ปิกาการ์ แคลิฟอร์เนีย ประวัติศาสตร์ของเมืองร้างในหุบเขาบิวต์

ปิกาการ์ (Picard) เป็นอดีตชุมชนตั้งถิ่นฐานในเทศมณฑลซิสคิยู รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 1,300 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ปัจจุบันสถานที่แห่งนี้กลายเป็นเมืองร้าง โดยมีเพียงสุสานเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ยังคงหลงเหลืออยู่

ประวัติศาสตร์ของปิกาการ์

ปิกาการ์เริ่มก่อตั้งขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1880 โดยเป็นเมืองแรกในหุบเขาบิวต์ (Butte Valley) เมื่อ แฟรงก์ ปิกาการ์ (Frank Picard) ได้ก่อตั้งโรงเหล้า Pioneer Saloon ขึ้น ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการขยายตัวของชุมชน

ในปี 1898 แฟรงก์ ปิกาการ์ ได้ขายโรงเหล้าให้กับ ชาร์ลส์ ซิลเวอร์ (Charles Silver) ในขณะที่การพัฒนาเมืองดำเนินไปอย่างรวดเร็ว โดยมีการเปิดที่ทำการไปรษณีย์ในปี 1883 และโรงเรียน La Lake ซึ่งเป็นโรงเรียนแห่งแรกของเมืองเปิดให้บริการในปี 1886

ความรุ่งเรืองและการล่มสลาย

ภายในปี 1903 ปิกาการ์ได้กลายเป็นเมืองเกษตรกรรมที่สมบูรณ์แบบ โดยมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบถ้วน ได้แก่:

• โบสถ์
• คลินิกแพทย์
• โรงตีเหล็ก
• ร้านค้าทั่วไป 3 แห่ง
• โรงเหล้าและโรงแรม 2 แห่ง

อย่างไรก็ตาม จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี 1908 เมื่อมีการสร้างทางรถไฟสายใหม่ที่ไม่ได้ผ่านเมืองปิกาการ์ ส่งผลให้ธุรกิจและผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่เมืองดอร์ริส (Dorris) แทน ทำให้ปิกาการ์ถูกทิ้งร้างในที่สุด และโรงเรียน La Lake ก็ได้ปิดตัวลงในปี 1912

การดูแลรักษาและบุคคลสำคัญ

ในปี 1938 คณะกรรมการกำกับดูแลเทศมณฑลซิสคิยูได้จัดตั้งเขตสุสานปิกาการ์ขึ้น ตามคำเรียกร้องของ American Legion แห่งหุบเขาบิวต์ เพื่อให้มีการดูแลรักษาอย่างเป็นระบบ หลังจากที่ก่อนหน้านี้สุสานแห่งนี้ได้รับการดูแลโดยอาสาสมัครเท่านั้น

บุคคลสำคัญ

หนึ่งในบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่นี้คือ แฟรงก์ ซี. ไฮ (Frank C. High) ทหารชาวอเมริกันผู้ได้รับเหรียญเกียรติยศ (Medal of Honor) ระหว่างปี 1875–1966