คณะกรรมาธิการบันทึกข้อมูลแห่งสหราชอาณาจักร

คณะกรรมาธิการบันทึกข้อมูล (Record Commission) คือชุดของคณะกรรมาธิการหลวง (Royal Commissions) จำนวน 6 ชุด ของบริเตนใหญ่ และต่อมาคือสหราชอาณาจักร (ตั้งแต่ปี 1801) ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ระหว่างปี 1800 ถึง 1837 เพื่อตรวจสอบการดูแลรักษาและการเข้าถึงบันทึกข้อมูลของรัฐ (State Archives) สำหรับสาธารณชน

การดำเนินงานของคณะกรรมาธิการชุดนี้ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่นำไปสู่การก่อตั้ง สำนักงานบันทึกสาธารณะ (Public Record Office) ในปี 1838 นอกจากนี้ คณะกรรมาธิการยังมีบทบาทสำคัญในการจัดพิมพ์บันทึกทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญหลายฉบับ เช่น กฎหมายของอาณาจักร (Statutes of the Realm) ของอังกฤษและบริเตนใหญ่จนถึงปี 1714 และพระราชบัญญัติรัฐสภาของสกอตแลนด์จนถึงปี 1707 รวมถึงบันทึกสมัยกลางที่สำคัญอีกจำนวนมาก

ประวัติและที่มา

การเก็บรักษาบันทึกสาธารณะในสหราชอาณาจักรมีประเพณีที่ยาวนาน โดยมีความพยายามในการเข้าถึงข้อมูลสำหรับสาธารณชนปรากฏอยู่ในบันทึกของรัฐสภา (Rolls of Parliament) ตั้งแต่ยุคแรกๆ

• ยุคแรก: สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ทรงจัดให้มีการตรวจสอบบันทึกของรัฐสภา สำนักงานพระคลัง (Chancery) และสำนักงานการคลัง (Exchequer) รวมถึงพยายามกู้คืนกฎบัตรที่กระจัดกระจาย ส่วนพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ทรงก่อตั้งสำนักงานเอกสารรัฐ (State Paper Office) และสำนักงานความทรงจำทั่วไปของบันทึก (Office of General Remembrance of Matters of Record)
• ศตวรรษที่ 17: ในปี 1604 สภาสามัญชนได้เสนอให้มีสถานที่เก็บรักษาบันทึกเป็นพิเศษ และในปี 1620 สภาขุนนางได้แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อค้นหาบันทึก ต่อมาพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ทรงจัดตั้งคณะกรรมาธิการเพื่อค้นหาบันทึกทั้งหมดที่เป็นของมงกุฎ อย่างไรก็ตาม ความพยายามเหล่านี้ถูกขัดขวางโดยสงครามกลางเมืองอังกฤษ แต่ในช่วงการฟื้นฟูราชวงศ์ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงก่อตั้งสำนักงานเอกสารรัฐและปฏิรูปคลังเก็บเอกสารของศาลสามัญ
• ศตวรรษที่ 18: สมเด็จพระราชินีแอนน์ทรงอนุญาตให้มีการจัดพิมพ์ Compilation of State Papers and Records (หรือที่รู้จักในชื่อ Rymer's Foedera) ระหว่างปี 1704 ถึง 1735 และมีการตรวจสอบสถานะของบันทึกภายในประเทศโดยลอร์ดฮาลิแฟกซ์และลอร์ดซอมเมอร์ส ในปี 1704 สภาขุนนางได้มอบหมายให้คณะกรรมการตรวจสอบธรรมชาติและสภาพของบันทึกรัฐสภา ซึ่งนำไปสู่การปรับปรุงการจัดเก็บเอกสาร โดยเฉพาะในหอคอยอัญมณี (Jewel Tower) ของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 สถานการณ์การเก็บรักษาเอกสารเริ่มย่ำแย่ลง ในปี 1772 สภาสามัญชนพบว่าบันทึกใน Rolls Chapel ได้รับความเสียหายจากอายุ ความชื้น ความร้อน และการขนย้าย จนนำไปสู่การจัดตั้งเจ้าหน้าที่ดูแลบันทึกใน Rolls Chapel ในปี 1784

การจัดตั้งคณะกรรมาธิการบันทึกข้อมูล

เมื่อถึงปี 1800 เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าการเก็บรักษาบันทึกสาธารณะอยู่ในสภาพย่ำแย่ เอกสารกระจัดกระจาย ไม่มีการทำดัชนี และถูกเก็บไว้ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม นอกจากนี้ ปริมาณเอกสารได้เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วง 70 ปีที่ไม่มีการตรวจสอบจากรัฐสภา

หลังจากพระราชบัญญัติสหภาพปี 1800 รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรได้ให้ความสำคัญกับการรวมบันทึกสาธารณะ โดยในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 1800 ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการคัดเลือกด้านสถานะของบันทึกสาธารณะ (Select Committee on the State of Public Records) เพื่อตรวจสอบบันทึกในอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์

รายงานของคณะกรรมการที่นำเสนอเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 1800 ระบุว่าบันทึกสำคัญจำนวนมากถูกจัดเก็บอย่างไม่เป็นระเบียบ เสี่ยงต่อการถูกลบ แก้ไข ยักยอก หรือเสียหายจากความชื้นและไฟ สภาสามัญชนจึงได้ยื่นคำร้องต่อพระเจ้าจอร์จที่ 3 เพื่อขอให้มีการปรับปรุงการอนุรักษ์และจัดระเบียบเอกสารเหล่านี้ ซึ่งนำไปสู่การจัดตั้ง คณะกรรมาธิการบันทึกข้อมูลชุดแรก ในวันที่ 19 กรกฎาคม 1800

บทบาทและการดำเนินงาน

คณะกรรมาธิการชุดแรกปฏิบัติหน้าที่ภายใต้การนำของ ชาร์ลส์ แอบบอต (Charles Abbot) โดยมีเป้าหมายเพื่อ "ตรวจสอบสถานะของบันทึกสาธารณะของอาณาจักรนี้" ในขณะนั้น บันทึกสาธารณะถูกเก็บไว้ในสถานที่ต่างๆ เช่น หอคอยแห่งลอนดอน (Tower of London), ห้องประชุมของเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ (Chapter House of Westminster Abbey), และซัมเมอร์เซ็ตเฮาส์ (Somerset House) ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีระเบียบและอยู่ในสภาพที่ไม่เหมาะสมทางกายภาพ

แม้ว่าในทางเทคนิคจะมีคณะกรรมาธิการทั้งหมด 6 ชุดที่แยกจากกัน แต่เนื่องจากมีความต่อเนื่องในการทำงานและบุคลากร จึงเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปให้เรียกกลุ่มคณะกรรมาธิการเหล่านี้ในรูปเอกพจน์ว่า "คณะกรรมาธิการบันทึกข้อมูล" (The Record Commission)