ปีเตอร์ บินส์เฟลด์ บิชอปผู้ขับเคลื่อนการล่าแม่มดในทรีเออร์
สรุปใจความสำคัญ
- ปีเตอร์ บินส์เฟลด์ เป็นบิชอปผู้ช่วยของเมืองทรีเออร์และเป็นหนึ่งในนักล่าแม่มดที่ทรงอิทธิพลที่สุดในยุคศตวรรษที่ 16
- เขาเขียนตำรา De confessionibus maleficorum et sagarum ซึ่งสนับสนุนการใช้คำสารภาพที่ได้จากการทรมานเป็นหลักฐาน
- เขามีชื่อเสียงจากการจัดลำดับปีศาจ 7 ตนที่เชื่อมโยงกับบาป 7 ประการของคริสต์ศาสนา
ปีเตอร์ บินส์เฟลด์ (Peter Binsfeld) หรือในชื่อละติน Petrus Binsfeldius เป็นบิชอปผู้ช่วยและนักเทววิทยาชาวเยอรมันที่มีบทบาทสำคัญในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 เขาเกิดประมาณปี ค.ศ. 1540 ในหมู่บ้านบินส์เฟลด์ แถบภูมิภาคไอเฟล (Eifel) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในรัฐไรน์แลนด์-พาลทิเนต และเสียชีวิตในเมืองทรีเออร์เนื่องจากกาฬโรค
การศึกษาและเส้นทางอาชีพ
เนื่องจากเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์ บินส์เฟลด์จึงถูกส่งไปศึกษาต่อที่กรุงโรม หลังจากจบการศึกษา เขากลับมายังบ้านเกิดและกลายเป็นบุคคลสำคัญในการต่อต้านโปรเตสแตนต์ (Counter-Reformation) ในช่วงปลายศตวรรษที่ 16
เขาได้รับเลือกให้เป็นบิชอปผู้ช่วยของเมืองทรีเออร์ และกลายเป็นนักเขียนด้านเทววิทยาที่มีชื่อเสียง แต่ในขณะเดียวกันเขาก็เป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในนักล่าแม่มดที่ทรงอิทธิพลที่สุดในยุคนั้น บินส์เฟลด์เป็นหนึ่งในแรงขับเคลื่อนหลักของการล่าแม่มดในทรีเออร์ (Trier witch trials) ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงภายใต้การปกครองของอาร์ชบิชอป โยฮันน์ ฟอน เชินเนอเบิร์ก ระหว่างปี ค.ศ. 1581-1593
ผลงานเขียนและทัศนคติเกี่ยวกับการล่าแม่มด
บินส์เฟลด์ได้เขียนตำราที่มีอิทธิพลอย่างมากชื่อว่า De confessionibus maleficorum et sagarum ('ว่าด้วยคำสารภาพของเหล่าพ่อมดและแม่มด') ซึ่งถูกแปลเป็นหลายภาษาในปี ค.ศ. 1589 งานเขียนชิ้นนี้ได้ถกเถียงเกี่ยวกับคำสารภาพของแม่มด และอ้างว่าแม้ว่าคำสารภาพเหล่านั้นจะเกิดจากการทรมาน ก็ยังควรได้รับความเชื่อถือ ซึ่งทัศนคตินี้ส่งผลให้การทรมานผู้ต้องสงสัยกลายเป็นเรื่องปกติในกระบวนการยุติธรรมสมัยนั้น
อย่างไรก็ตาม บินส์เฟลด์มีความคิดเห็นที่แตกต่างจากนักล่าแม่มดคนอื่นๆ ในบางประเด็น ดังนี้:
- เด็ก: เขาเชื่อว่าเด็กหญิงที่อายุต่ำกว่า 12 ปี และเด็กชายที่อายุต่ำกว่า 14 ปี ไม่ควรถูกตัดสินว่ามีความผิดในการฝึกฝนเวทมนตร์ดำ ซึ่งถือเป็นมุมมองที่ค่อนข้างผ่อนปรนเมื่อเทียบกับศาลบางแห่งที่ตัดสินประหารชีวิตเด็กอายุ 2-5 ปีด้วยการเผาทั้งเป็น
- การแปลงกาย: เขาสงสัยในความสามารถในการแปลงร่างของแม่มดและไม่เชื่อในความถูกต้องของการระบุ 'เครื่องหมายของแม่มด' (witch's mark)
การจัดลำดับปีศาจและบาป 7 ประการ
ในปี ค.ศ. 1589 บินส์เฟลด์ได้ตีพิมพ์รายชื่อปีศาจที่เชื่อมโยงกับบาป 7 ประการ ซึ่งกลายเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ได้แก่:
| ปีศาจ | บาปที่เกี่ยวข้อง |
|---|---|
| ลูซิเฟอร์ (Lucifer) | ความจองหอง (Pride) |
| แมมมอน (Mammon) | ความโลภ (Greed) |
| แอสโมเดียส (Asmodeus) | ความใคร่ (Lust) |
| เลเวียธาน (Leviathan) | ความริษยา (Envy) |
| เบลเซบับ (Beelzebub) | ความตะกละ (Gluttony) |
| ซาตาน (Satan) | ความโกรธ (Wrath) |
| เบลเฟกอร์ (Belphegor) | ความเกียจคร้าน (Sloth) |
คำถามที่พบบ่อย
ปีเตอร์ บินส์เฟลด์ มีบทบาทอย่างไรในการล่าแม่มด?
เขาเป็นหนึ่งในผู้ขับเคลื่อนหลักของการล่าแม่มดในทรีเออร์ (Trier witch trials) และเขียนตำราที่สนับสนุนให้เชื่อคำสารภาพที่ได้จากการทรมานผู้ต้องสงสัย
บินส์เฟลด์มีความคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเด็กที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มด?
เขาเชื่อว่าเด็กหญิงที่อายุต่ำกว่า 12 ปี และเด็กชายที่อายุต่ำกว่าต่ำกว่า 14 ปี ไม่ควรถูกตัดสินว่ามีความผิดในการฝึกฝนเวทมนตร์ดำ
ปีศาจ 7 ตนที่บินส์เฟลด์ระบุว่าเชื่อมโยงกับบาป 7 ประการมีใครบ้าง?
ลูซิเฟอร์ (ความจองหอง), แมมมอน (ความโลภ), แอสโมเดียส (ความใคร่), ความตะกละ (เบลเซบับ), ความริษยา (เลเวียธาน), ความโกรธ (ซาตาน) และความเกียจคร้าน (เบลเฟกอร์)

