัวเมืองและพื้นที่ชนบทโดยรอบ ในปี ค.ศ. 1836 โซลิฮัลล์ได้กลายเป็นศูนย์กลางของสหภาพกฎหมายคนยากจน (Poor Law Union) ซึ่งครอบคลุม 11 ตำบล โดยส่วนใหญ่อยู่ในวอร์วิกเชียร์ และบางส่วนอยู่ในวอร์เซสเตอร์เชียร์

ต่อมาในปี ค.ศ. 1894 ภายใต้พระราชบัญญัติการปกครองท้องถิ่น (Local Government Act 1894) ได้มีการจัดตั้งเขตชนบทโซลิฮัลล์ (Solihull Rural District) และสภาตำบลโซลิฮัลล์ขึ้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1932 หน่วยงานเหล่านี้ถูกยกเลิกและแทนที่ด้วยเขตเมืองโซลิฮัลล์ (Urban District of Solihull)

การขยายตัวของเมืองนำไปสู่การได้รับพระราชทานกฎบัตรจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี ค.ศ. 1954 ให้เป็นเทศบาลนคร (Municipal Borough) และได้รับสถานะเขตเทศบาลเมือง (County Borough) ในอีก 10 ปีต่อมา จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1974 ได้มีการควบรวมเขตเทศบาลเมืองโซลิฮัลล์และเขตชนบทเมริเดน (Meriden Rural District) เข้าด้วยกัน กลายเป็น เขตเทศบาลนครโซลิฮัลล์ ในปัจจุบัน

ในปี ค.ศ. 1986 หลังจากสภาเทศบาลมณฑลเวสต์มิดแลนด์สถูกยกเลิก โซลิฮัลล์จึงมีสถานะเป็นหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นแบบเบ็ดเสร็จ (Unitary Authority) โดยยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเวสต์มิดแลนด์สในเชิงพิธีการ รวมถึงการบริหารงานด้านตำรวจ ดับเพลิง และการขนส่งสาธารณะ

ภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจ

พื้นที่ของโซลิฮัลล์ถูกขนาบข้างด้วยทางหลวงสาย M6 และ M40 โดยมีทางหลวงสาย M42 ตัดผ่าน ซึ่งแบ่งพื้นที่ศูนย์กลางเมืองออกจากพื้นที่ชนบททางตอนใต้และตะวันออก ความสะดวกด้านการคมนาคมทำให้โซลิฮัลล์เป็นที่ตั้งของธุรกิจขนาดใหญ่ระดับโลก เช่น แลนด์โรเวอร์ (Land Rover), ศูนย์นิทรรศการแห่งชาติ (National Exhibition Centre - NEC) และ ท่าอากาศยานเบอร์มิงแฮม (Birmingham Airport)

พื้นที่ประมาณ 3 ใน 4 ของเขตเป็นพื้นที่เขตอนุรักษ์สีเขียว (Greenbelt) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เกษตรกรรม นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ชนบทที่สำคัญที่เรียกว่า "ช่องว่างเมริเดน" (Meriden Gap) ซึ่งทำหน้าที่เป็นแนวพื้นที่สีเขียวคั่นกลางระหว่างกลุ่มเมืองเบอร์มิงแฮมและเมืองโคเวนทรี

การบริหารส่วนท้องถิ่น

การบริหารงานดำเนินการโดยสภาเทศบาลนครโซลิฮัลล์ (Solihull Metropolitan Borough Council) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกสภา 51 ที่นั่ง โดยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภา 1 ใน 3 ของจำนวนที่นั่งทั้งหมดในทุกๆ 3 ปี จาก 4 ปี