ชาวเม็กซิกันในเยอรมนี ประวัติศาสตร์ การตั้งถิ่นฐาน และการปรับตัว

ชาวเม็กซิกันในเยอรมนี หมายถึง ประชากรชาวเม็กซิกันที่อาศัยอยู่ในประเทศเยอรมนี รวมถึงลูกหลานที่เกิดในเยอรมนีด้วย

ภาพรวมของชุมชน

จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งสหพันธรัฐเยอรมนี ประชากรชาวเม็กซิกันส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในรัฐบาวาเรีย, บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค (ทั้งสองอยู่ในเยอรมนีตอนใต้) และกรุงเบอร์ลิน นอกจากนี้ยังมีประชากรจำนวนมากในรัฐโลเวอร์แซกโซนีและไรน์แลนด์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งทำให้เยอรมนีเป็นชุมชนชาวเม็กซิกันในต่างประเทศที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก และเป็นอันดับ 2 ในยุโรป รองจากสเปน

ปัจจุบันมีบริษัทเม็กซิกัน-เยอรมันจดทะเบียนอยู่ 16 แห่ง โดยมีกิจกรรมหลักในการส่งเสริมด้านสังคมและวัฒนธรรม ซึ่งบางส่วนประสานงานกับสถานทูตเพื่อเน้นย้ำถึงประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และประเพณีของวัฒนธรรมเม็กซิกัน เพื่อสร้างความสนใจให้กับสาธารณชนชาวเยอรมัน นอกจากนี้ สมาคมชาวเม็กซิกันยังเป็นพันธมิตรที่เข้มแข็งในการช่วยเหลือยามฉุกเฉิน เช่น เมื่อเกิดภัยธรรมชาติในเม็กซิโก โดยมีสมาคมเม็กซิกัน-เยอรมัน (Deutsch-Gesellschaft eV Mexikanische) ที่รวบรวมกลุ่มนักอุตสาหกรรมและนักธุรกิจชาวเยอรมัน เพื่อสนับสนุนโครงการโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา และชุมชนพื้นเมือง

ปัจจัยการย้ายถิ่นฐาน

ปัญหาการว่างงานที่ส่งผลกระทบต่อชนชั้นกลางระดับสูงของเม็กซิโก และความต้องการพัฒนาวิชาชีพของบัณฑิตจบใหม่จากมหาวิทยาลัยทั้งภาครัฐและเอกชน ทำให้เยอรมนีกลายเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับผู้อพยพชาวเม็กซิกัน โดยชุมชนชาวเม็กซิกันมีการเติบโตเพิ่มขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เมื่อเทียบกับชุมชนชาวฮิสแปนิกอเมริกันอื่นๆ เช่น คิวบา ชิลี และโคลอมเบีย

ในปี 2014 มีการประมาณการว่ามีประชากรชาวเม็กซิกันประมาณ 12,000 ถึง 15,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงอายุ 20-40 ปี และอยู่ในชนชั้นกลางระดับสูงหรือชนชั้นสูง แรงดึงดูดหลักไม่ใช่เพียงโอกาสทางการงานและการศึกษาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความสามารถในการเคลื่อนย้ายไปยังประเทศอื่นๆ ในสหภาพยุโรป รวมถึงความสัมพันธ์ทางครอบครัวและความพยายามระดับทวิภาคีระหว่างเม็กซิโกและสหภาพยุโรป ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อลูกหลานของชาวเยอรมันและชาวยุโรปอื่นๆ ที่เกิดในเม็กซิโก

นอกจากนี้ วิกฤตเศรษฐกิจในสเปนยังทำให้ชาวเม็กซิกันย้ายถิ่นฐานมายังเยอรมนี ซึ่งเป็นการรับผู้อพยพแบบส่งต่อ (Transmigrants) ที่เคยอาศัยอยู่ในประเทศยุโรปอื่นๆ แต่ต้องย้ายเนื่องจากความยากลำบากทางเศรษฐกิจและการเมือง โดยเยอรมนีเป็นจุดหมายปลายทางหลักที่ชาวเม็กซิกันเหล่านี้เลือกย้ายมาตั้งถิ่นฐาน

ประวัติศาสตร์

ชาวเม็กซิกันกลุ่มแรกที่เดินทางมาถึงสิ่งที่ต่อมาจะกลายเป็นสหพันธรัฐเยอรมนี คือกลุ่มผู้สนับสนุนรัฐบาลของปอร์ฟิริโอ ดิอาซ ที่ถูกเนรเทศ ซึ่งเดินทางมาถึงท่าเรือเบรเมอร์ฮาเฟินในปี 1911 แต่ต้องย้ายไปยังประเทศอื่นเนื่องจากเหตุการณ์ในสงครามโลกครั้งที่ 2

ชาวเม็กซิกันที่อพยพมายังยุโรปอันเป็นผลมาจากปฏิวัติเม็กซิโก ถูกบังคับให้ย้ายไปยังประเทศที่เป็นกลาง เช่น สเปนและสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มต้นขึ้น มีบันทึกว่าชาวเม็กซิกัน 5 คนถูกกักตัวในค่ายกักกันในเยอรมนี โดยถูกจับกุมในประเทศยุโรปอื่นๆ และถูกนำตัวมายังเยอรมนีโดยเกสตาโป

หลังการรวมประเทศเยอรมนี มีกลุ่มปัญญาชนและนักศึกษาชาวเม็กซิกันหลั่งไหลเข้ามาเพื่อแสวงหาโอกาสทางการศึกษาและการทำงาน โดยประชากรชาวเม็กซิกันส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาวอายุระหว่าง 20 ถึง 35 ปี มีระดับการศึกษาสูง และกระจายตัวอยู่ในเมืองใหญ่ๆ โดยทำงานในห้องปฏิบัติการวิจัย หน่วยงานวิจัย มหาวิทยาลัย และโรงงานอุตสาหกรรม ขณะที่ผู้หญิงบางส่วนทำงานในด้านการดูแลเด็กและผู้สูงอายุ นอกจากนี้ ความสัมพันธ์ทางเครือญาติระหว่างชาวเยอรมันและชาวเม็กซิกันที่เพิ่มขึ้นยังทำให้เกิดเด็กเจเนอเรชันใหม่ที่มีเชื้อสายฮิสแปนิกอเมริกัน

ชุมชนชาวเม็กซิกันในเยอรมนี

ชาวเม็กซิกันในเบอร์ลิน

ชุมชนชาวเม็กซิกันที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนีตั้งอยู่ในกรุงเบอร์ลินและพื้นที่ปริมณฑล ส่วนใหญ่เป็นมืออาชีพ นักวิชาการ นักวิจัย ผู้ประกอบการ และคนหนุ่มสาวที่เข้ามาแสวงหาโอกาสใหม่ๆ ในชีวิต

ชาวเม็กซิกันในบาวาเรีย

รัฐบาวาเรียมีชุมชนชาวเม็กซิกันขนาดใหญ่เช่นกัน เนื่องจากปัจจัยหลายประการ เช่น ความใกล้ชิดกับประเทศยุโรปอื่นๆ สภาพอากาศที่อบอุ่นกว่าทางตอนเหนือของเยอรมนี ความศรัทธาในศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกที่แพร่หลายในทางใต้ รากเหง้าจากญาติของชาวบาวาเรียที่เคยย้ายไปเม็กซิโก โอกาสในการทำงาน การเชื่อมต่อทางอากาศกับเม็กซิโก และการผสมผสานทางวัฒนธรรมฮิสแปนิกอเมริกัน