หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งแปซิฟิก

หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ เครือรัฐนอร์เทิร์นมาเรียนา (Commonwealth of the Northern Mariana Islands - CNMI) เป็นดินแดนที่ไม่ได้รวมเข้าเป็นรัฐและเป็นเครือรัฐของสหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยเกาะ 14 เกาะทางตอนเหนือของหมู่เกาะมาเรียนาในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ โดยมีเกาะกวมซึ่งอยู่ทางใต้สุดเป็นดินแดนแยกต่างหากของสหรัฐฯ

ประวัติศาสตร์และการตั้งถิ่นฐาน

หมู่เกาะแห่งนี้มีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ประมาณ 1,500 ปีก่อนคริสตกาล โดยกลุ่มคนที่อพยพมาจากฟิลิปปินส์ ซึ่งถือเป็นการเดินทางข้ามมหาสมุทรที่ยาวนานที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ ต่อมามีการอพยพครั้งที่สองจากหมู่เกาะแคโรไลน์ และครั้งที่สามจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางทะเล

ยุคอาณานิคมและการเปลี่ยนแปลงอำนาจ

สเปนเป็นชาติยุโรปชาติแรกที่เข้ามาถึงหมู่เกาะนี้ในปี ค.ศ. 1521 โดยเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน นักเดินเรือชาวโปรตุเกสที่รับใช้สเปน เขาได้ประกาศให้หมู่เกาะนี้เป็นของสเปน ซึ่งนำไปสู่การปะทะทางวัฒนธรรมกับชาวชามอร์โรท้องถิ่นในเรื่องของแนวคิดเรื่องทรัพย์สินส่วนบุคคล

ตลอดระยะเวลาหลายศตวรรษ หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาตกอยู่ภายใต้การปกครองของหลายมหาอำนาจ ได้แก่:

• สเปน: ปกครองจนถึงปี ค.ศ. 1899
• เยอรมนี: ซื้อหมู่เกาะจากสเปนในปี ค.ศ. 1899
• ญี่ปุ่น: เข้ามาปกครองภายใต้คำสั่งของสันนิบาตชาติในปี ค.ศ. 1918
• สหรัฐอเมริกา: เข้ามาปลดปล่อยหมู่เกาะจากการปกครองของญี่ปุ่นในยุทธการที่ไซปัน ปี ค.ศ. 1944 และต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนในความดูแลของสหประชาชาติ ก่อนจะเข้าเป็นเครือรัฐของสหรัฐฯ อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1986

ประชากรและภูมิศาสตร์

พื้นที่ทั้งหมดของ CNMI คือ 183.5 ตารางไมล์ (475.26 ตารางกิโลเมตร) ประชากรส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่บนเกาะ ไซปัน (Saipan), ทิเนียน (Tinian) และ โรตา (Rota) ส่วนเกาะอื่นๆ มีประชากรอาศัยอยู่เบาบางมาก โดยเฉพาะเกาะพากัน (Pagan) ที่แทบไม่มีคนอยู่หลังจากเกิดการระเบิดของภูเขาไฟในปี ค.ศ. 1981

ในด้านภาษาและเชื้อชาติ ประชากรมีความหลากหลายสูง โดยมีชาวฟิลิปปินส์ ชาวชามอร์โร และชาวจีนเป็นกลุ่มหลัก รวมถึงมีการใช้ภาษาอังกฤษ ภาษาชามอร์โร และภาษาแคโรลินเนียนในการสื่อสาร