บทวิเคราะห์แนวคิดชาวยิวหัวก้าวหน้ากับลัทธิยิวต้านสมัยใหม่
สรุปใจความสำคัญ
- Alvin Hirsch Rosenfeld เขียนเรียงความนี้ในปี 2006 เพื่อเตือนว่าการตั้งคำถามถึงสิทธิในการดำรงอยู่ของอิสราเอลโดยชาวยิวเองอาจส่งเสริมลัทธิยิวต้าน
- เรียงความถูกเผยแพร่โดย American Jewish Committee (AJC)
- ประเด็นขัดแย้งหลักคือเส้นแบ่งระหว่างการวิจารณ์นโยบายรัฐอิสราเอล (ซึ่งยอมรับได้) กับการปฏิเสธสิทธิในการมีอยู่ของรัฐ (ซึ่งถูกมองว่าเป็นลัทธิยิวต้าน)
- บุคคลสำคัญอย่าง Tony Judt และ Richard Cohen ได้โต้แย้งว่าการกล่าวหาว่าพวกเขาเป็นผู้ส่งเสริมลัทธิยิวต้านเป็นการพยายามปิดกั้นเสรีภาพในการวิจารณ์นโยบายของอิสราเอล
"'Progressive' Jewish Thought and the New Anti-Semitism" เป็นเรียงความที่เขียนขึ้นในปี 2006 โดย Alvin Hirsch Rosenfeld ผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาลัทธิยิวต้านร่วมสมัยแห่งมหาวิทยาลัยอินดีแอนา และศาสตราจารย์ด้านภาษาอังกฤษและยิวศึกษา เรียงความฉบับนี้ได้รับการเผยแพร่โดย คณะกรรมการชาวยิวอเมริกัน (American Jewish Committee หรือ AJC) โดยมี David A. Harris ผู้อำนวยการบริหารของ AJC ในขณะนั้นเป็นผู้เขียนบทนำ
ประเด็นหลักของเรียงความระบุว่า มีชาวยิวจำนวนหนึ่งที่ใช้การพูดและการเขียนในลักษณะที่ส่งเสริมการเพิ่มขึ้นของลัทธิยิวต้าน (Antisemitism) ที่รุนแรง โดยเฉพาะการตั้งคำถามว่ารัฐอิสราเอลควรมีตัวตนอยู่หรือไม่ ซึ่ง Rosenfeld มองว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างการวิพากษ์วิจารณ์นโยบายรัฐกับการสร้างความเกลียดชังทางเชื้อชาติ
แรงจูงใจในการเขียน
Rosenfeld ได้ให้สัมภาษณ์ผ่านบล็อก CampusJ และหนังสือพิมพ์ The New York Times เกี่ยวกับแรงจูงใจในการเขียนงานชิ้นนี้ โดยเขาระบุว่าจากการวิจัยเกี่ยวกับลัทธิยิวต้านในปัจจุบัน เขาพบว่าผู้ที่แสดงความเกลียดชังอย่างรุนแรงบางส่วนกลับเป็นชาวยิวเอง โดยเฉพาะกลุ่มที่อยู่ฝ่ายซ้ายจัด (Radical Left)
เขาย้ำว่า การคัดค้านการตั้งถิ่นฐานของอิสราเอลในเวสต์แบงก์ หรือการวิพากษ์วิจารณ์การปฏิบัติต่อชาวปาเลสไตน์นั้น "ไม่ใช่ลัทธิยิวต้านในตัวมันเอง" แต่การตั้งคำถามถึงสิทธิในการดำรงอยู่ของรัฐอิสราเอลต่างหากที่เป็นจุดอันตราย
การวิพากษ์วิจารณ์บุคคลและผลงาน
ในเรียงความ Rosenfeld ได้ยกตัวอย่างบุคคลและงานเขียนที่เขาเห็นว่ามีปัญหา ดังนี้:
- Richard Cohen: Rosenfeld วิจารณ์คอลัมน์ใน Washington Post ของ Cohen ที่ระบุว่าความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิสราเอลคือการลืมว่าตัวอิสราเอลเองคือความผิดพลาด และการสร้างรัฐของชาวยิวในพื้นที่ของชาวมุสลิมอาหรับนำไปสู่สงครามและการก่อการร้าย
- Daniel Boyarin: Rosenfeld แสดงความไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรงต่อการที่ Boyarin เปรียบเทียบการสูญเสียอัตลักษณ์ทางศาสนายิวของตนกับเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ (Holocaust) โดยระบุว่า Boyarin ขาดการคิดวิเคราะห์ที่ชัดเจนและมีอคติในการเปรียบเทียบการกระทำของรัฐบาลอิสราเอลกับนาซี
- หนังสือ Radicals, Rabbis and Peacemakers: Rosenfeld วิจารณ์ว่าภาพลักษณ์ของอิสราเอลที่ปรากฏในหนังสือเล่มนี้ ซึ่งถูกบรรยายด้วยคำว่า "ไร้ศีลธรรม" "ป่าเถื่อน" และ "ฟาสซิสต์" นั้น ไม่แตกต่างจากคำด่าทอที่กลุ่มผู้เกลียดชังชาวยิวใช้โจมตี และมองว่าผู้ให้สัมภาษณ์ในหนังสือเล่มนี้ขับเคลื่อนด้วยแรงจูงใจทางจิตวิทยาและการเมืองมากกว่าการวิเคราะห์ทางประวัติศาสตร์ที่มีเหตุผล
ปฏิกิริยาและการตอบโต้ในสื่อ
แม้เรียงความจะออกในปี 2006 แต่ได้รับความสนใจในวงกว้างเมื่อ The New York Times นำเสนอข่าวในเดือนมกราคม 2007 โดย Patricia Cohen ซึ่งระบุว่างานของ Rosenfeld สะท้อนถึงความวิตกกังวลของชาวยิวที่เห็นพันธมิตรเก่าและบุคคลที่เคยได้รับความเคารพหันมาประณามอิสราเอลอย่างรุนแรง
บุคคลที่ถูกกล่าวถึงในเรียงความได้ออกมาตอบโต้ ดังนี้:
- Richard Cohen: ปฏิเสธว่าเขาเป็นผู้ปกป้องอิสราเอลเสมอมา และกล่าวหาว่า Rosenfeld เลือกตัดตอนคำพูด (Cherry-picked) เพื่อให้เกิดความเข้าใจผิด
- Tony Judt: มองว่าการประณามผู้ที่วิจารณ์อิสราเอลมีจุดประสงค์เพื่อปิดปากการวิพากษ์วิจารณ์การปฏิบัติต่อชาวปาเลสไตน์ และเตือนว่าการนำเรื่อง "การต่อต้านไซออนิสต์" (Anti-Zionism) มาปะปนกับ "ลัทธิยิวต้าน" (Antisemitism) จะทำให้การอ้างถึงเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กลายเป็นเพียงเครื่องมือทางการเมืองเพื่อปกป้องนโยบายของอิสราเอล
- Tony Kushner: ระบุว่าแม้จะตระหนักถึงการเพิ่มขึ้นของลัทธิยิวต้านทั่วโลก แต่เขามองว่าเป็นหน้าที่ทางศีลธรรมที่ชาวยิวต้องกล้าตั้งคำถามและแสดงข้อสงสัยต่อการกระทำของรัฐตนเอง
คำถามที่พบบ่อย
ประเด็นหลักของเรียงความ 'Progressive Jewish Thought and the New Anti-Semitism' คืออะไร?
ประเด็นหลักคือการโต้แย้งว่าชาวยิวหัวก้าวหน้าบางคนที่วิพากษ์วิจารณ์อิสราเอลอย่างรุนแรงจนถึงขั้นตั้งคำถามว่ารัฐอิสราเอลควรมีตัวตนอยู่หรือไม่ กำลังช่วยส่งเสริมลัทธิยิวต้าน (Antisemitism) ในรูปแบบใหม่
Alvin Hirsch Rosenfeld แยกแยะระหว่างการวิจารณ์อิสราเอลกับการเป็นลัทธิยิวต้านอย่างไร?
เขาระบุว่าการคัดค้านการตั้งถิ่นฐานในเวสต์แบงก์หรือการวิจารณ์การปฏิบัติต่อชาวปาเลสไตน์ไม่ใช่ลัทธิยิวต้าน แต่การปฏิเสธสิทธิในการดำรงอยู่ของรัฐอิสราเอลคือจุดที่ก้าวข้ามเส้นแบ่งไปสู่ลัทธิยิวต้าน
ผู้ที่ถูกวิจารณ์ในเรียงความมีปฏิกิริยาอย่างไร?
ส่วนใหญ่ปฏิเสธข้อกล่าวหา โดยระบุว่า Rosenfeld เลือกตัดตอนคำพูดมาใช้ และมองว่าการนำการต่อต้านไซออนิสต์มาปะปนกับลัทธิยิวต้านเป็นความพยายามในการปิดปากผู้ที่วิจารณ์นโยบายของรัฐบาลอิสราเอล
บทบาทของ American Jewish Committee (AJC) ในเรื่องนี้คืออะไร?
AJC เป็นองค์กรที่เผยแพร่เรียงความฉบับนี้ และเคยถูก The New York Times ระบุว่าเป็นกลุ่มอนุรักษนิยม ซึ่งทาง AJC ได้โต้แย้งและให้สื่อแก้ไขข้อมูลว่าจุดยืนขององค์กรครอบคลุมหลากหลายสเปกตรัมทางการเมือง ไม่ใช่อนุรักษนิยมเพียงอย่างเดียว