สหภาพแรงงานเหมืองแร่แห่งชาติสกอตแลนด์

สหภาพแรงงานเหมืองแร่แห่งชาติสกอตแลนด์ (National Union of Scottish Mineworkers หรือ NUSW) เป็นองค์กรสหภาพแรงงานในสกอตแลนด์ที่มีบทบาทสำคัญในการต่อสู้เพื่อสิทธิและสวัสดิการของคนทำเหมืองถ่านหิน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1894 ในชื่อ สหพันธ์คนทำเหมืองสกอตแลนด์ (Scottish Miners Federation) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นสหภาพแรงงานเหมืองแร่แห่งชาติสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1914 และต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพแรงงานเหมืองแร่แห่งชาติ (National Union of Mineworkers - NUM) ในฐานะเขตพื้นที่สกอตแลนด์

ความพยายามในการก่อตั้งสหภาพในยุคแรก

ก่อนการก่อตั้ง NUSW มีความพยายามหลายครั้งในการสร้างสหภาพแรงงานระดับชาติสำหรับคนทำเหมืองในสกอตแลนด์ แต่ส่วนใหญ่ประสบความล้มเหลวเนื่องจากความขัดแย้งและการขาดเงินทุน:

• สมาคมคนทำเหมืองถ่านหินและเหล็กสกอตแลนด์ (1855): จัดการประท้วงหยุดงานของคนทำเหมือง 30,000 คนเพื่อต่อต้านการลดค่าจ้าง แต่พ่ายแพ้และต้องยุบตัวลงในเวลาต่อมา
• สมาคมคุ้มครองคนทำเหมืองถ่านหินและหินเหล็กไฟสกอตแลนด์ (1855): นำโดย อเล็กซานเดอร์ แมคโดนัลด์ (Alexander Macdonald) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น สมาคมรวมกลุ่มคนทำเหมืองสกอตแลนด์ (Scottish Miners' Amalgamated Society) ในปี ค.ศ. 1859 แต่ยุบตัวลงในปี ค.ศ. 1863 เนื่องจากแต่ละสหภาพท้องถิ่นยังคงทำงานแยกจากกัน
• สมาคมคนทำเหมืองสกอตแลนด์ (1872): ประสบความสำเร็จในช่วงแรกในการเพิ่มค่าจ้าง แต่การประท้วงหยุดงานครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1874 ทำให้เงินทุนสำรองหมดสิ้น และล้มละลายในปี ค.ศ. 1882
• สหพันธ์คนทำเหมืองแห่งชาติสกอตแลนด์ (1886): ก่อตั้งโดย เคียร์ ฮาร์ดี (Keir Hardie) โดยใช้หนังสือพิมพ์ The Miner เป็นเครื่องมือในการรณรงค์เพื่อการโอนเหมืองแร่เป็นของรัฐ การกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำ และการทำงาน 5 วันต่อสัปดาห์ แม้จะยุบตัวลงในปี ค.ศ. 1888 แต่บางเขตพื้นที่ยังคงดำเนินงานเป็นสหภาพอิสระต่อไป

การก่อตั้งและการเติบโตของ NUSW

สหภาพแรงงานเหมืองแร่แห่งชาติสกอตแลนด์ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1894 ในชื่อ สหพันธ์คนทำเหมืองสกอตแลนด์ (Scottish Miners Federation - SMF) โดยเป็นการรวมตัวกันของสหภาพระดับเคาน์ตี้ 7 แห่ง มีสมาชิกเริ่มต้น 35,900 คน

ในช่วงแรก สหภาพเผชิญกับความขัดแย้งภายในเกี่ยวกับการยอมรับการลดค่าจ้างตามแนวทางของสหภาพในอังกฤษ ซึ่งนำโดยประธาน โรเบิร์ต สมิลลี (Robert Smillie) อย่างไรก็ตาม เมื่อราคาถ่านหินสูงขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ สหภาพสามารถผลักดันข้อเรียกร้องด้านสวัสดิการได้สำเร็จ และกลายเป็นที่รู้จักในฐานะผู้สนับสนุนแนวคิดสังคมนิยมอย่างเข้มแข็ง

ภายในปี ค.ศ. 1914 จำนวนสมาชิกเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 82,000 คน โดยส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ลานาร์กเชียร์ (Lanarkshire), ไฟฟ์ (Fife) และคินรอส (Kinross) ในปีเดียวกันนี้ สหภาพได้ปรับโครงสร้างใหม่เพื่อลดอำนาจการตัดสินใจของสมาชิกในระดับท้องถิ่น และเปลี่ยนชื่อเป็น สหภาพแรงงานเหมืองแร่แห่งชาติสกอตแลนด์ (National Union of Scottish Mineworkers)

อุดมการณ์ทางการเมืองและการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง

ในช่วงทศวรรษ 1920 และ 1930 สหภาพได้รับอิทธิพลอย่างมากจากผู้นำที่มีแนวคิดสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1929 กลุ่มปีกซ้ายที่เชื่อมโยงกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งบริเตนใหญ่ได้แยกตัวออกไปก่อตั้ง สหภาพคนทำเหมืองรวมแห่งสกอตแลนด์ (United Mineworkers of Scotland) แต่ต่อมาได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในปี ค.ศ. 1936

ในปี ค.ศ. 1944 เมื่อมีการจัดตั้งสหภาพแรงงานเหมืองแร่แห่งชาติ (National Union of Mineworkers - NUM) ของสหราชอาณาจักร NUSW จึงได้เปลี่ยนสถานะเป็น "เขตพื้นที่สกอตแลนด์" (Scottish Area) ซึ่งส่งผลให้สูญเสียอำนาจในการบริหารจัดการตนเองไปบางส่วน

การเสื่อมถอยและการยุบตัว

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 อุตสาหกรรมเหมืองถ่านหินในสกอตแลนด์และทั่วบริเตนใหญ่ประสบภาวะตกต่ำอย่างรุนแรง ส่งผลให้คนทำเหมืองจำนวนหลายพันคนต้องตกงาน การปิดเหมืองอย่างต่อเนื่องทำให้จำนวนสมาชิกของสหภาพลดลงอย่างรวดเร็ว

จนถึงปี ค.ศ. 2014 สหภาพเหลือสมาชิกเพียง 35 คน และในที่สุดได้ประกาศยุบตัวลงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2018