หลักการและแนวทางปฏิบัติทางเวชศาสตร์ของ วิลเลียม ออสเลอร์

The Principles and Practice of Medicine (ชื่อเต็ม: The Principles and Practice of Medicine: Designed for the Use of Practitioners and Students of Medicine) เป็นตำราทางการแพทย์ที่เขียนโดย เซอร์ วิลเลียม ออสเลอร์ (Sir William Osler) ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในตำราที่มีอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์การแพทย์สมัยใหม่

ประวัติการจัดพิมพ์และการยอมรับ

ตำราเล่มนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1892 โดยสำนักพิมพ์ D. Appleton & Company ในช่วงเวลาที่ออสเลอร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านอายุรศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ (Johns Hopkins University) การเผยแพร่ตำราเล่มนี้ส่งผลให้เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญและผู้มีอิทธิพลสูงสุดในด้านการสอนการแพทย์สมัยใหม่ในยุคนั้น

ด้วยเนื้อหาที่ครอบคลุมและเป็นระบบ ทำให้ตำราเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นหลายภาษา ได้แก่ ภาษาฝรั่งเศส, เยอรมัน, รัสเซีย, โปรตุเกส, สเปน และจีน โดยเป็นตำราแพทย์ที่สำคัญที่สุดของโลกต่อเนื่องยาวนานกว่า 40 ปี

โครงสร้างและเนื้อหาฉบับพิมพ์ครั้งแรก

ในฉบับพิมพ์ครั้งแรก ออสเลอร์ได้อุทิศหนังสือเล่มนี้ให้กับครูผู้สอนของเขา ได้แก่ William Arthur Johnson, James Bovell และ Robert Palmer Howard โดยเนื้อหาภายในแบ่งออกเป็น 11 ส่วนหลัก พร้อมด้วยรายการแผนภูมิและภาพประกอบประกอบการอธิบาย

หนึ่งในส่วนที่น่าสนใจคือบทที่ว่าด้วยเรื่อง ไมเกรน (Migraine) ซึ่งออสเลอร์ได้ให้เครดิตแก่ Edward Liveing ในการรวบรวมข้อมูลและแนวคิด

การพัฒนาในฉบับปรับปรุง

ในฉบับพิมพ์ครั้งต่อๆ มา ออสเลอร์ได้ขยายความเข้าใจเกี่ยวกับโรคไมเกรน โดยนำเสนอทฤษฎีหลัก 4 ประการ ได้แก่:

• การสร้างสารพิษภายในร่างกาย (Toxic substances)
• การเปลี่ยนแปลงของหลอดเลือด (Changes in blood vessels)
• การระคายเคืองจากส่วนอื่นของร่างกาย เช่น ดวงตาหรือจมูก (Irritation from other parts of the body)
• การอุดตันชั่วคราวของการไหลเวียนของเหลวภายในสมอง (Temporary blockage of fluid flow within the brain)

ความนิยมของตำราเล่มนี้เริ่มลดลงหลังปี ค.ศ. 1927 โดยถูกแทนที่ด้วย Cecil Textbook of Medicine อย่างไรก็ตาม ยังมีการจัดพิมพ์ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 11 ในปี ค.ศ. 1932