คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติ (สหรัฐอเมริกา)

คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติ (National University School of Law) เป็นสถาบันการศึกษากฎหมายในสหรัฐอเมริกาที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1869 ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นส่วนประกอบหลักของมหาวิทยาลัยแห่งชาติ (National University) ซึ่งเป็นโครงการที่มุ่งหวังจะสร้างมหาวิทยาลัยระดับชาติของสหรัฐอเมริกาตามแบบอย่างสถาบันการศึกษาในยุโรป แม้ว่าแผนการดังกล่าวจะไม่ประสบความสำเร็จในวงกว้าง แต่คณะนิติศาสตร์แห่งนี้ได้ดำเนินงานมาจนถึงปี ค.ศ. 1954 ก่อนจะควบรวมเข้ากับคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน (George Washington University Law School)

ประวัติและการก่อตั้ง

แนวคิดการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแห่งชาติเกิดขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 โดยกลุ่มผู้สนับสนุนที่ต้องการให้สหรัฐฯ มีมหาวิทยาลัยหลักที่สะท้อนถึงอัตลักษณ์ของชาติ เช่นเดียวกับสถาบันชั้นนำในยุโรป ซึ่งเป็นแนวคิดที่ได้รับการส่งเสริมโดยอดีตประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน, เจมส์ แมดิสัน และจอห์น ควินซี อดัมส์

จอร์จ วอชิงตัน เคยเสนอให้รัฐสภาพิจารณาความเหมาะสมในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแห่งชาติและโรงเรียนเตรียมทหาร โดยเขาได้มอบเงินส่วนตัวจำนวน 25,000 ดอลลาร์เพื่อการนี้ และมีการจัดตั้งกองทุนรับบริจาคจำนวน 30,000 ดอลลาร์ในปี ค.ศ. 1795 อย่างไรก็ตาม ในช่วงแรกของการสร้างชาติ ทั้งรัฐสภาและโธมัส เจฟเฟอร์สัน ต่างคัดค้านแนวคิดนี้ โดยรายงานของรัฐสภาในปี ค.ศ. 1811 ระบุว่าการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแห่งชาติอาจขัดต่อรัฐธรรมนูญ

ผู้ก่อตั้งคณะนิติศาสตร์ในทศวรรษ 1860 จึงนำคำกล่าวของวอชิงตันที่ว่า "วัตถุประสงค์หลักของสถาบันแห่งชาติเช่นนี้ควรเป็นการศึกษาเยาวชนในด้านรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์" มาเป็นแรงผลักดันในการจัดตั้งคณะนิติศาสตร์ให้เป็นสถาบันแรกของมหาวิทยาลัย

การดำเนินงานและพัฒนาการ

มหาวิทยาลัยแห่งชาติก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1869 และได้รับการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1870 ตามกฎหมายที่รัฐสภาผ่านให้ในปี ค.ศ. 1870 โดยมี วิลเลียม บี. เวดจ์วูด (William B. Wedgewood) เป็นผู้ก่อตั้งและคณบดีคนแรก

พิธีมอบปริญญาครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1872 โดยมีผู้สำเร็จการศึกษา 31 คน ซึ่งได้รับปริญญานิติศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Laws) หลักสูตร 2 ปี โดยประธานาธิบดี ยูลิสซีส เอส. แกรนท์ ในฐานะนายกสภาบริหาร (Chancellor ex officio) เป็นผู้มอบปริญญา

ในช่วงปี ค.ศ. 1873 สถาบันมีศาสตราจารย์ 3 ท่าน ได้แก่ เวดจ์วูด และผู้พิพากษาศาลรัฐบาลกลาง โจเซฟ เคซีย์ และอาเธอร์ แมคอาเธอร์ ต่อมาจำนวนนักศึกษาและผู้สำเร็จการศึกษาได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยในช่วงปลายทศวรรษ 1880 มีผู้สำเร็จการศึกษาต่อปีถึง 70 คน และบางส่วนได้รับปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต (Master of Laws)

ศิษย์เก่าและบุคคลสำคัญ

บุคคลที่โดดเด่นที่สุดคนหนึ่งคือ เบลวา แอนน์ ล็อกวูด (Belva Ann Lockwood) นักรณรงค์เพื่อสิทธิสตรีในยุคแรก เธอถูกปฏิเสธการเข้าเรียนในคณะนิติศาสตร์ของวิทยาลัยโคลัมเบียน, มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ และมหาวิทยาลัยฮาวเวิร์ด เนื่องจากเป็นผู้หญิง แต่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติ ภายใต้การนำของคณบดีเวดจ์วูดซึ่งสนับสนุนสิทธิสตรี ได้เปิดโอกาสให้เธอและผู้หญิงคนอื่นๆ เข้าเรียนในคลาสพิเศษ

ล็อกวูดได้ยื่นคำร้องต่อประธานาธิบดี ยูลิสซีส เอส. แกรนท์ เพื่อขอรับปริญญา และได้รับปริญญาในปี ค.ศ. 1873 ทำให้เธอสามารถเข้าสู่เนติบัณฑิตยสภาของวอชิงตัน ดี.ซี. ได้ในเดือนกันยายนปีเดียวกัน และในปี ค.ศ. 1879 ล็อกวูดกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับอนุญาตให้ว่าความในศาลฎีกาสหรัฐฯ นอกจากนี้เธอยังเป็นหนึ่งในผู้หญิงกลุ่มแรกๆ ที่ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐฯ ในปี ค.ศ. 1884 และ 1888

อีกหนึ่งบุคคลสำคัญคือ เอลเลน เค. เรดี้ (Ellen K. Raedy) ผู้สำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1928 และเป็นอาจารย์หญิงคนแรกของคณะนิติศาสตร์แห่งนี้ เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาศาลเทศบาลวอชิงตัน ดี.ซี. ในปี ค.ศ. 1935 โดยประธานาธิบดี แฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ และเริ่มสอนวิชามารยาททนายความในปี ค.ศ. 1939

การควบรวมกับมหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน

ในช่วงทศวรรษ 1940 และต้นทศวรรษ 1950 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติ ประสบปัญหาจำนวนนักศึกษาลดลงอย่างรวดเร็ว จากผู้สำเร็จการศึกษา 325 คนในปี ค.ศ. 1941 เหลือเพียง 38 คนในปี ค.ศ. 1950 และ 43 คนในปี ค.ศ. 1954

เพื่อแก้ไขปัญหานี้ มหาวิทยาลัยได้พยายามปรับโครงสร้างองค์กร โดยการแต่งตั้งประธานาธิบดีมหาวิทยาลัยคนแรกในปี ค.ศ. 1953 คือ โรว์แลนด์ เอฟ. เคิร์กส์ (Rowland F. Kirks) แต่ท้ายที่สุด สถาบันไม่สามารถฟื้นฟูสถานะได้ และได้ตัดสินใจควบรวมเข้ากับคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน ในปี ค.ศ. 1954