ห้องสมุดสาธารณะในอเมริกาเหนือ ประวัติศาสตร์และการเข้าถึงความรู้

ห้องสมุดสาธารณะคือห้องสมุดที่ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้ โดยทั่วไปจะได้รับเงินทุนสนับสนุนจากแหล่งเงินทุนสาธารณะ เช่น ภาษี และดำเนินการโดยบรรณารักษ์และเจ้าหน้าที่ห้องสมุดซึ่งเป็นข้าราชการ

สหรัฐอเมริกา

ในขณะที่สหรัฐอเมริกาพัฒนาขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ประชากรที่เพิ่มขึ้นและความมั่งคั่งที่มากขึ้น ประกอบกับแรงผลักดันด้านการศึกษาและความปรารถนาที่จะแบ่งปันความรู้ นำไปสู่การสนับสนุนห้องสมุดฟรีในวงกว้าง นอกจากนี้ เงินบริจาคจากนักการกุศลเอกชนยังเป็นเงินทุนเริ่มต้นในการก่อตั้งห้องสมุดหลายแห่ง ในบางกรณี นักสะสมได้บริจาคหนังสือจำนวนมากเพื่อเริ่มต้นคอลเลกชัน

ห้องสมุดยุคแรก

วิลเลียม เจมส์ ไซดิส ในหนังสือ The Tribes and the States อ้างว่าห้องสมุดสาธารณะในรูปแบบนี้เป็นสิ่งประดิษฐ์ของชาวอเมริกัน

ในอาณานิคมของอเมริกา มีห้องสมุดประจำเขตแพริช (parochial libraries) ที่เปิดให้บริการในโบสถ์แองกลิกันทั่วทุกแห่ง โดยสมาคมเพื่อการเผยแผ่พระวรสารในดินแดนห่างไกล (Society for the Propagation of the Gospel in Foreign Parts) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1701 ได้สนับสนุนห้องสมุดเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมการเผยแผ่ศาสนา เมื่อมีการส่งบาทหลวงไปยังโบสถ์แองกลิกันที่ยังไม่มีห้องสมุด ทำให้มีห้องสมุดประจำเขตแพริชในโบสถ์แองกลิกัน 289 แห่งและในภารกิจต่างๆ

ตามข้อมูลของ เอ็ดมันด์ ฟาร์เวลล์ สลาฟเตอร์ ห้องสมุดสาธารณะแห่งแรกก่อตั้งขึ้นในบอสตันโดยศาสนาจารย์ จอห์น เช็คเลย์ ที่ Old State House ระหว่างปี 1711 ถึง 1725 โดยเช็คเลย์ได้เขียนจดหมายถึงศาสนาจารย์ ดร. โทมัส เบนเน็ต ในปี 1725 ระบุว่าเขาได้วางรากฐานของห้องสมุดสาธารณะที่นี่ อย่างไรก็ตาม ห้องสมุดแห่งนี้ถูกทำลายลงเมื่อภายในของ Old State House ถูกไฟไหม้ในวันที่ 9 ธันวาคม 1747

มีหลักฐานเกี่ยวกับห้องสมุดสาธารณะอื่นๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นก่อนหน้านั้น ศาสนาจารย์ จอห์น ชาร์ป ผู้เดินทางเป็นบาทหลวงมิชชันนารีทั่วอาณานิคมตั้งแต่แมริแลนด์จนถึงคอนเนตทิคัต มองว่าห้องสมุดประจำเขตแพริชในนิวยอร์กไม่เพียงพอ เขาจึงเสนอแผนการสำหรับห้องสมุดสาธารณะในนิวยอร์กซิตี้ที่เปิดให้ทุกคนเข้าถึงได้ ในจดหมายลงวันที่ 11 มีนาคม 1713 เขาตั้งข้อสังเกตว่ามีห้องสมุดสาธารณะอย่างน้อยสี่แห่งในอาณานิคม รวมถึงบอสตัน ชาร์ลสตาวน์ในแคโรไลนา แอนนาโพลิสในแมริแลนด์ และฟิลาเดลเฟีย

ก่อนที่ชาร์ปจะเดินทางกลับอังกฤษในปี 1713 เขาได้ทิ้งหนังสือ 238 เล่มไว้เพื่อเป็นรากฐานของห้องสมุดสาธารณะ อย่างไรก็ตาม กว่าที่ความฝันของเขาจะกลายเป็นจริงในนิวยอร์กก็ต้องรอจนถึงปี 1791

ในปี 1729 นิวยอร์กซิตี้ได้ก่อตั้งห้องสมุดสาธารณะแห่งแรก โดยเริ่มจากการบริจาคหนังสือจากสมาคมเพื่อการเผยแผ่พระวรสาร และคอลเลกชันของ ดร. มิลลิงตัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหนังสือเกี่ยวกับศาสนา

ในปี 1731 เบนจามิน แฟรงคลิน และสมาชิกของชมรมสนทนา Junto ได้ก่อตั้ง Library Company of Philadelphia ซึ่งเป็นห้องสมุดแบบสมาชิก (subscription library) ที่สมาชิกสามารถซื้อ "หุ้น" และใช้เงินทุนรวมกันเพื่อซื้อหนังสือ สมาชิกสามารถยืมหนังสือและใช้ห้องสมุดได้ ซึ่ง Library Company แห่งนี้ยังคงดำเนินงานอยู่ในปัจจุบันในฐานะห้องสมุดวิจัยอิสระที่ไม่แสวงหาผลกำไร

ในเมืองแฟรงคลิน รัฐแมสซาชูเซตส์ ซึ่งตั้งชื่อตามเบนจามิน แฟรงคลิน ได้รับบริจาคหนังสือ 116 เล่มจากแฟรงคลินแทนระฆังโบสถ์ ในปี 1790 ที่ประชุมเมืองได้ลงมติให้ยืมหนังสือเหล่านี้แก่ชาวเมืองทุกคนโดยไม่มีค่าใช้จ่าย ซึ่งถือได้ว่าเป็นห้องสมุดสาธารณะแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา และปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ Franklin Public Library

ดร. เจสซี ทอร์เรย์ จูเนียร์ แห่งนิวเลบานอน รัฐนิวยอร์ก เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนห้องสมุดสาธารณะฟรีในยุคแรกๆ ในปี 1804 เขาได้ก่อตั้ง New Lebanon Juvenile Society for the Acquisition of Knowledge ซึ่งเป็นห้องสมุดทางสังคมที่เปิดให้เยาวชนอายุ 12 ถึง 21 ปีเข้าใช้บริการ โดยในปี 1817 เขาได้ตีพิมพ์หนังสือ The Intellectual Torch เพื่อสนับสนุนระบบห้องสมุดสาธารณะฟรีระดับชาติ โดยเสนอให้มีการเก็บภาษีจากการนำเข้าและส่งออกแอลกอฮอล์เพื่อสนับสนุนโรงเรียนและห้องสมุดฟรีในท้องถิ่น

ห้องสมุดสาธารณะฟรีแห่งแรกในโลกที่สนับสนุนโดยภาษีคือห้องสมุดเมืองปีเตอร์โบโร รัฐนิวแฮมป์เชียร์