ตัวแทนผู้เห็นต่างทางศาสนาโปรเตสแตนต์ (Protestant Dissenting Deputies)

ตัวแทนผู้เห็นต่างทางศาสนาโปรเตสแตนต์ (หรือที่รู้จักในชื่อ ตัวแทนของสามนิกายผู้เห็นต่าง) เป็นกลุ่มคนในศตวรรษที่ 18 และ 19 ในประเทศอังกฤษ ซึ่งประกอบด้วยตัวแทนสองคนจากแต่ละคริสตจักรในนิกายผู้เห็นต่างที่ตั้งอยู่ภายในระยะ 10 ไมล์จากลอนดอน

การก่อตั้งและองค์ประกอบ

กลุ่มนี้ประกอบด้วยตัวแทนจากสามนิกายหลัก ได้แก่ นิกายเพรสไบทีเรียน (Presbyterian), นิกายอิสระ (Independent) และ นิกายแบปทิสต์ (Baptist) การประชุมครั้งแรกอย่างเป็นทางการเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1736 ณ หอประชุมซอลเตอร์ส (Salters' Hall) โดยมีเบนจามิน เอเวอรี (Benjamin Avery) ได้รับเลือกให้เป็นประธาน

เป้าหมายและกิจกรรม

เป้าหมายหลักของกลุ่มตัวแทนผู้เห็นต่างคือการปกป้องสิทธิพลเมืองของเหล่าผู้เห็นต่างทางศาสนา โดยต่อสู้กับกฎหมายหลายฉบับที่ประกาศใช้หลังการฟื้นฟูราชวงศ์ (Restoration) ซึ่งสร้างข้อจำกัดทางศาสนาและทางแพ่งแก่ผู้ที่ไม่ใช่นิกายแองกลิกัน (Anglican) ซึ่งเป็นศาสนาประจำชาติ

กลยุทธ์และวิธีการดำเนินงาน

• การสนับสนุนจากพรรควิก (Whig Party): กลุ่มตัวแทนผู้เห็นต่างได้รับความช่วยเหลือและการสนับสนุนจากพรรควิก
• การดำเนินงานผ่านคณะกรรมการ: มีการจัดตั้งคณะกรรมการคัดเลือกจำนวน 21 คน ซึ่งประชุมกันเป็นประจำที่ King's Head Tavern บนถนน Poultry ในลอนดอน
• ตัวแทนระดับชาติ: แม้ว่าโดยทางเทคนิคแล้วกลุ่มนี้จะเป็นตัวแทนของคริสตจักรในลอนดอน แต่ในทางปฏิบัติ พวกเขาทำหน้าที่เป็นตัวแทนให้กับกลุ่มผู้เห็นต่างทางศาสนาทั่วประเทศ
• การยื่นคำร้อง: พวกเขาได้ยื่นคำร้องต่อพระมหากษัตริย์ในนามของกลุ่มผู้เห็นต่างทั้งหมด
• การใช้อิทธิพลส่วนตัว: กลุ่มนี้มักจะใช้วิธีการใช้อิทธิพลส่วนตัวมากกว่าการประท้วงในที่สาธารณะ

ผลลัพธ์และความสำเร็จ

การเคลื่อนไหวและการผลักดันของกลุ่มตัวแทนผู้เห็นต่างเป็นสาเหตุสำคัญที่นำไปสู่การยกเลิก พระราชบัญญัติการทดสอบและบรรษัท (Test and Corporation Acts) ในปี ค.ศ. 1828 ซึ่งถือเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ในการขยายสิทธิพลเมืองและเสรีภาพทางศาสนาในอังกฤษ