ขบวนการไนแอการา (Niagara Movement) จุดเริ่มต้นการต่อสู้เพื่อสิทธิพลเมือง

ขบวนการไนแอการา (Niagara Movement) คือองค์กรสิทธิพลเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1905 โดยกลุ่มนักกิจกรรม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นทนายความชาวแอฟริกัน-อเมริกันชั้นนำ นำโดย W. E. B. Du Bois และ William Monroe Trotter ร่วมกับ Mary Burnett Talbert โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อต่อต้านการแบ่งแยกเชื้อชาติและการลิดรอนสิทธิในการเลือกตั้ง

ภูมิหลังและการก่อตั้ง

ในช่วงยุคฟื้นฟู (Reconstruction Era) หลังสงครามกลางเมืองอเมริกา ชาวแอฟริกัน-อเมริกันเคยมีเสรีภาพทางพลเมืองและการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่เมื่อยุคฟื้นฟูสิ้นสุดลงในทศวรรษ 1870 สิทธิเหล่านี้เริ่มถูกจำกัดลง โดยเฉพาะในรัฐทางตอนใต้ที่มีการออกกฎหมายลิดรอนสิทธิการเลือกตั้งและบังคับใช้การแบ่งแยกเชื้อชาติในที่สาธารณะ ซึ่งได้รับการรับรองโดยคำตัดสินของศาลฎีกาสหรัฐฯ ในคดี Plessy v. Ferguson ปี 1896 ที่ระบุว่าหลักการ "แยกกันแต่เท่าเทียม" (separate but equal) นั้นชอบด้วยกฎหมาย

ความขัดแย้งทางอุดมการณ์ Washington vs. Du Bois

ในช่วงทศวรรษ 1890 Booker T. Washington ผู้นำสถาบัน Tuskegee ได้นำเสนอแนวคิดที่เรียกว่า "การประนีประนอมที่แอตแลนตา" (Atlanta Compromise) โดยเชื่อว่าชาวแอฟริกัน-อเมริกันควรเน้นที่การศึกษาและการสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจก่อน โดยไม่ต้องเรียกร้องสิทธิทางการเมืองหรือความเท่าเทียมทางกฎหมายในทันที

อย่างไรก็ตาม นักกิจกรรมอย่าง W. E. B. Du Bois และ William Monroe Trotter มองว่าแนวทางของ Washington เป็นการ "โอนอ่อนผ่อนตาม" (accommodationist) และไม่เหมาะสม พวกเขาเชื่อว่าสิทธิในการเลือกตั้งและความเท่าเทียมทางกฎหมายเป็นสิ่งจำเป็นพื้นฐานที่ไม่สามารถต่อรองได้

การก่อตั้งขบวนการ

ในปี 1905 Du Bois, Trotter, Fredrick McGhee และ Charles Edwin Bentley ร่วมกับ Mary Burnett Talbert ได้จัดประชุมที่เมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก แต่เพื่อหลีกเลี่ยงการประท้วงจากกลุ่มเหยียดเชื้อชาติ การประชุมจึงถูกย้ายไปยังโรงแรม Erie Beach ในเมืองฟอร์ตอีรี รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา

ชื่อ "ไนแอการา" ถูกเลือกเพื่อสื่อถึง "กระแสอันทรงพลัง" ของการเปลี่ยนแปลงที่กลุ่มต้องการให้เกิดขึ้น ขบวนการนี้ได้แต่งตั้ง Du Bois เป็นเลขาธิการทั่วไป และสร้างเครือข่ายสาขาในรัฐต่างๆ เพื่อขับเคลื่อนวาระการต่อสู้ในระดับท้องถิ่น

มรดกของขบวนการไนแอการา

แม้ว่าขบวนการไนแอการาจะยุติบทบาทลงในปี 1910 แต่ความสำคัญของมันคือการเป็นรากฐานสำคัญและเป็นผู้บุกเบิกที่นำไปสู่การก่อตั้ง NAACP (National Association for the Advancement of Colored People) ซึ่งกลายเป็นองค์กรสิทธิพลเมืองที่ทรงอิทธิพลที่สุดในสหรัฐอเมริกาในเวลาต่อมา