เทศมณฑลฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย

เทศมณฑลฟิลาเดลเฟีย (Philadelphia County) เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 67 เทศมณฑลของรัฐเพนซิลเวเนีย และเป็นเทศมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 24 ของสหรัฐอเมริกา จากข้อมูลการสำมะโนประชากรปี 2020 เทศมณฑลนี้มีประชากร 1,603,797 คน โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่เดียวกับเมืองฟิลาเดลเฟีย ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของประเทศ และตั้งอยู่ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเพนซิลเวเนีย

เทศมณฑลฟิลาเดลเฟียเป็นหนึ่งในสามเทศมณฑลดั้งเดิมที่ก่อตั้งโดยวิลเลียม เพน (William Penn) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1682 ร่วมกับเทศมณฑลเชสเตอร์และเทศมณฑลบัคส์ ปัจจุบันเทศมณฑลนี้เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของลุ่มแม่น้ำเดลาแวร์ (Delaware Valley) และเป็นส่วนสำคัญของเขตสถิติรวมฟิลาเดลเฟีย-แคมเดน-วิลมิงตัน

ประวัติศาสตร์การก่อตั้ง

ก่อนการเข้ามาของชาวยุโรป พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าพื้นเมืองเลนาเป (Lenape) ต่อมาใน ค.ศ. 1638 ชาวสวีเดนและชาวฟินแลนด์ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานเป็นกลุ่มแรก ตามด้วยชาวเนเธอร์แลนด์ที่เข้ายึดครองพื้นที่ในปี ค.ศ. 1655 ก่อนที่อังกฤษจะเข้าควบคุมได้ในปี ค.ศ. 1674

วิลเลียม เพน ได้รับกฎบัตรจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1681 และได้แบ่งรัฐเพนซิลเวเนียออกเป็นสามเทศมณฑลในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1682 โดยวางแผนสร้างเมืองฟิลาเดลเฟียให้เป็นศูนย์กลางการบริหารและเมืองหลวงของจังหวัดเพนซิลเวเนีย ชื่อ "ฟิลาเดลเฟีย" มีความหมายว่า "ความรักแบบพี่น้อง" ซึ่งสะท้อนถึงความตั้งใจของเพนในฐานะชาวเควกเกอร์ (Quaker) ที่ต้องการให้เมืองนี้เป็นสถานที่แห่งความอดทนทางศาสนาและเสรีภาพในการนับถือศาสนา

การเปลี่ยนแปลงอาณาเขตและการบริหาร

ในช่วงแรก เทศมณฑลฟิลาเดลเฟียมีอาณาเขตกว้างขวางกว่าปัจจุบัน โดยมีการแยกตัวออกไปเป็นเทศมณฑลเบิร์กส์ (Berks County) ในปี ค.ศ. 1752 และเทศมณฑลมอนต์โกเมอรี (Montgomery County) ในปี ค.ศ. 1784 จนกระทั่งเกิดเป็นขอบเขตพื้นที่ในปัจจุบัน

การควบรวมเมืองและเทศมณฑล

เดิมที รัฐบาลเมืองฟิลาเดลเฟียและรัฐบาลเทศมณฑลแยกจากกัน และมีเขตการปกครองย่อย เช่น เมืองบริวาร์ (boroughs) และตำบล (townships) กระจัดกระจายอยู่รอบเมืองฟิลาเดลเฟีย เช่น เซาท์วาร์ก (Southwark) และเคนซิงตัน (Kensington) ซึ่งทำให้การบริหารจัดการบริการสาธารณะ เช่น ถนน ตำรวจ และการสุขาภิบาล ไม่สามารถตอบสนองต่อการเติบโตของเมืองได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เพื่อแก้ไขปัญหานี้ จึงมีการประกาศใช้กฎบัตรปฏิรูปในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1854 ซึ่งกำหนดให้เขตการปกครองย่อยทั้งหมดในเทศมณฑลฟิลาเดลเฟียถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองฟิลาเดลเฟีย ส่งผลให้เมืองและเทศมณฑลมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่เดียวกัน (coextensive)

ต่อมาในปี ค.ศ. 1951 มีการประกาศใช้กฎบัตรการปกครองตนเอง (Home Rule Charter) ซึ่งควบรวมสำนักงานของเมืองและเทศมณฑลเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ และนำไปสู่การใช้รูปแบบการปกครองแบบ "นายกเทศมนตรีที่มีอำนาจเต็ม" (strong mayor) ในปี ค.ศ. 1952 ซึ่งทำให้โครงสร้างรัฐบาลเทศมณฑลถูกยกเลิกในทางปฏิบัติ แม้ว่าในทางกฎหมาย เทศมณฑลฟิลาเดลเฟียจะยังคงมีสถานะเป็นหน่วยงานหนึ่งภายใต้เครือรัฐเพนซิลเวเนียก็ตาม