← กลับไปยังบทความทั้งหมด

ระบบการจัดสรรโควตานักกีฬาโอลิมปิก

สรุปใจความสำคัญ

  • ระบบโควตามีวัตถุประสงค์เพื่อจำกัดจำนวนนักกีฬารวมและป้องกันการผูกขาดโดยประเทศมหาอำนาจทางกีฬา
  • Universality Places ช่วยให้นักกีฬาจากประเทศที่ขาดโอกาสสามารถเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนได้แม้ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน
  • ในกีฬาฤดูหนาว เช่น สกีฟรีสไตล์และสโนว์บอร์ด มีการกำหนดเพดานจำนวนนักกีฬาต่อประเทศอย่างชัดเจน

ระบบการจัดสรรโควตานักกีฬาโอลิมปิก (Olympic quota allocation system) คือกลไกที่คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) และสหพันธ์กีฬานานาชาติใช้เพื่อควบคุมจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันในแต่ละประเภทกีฬา เพื่อให้การจัดการแข่งขันเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และป้องกันไม่ให้ประเทศที่มีความได้เปรียบสูงเพียงไม่กี่ประเทศครอบงำการแข่งขันในรายการใดรายการหนึ่งมากเกินไป

การจัดสรรโควตาในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน

ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน มีการนำระบบที่เรียกว่า Universality Places (โควตาพิเศษเพื่อความหลากหลาย) มาใช้ เพื่อเปิดโอกาสให้ประเทศที่ขาดแคลนนักกีฬาที่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานการคัดเลือก (Qualification Criteria) สามารถส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันได้ แม้ว่านักกีฬาคนนั้นจะไม่ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำที่กำหนดไว้ก็ตาม ทั้งนี้เพื่อส่งเสริมจิตวิญญาณของโอลิมปิกในการให้ทุกประเทศทั่วโลกมีส่วนร่วมในการแข่งขัน

การจัดสรรโควตาในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว

ในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว การจัดสรรโควตามักมีความเข้มงวดในกีฬาบางประเภทเพื่อจำกัดจำนวนผู้เข้าแข่งขันรวมและจำกัดจำนวนนักกีฬาต่อประเทศ ดังนี้

สกีฟรีสไตล์ (Freestyle Skiing)

เดิมทีสกีฟรีสไตล์มีเพียงสองประเภทคือ โมกูลส์ (Moguls) และแอเรียลส์ (Aerials) ซึ่งมีการนำระบบโควตามาใช้เพื่อจำกัดจำนวนผู้เข้าแข่งขัน โดยเฉพาะจากประเทศที่มีความแข็งแกร่งในกีฬานี้ เช่น สหรัฐอเมริกาและแคนาดา

  • โอลิมปิกปี 2010: จำกัดจำนวนนักกีฬารวม 180 คน โดยแต่ละประเทศส่งนักกีฬาได้ไม่เกิน 18 คน (แบ่งเป็นชายไม่เกิน 10 คน และหญิงไม่เกิน 10 คน) โดยไม่คำนึงถึงอันดับโลก
  • โอลิมปิกปี 2014 (โซชิ): เมื่อมีการเพิ่มประเภทสโลปสไตล์ (Slopestyle) และฮาล์ฟไพป์ (Half-pipe) จำนวนโควตารวมเพิ่มขึ้นเป็น 282 คน โดยจำกัดที่ 26 คนต่อประเทศ (ชาย 14 คน และหญิง 14 คน) ส่งผลให้บางประเทศที่มีนักกีฬาผ่านเกณฑ์จำนวนมากต้องตัดตัวนักกีฬาออก เช่น แคนาดาที่มีนักกีฬาผ่านเกณฑ์ 33 คน แต่ส่งได้เพียง 26 คน
  • โอลิมปิกปี 2018: จำนวนนักกีฬารวมยังคงเดิม แต่เพิ่มเพดานโควตาต่อประเทศเป็นสูงสุด 30 คน

สโนว์บอร์ด (Snowboarding)

สโนว์บอร์ดใช้ระบบโควตาที่คล้ายกับสกีฟรีสไตล์ โดยมีการจำกัดจำนวนนักกีฬาที่ 26 คนต่อประเทศ ซึ่งในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2018 สหรัฐอเมริกาเป็นเพียงประเทศเดียวที่ใช้โควตานี้จนเต็มจำนวน

บ็อบสเลด (Bobsleigh)

สำหรับการแข่งขันในปี 2018 มีการจำกัดจำนวนนักกีฬารวมสูงสุด 170 คน และจำกัดจำนวนทีมไม่เกิน 3 ทีมต่อประเภทการแข่งขัน โดยประเทศเจ้าภาพจะได้รับสิทธิ์ส่งทีมเข้าร่วมอย่างน้อยหนึ่งทีม

คำถามที่พบบ่อย

Universality Places คืออะไร?

คือโควตาพิเศษที่อนุญาตให้นักกีฬาจากประเทศที่ไม่มีนักกีฬาคนใดผ่านเกณฑ์มาตรฐานการคัดเลือก สามารถเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกได้ เพื่อส่งเสริมความหลากหลายของประเทศที่เข้าร่วม

ทำไมต้องมีการจำกัดโควตานักกีฬาต่อประเทศ?

เพื่อป้องกันไม่ให้ประเทศที่มีนักกีฬาเก่งๆ จำนวนมากครอบงำการแข่งขัน และเพื่อให้มีพื้นที่สำหรับนักกีฬาจากประเทศอื่นๆ ได้เข้าร่วมแข่งขันมากขึ้น

ในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวมีการจำกัดโควตาอย่างไร?

มีการกำหนดจำนวนนักกีฬารวมในแต่ละประเภทกีฬา และกำหนดเพดานสูงสุดที่แต่ละประเทศจะส่งนักกีฬาเข้าร่วมได้ เช่น สกีฟรีสไตล์ที่เคยจำกัดที่ 26-30 คนต่อประเทศ

ประเทศเจ้าภาพได้รับสิทธิพิเศษในระบบโควตาหรือไม่?

ใช่ ในบางประเภทกีฬา เช่น บ็อบสเลด ประเทศเจ้าภาพจะได้รับสิทธิ์ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันอย่างน้อยหนึ่งทีมเสมอ

ระบบโควตาส่งผลกระทบต่อนักกีฬาที่ผ่านเกณฑ์อย่างไร?

นักกีฬาบางคนที่ผ่านเกณฑ์มาตรฐานระดับสากลอาจไม่ได้ไปแข่งขัน หากประเทศของตนส่งนักกีฬาจนเต็มโควตาที่กำหนดไว้แล้ว เช่น กรณีของแคนาดาในสกีฟรีสไตล์ปี 2014