การค้าประเวณีในกรีกโบราณ ประวัติศาสตร์และโครงสร้างสังคม

การค้าประเวณีเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันในกรีกโบราณ โดยเฉพาะในเมืองใหญ่และเมืองท่าสำคัญ ซึ่งกิจกรรมนี้ไม่เพียงแต่เป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญ แต่ยังเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่เปิดเผย ไม่ได้ถูกปิดบังเป็นความลับ เมืองต่างๆ ในสมัยนั้นไม่ได้ประณามซ่องโสเภณี แต่ใช้วิธีการออกกฎระเบียบเพื่อควบคุมแทน

บทบาทของโซลอนและการจัดตั้งซ่องของรัฐ

ในเมืองเอเธนส์ โซลอน (Solon) นักกฎหมายผู้โด่งดัง ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ริเริ่มการจัดตั้งซ่องโสเภณีของรัฐที่มีการควบคุมราคา การค้าประเวณีในสมัยนั้นครอบคลุมทั้งสองเพศ โดยมีทั้งผู้หญิงทุกวัยและชายหนุ่มที่ให้บริการแก่ลูกค้าซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย

ในขณะเดียวกัน ความสัมพันธ์นอกสมรสกับหญิงเสรีถูกจัดการอย่างรุนแรง หากเกิดการคบชู้ สามีมีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะฆ่าผู้กระทำผิดหากจับได้ในขณะเกิดเหตุ เช่นเดียวกับกรณีการข่มขืน ส่วนผู้หญิงที่คบชู้หรือโสเภณีจะถูกห้ามไม่ให้แต่งงานหรือเข้าร่วมในพิธีการสาธารณะ

ชนชั้นของโสเภณี พอร์ไน (Pornai)

พอร์ไน (Pornai) คือกลุ่มโสเภณีระดับล่างสุด ซึ่งมักเป็นทรัพย์สินของแมงดาหรือ pornoboskós ผู้ซึ่งจะหักส่วนแบ่งจากรายได้ของพวกเธอ ในยุคคลาสสิก พอร์ไนมักเป็นทาสที่มีต้นกำเนิดจากต่างแดน (Barbarian) แต่ในยุคเฮลเลนิสติก เริ่มมีการนำเด็กสาวที่ถูกพ่อซึ่งเป็นพลเมืองทอดทิ้งมาเป็นทาส

พอร์ไนมักทำงานในซ่องที่ตั้งอยู่ในย่านโคมแดง เช่น เมืองพีรีอัส (ท่าเรือของเอเธนส์) หรือย่านเคราไมคอสในเอเธนส์ โซลอนจัดตั้งซ่องสาธารณะเหล่านี้เพื่อเป็นมาตรการด้านสาธารณสุขและเพื่อลดปัญหาการคบชู้ โดยมีการเก็บภาษีจากซ่องเหล่านี้เพื่อนำไปสร้างวิหารให้แก่ Aphrodite Pandemos (อโฟรไดทีแห่งมวลชน)

โสเภณีอิสระและราคาค่าบริการ

โสเภณีอิสระที่ทำงานตามท้องถนนจะมีสถานะสูงกว่าพอร์ไน พวกเธอใช้วิธีการโฆษณาตัวเอง เช่น การใช้รองเท้าที่มีพื้นสลักคำว่า ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ (AKOLOUTHEI) ซึ่งแปลว่า "ตามฉันมา" และมีการใช้เครื่องสำอางอย่างจัดจ้าน

กลุ่มนี้ประกอบด้วยผู้หญิงหลากหลายที่มา เช่น หญิงต่างด้าว (Metic) ที่หางานอื่นไม่ได้ หญิงม่ายผู้ยากไร้ หรืออดีตพอร์ไนที่สามารถไถ่ถอนอิสรภาพของตนเองได้ โสเภณีกลุ่มนี้ต้องลงทะเบียนกับเมืองและเสียภาษี

ตารางเปรียบเทียบราคาค่าบริการโดยประมาณ