โรนัลด์ อินเดน นักอินเดียวิทยาและผู้วิพากษ์วาทกรรมอาณานิคม

โรนัลด์ บี. อินเดน (Ronald B. Inden) เป็นนักอินเดียวิทยา (Indologist) ชาวอเมริกัน และศาสตราจารย์กิตติคุณ (Professor Emeritus) ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์ และภาควิชาภาษาและอารยธรรมเอเชียใต้ ณ มหาวิทยาลัยชิคาโก เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักวิชาการคนสำคัญในด้านเอเชียใต้ศึกษาและทฤษฎีหลังอาณานิคม (Post-colonial studies)

เส้นทางวิชาการและการทำงาน

อินเดนใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพการทำงานที่มหาวิทยาลัยชิคาโก โดยผลงานของเขามีจุดเริ่มต้นจากการได้รับแรงบันดาลใจจากแนวคิดเรื่อง Orientalism (บูรพาคดีนิยม) ของเอ็ดเวิร์ด ซาอิด (Edward Said) ซึ่งนำไปสู่การสืบสวนเชิงวิพากษ์เกี่ยวกับวิธีการที่ความรู้ทางสังคมศาสตร์ถูกหล่อหลอมโดยเงื่อนไขของลัทธิอาณานิคมในขณะที่ความรู้นั้นถูกผลิตขึ้น

การวิพากษ์อินเดียวิทยาใน 'Imagining India'

ในผลงานเรื่อง Imagining India อินเดนได้ทำการสำรวจสาขาอินเดียวิทยาอย่างละเอียดและโต้แย้งว่า งานวิชาการส่วนใหญ่ในสาขานี้ล้มเหลวในการปฏิบัติต่อชาวอินเดียในฐานะ "ประธานผู้มีเหตุผล" (Rational subjects) และผู้กระทำการที่รู้เท่าทัน ซึ่งมีส่วนร่วมอย่างชาญฉลาดในการสร้างโลกทางสังคมของตนเอง อินเดนเสนอว่าควรมีวิธีการทำความเข้าใจอินเดียในรูปแบบที่ไม่ถูกจำกัดด้วยมรดกของลัทธิอาณานิคม

แนวคิดทางปรัชญาและทฤษฎี

แนวคิดของอินเดนได้รับอิทธิพลอย่างมากจากงานของ อาร์. จี. คอลลิงวูด (R. G. Collingwood) โดยเฉพาะหนังสือ An Essay on Philosophical Method และ The Idea of History โดยอินเดนได้นำแนวคิด "ระดับของรูปแบบ" (Scale of forms) ของคอลลิงวูดมาพัฒนาเป็นแนวทางที่ต่อต้าน "ลำดับชั้นของสารัตถะ" (Hierarchy of essences)

การต่อต้านวาทกรรมแบบสารัตถนิยม (Essentialism)

ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา งานของอินเดนมุ่งเน้นไปที่ข้อจำกัดของสิ่งที่เขาเรียกว่า "วาทกรรมแบบสารัตถนิยม" (Essentializing or substantializing discourses) ซึ่งเป็นความเข้าใจที่มองว่าผู้กระทำการทางสังคมเป็นเพียงภาพสะท้อนของแนวคิดเดียวที่คงที่และสอดคล้องกัน

อินเดนโต้แย้งว่า อินเดียวิทยาแบบดั้งเดิมมักวนเวียนอยู่กับธีมที่ตายตัวเพียงไม่กี่อย่างเพื่อทำความเข้าใจอินเดีย เช่น การมองว่าอินเดียเป็นดินแดนแห่งความเชื่อทางศาสนาที่เข้มข้น, เต็มไปด้วยระบบวรรณะ, ยึดติดกับหมู่บ้าน, ไร้เหตุผล และเป็นขั้วตรงข้ามกับโลกตะวันตกอย่างสิ้นเชิง

ในทางตรงกันข้าม อินเดนเน้นย้ำว่ามีความตึงเครียดที่ไม่อาจลดทอนได้ในงานวิชาการ และเสนอว่าอินเดียกับตะวันตกควรถูกทำความเข้าใจในฐานะที่เป็นทั้ง "สิ่งตรงข้าม" (Opposites) และ "สิ่งที่แตกต่าง" (Distincts) โดยมีความแตกต่างทั้งในด้านคุณภาพ (Differences in quality) และในด้านประเภท (Differences in kind) ซึ่งวาทกรรมแบบสารัตถนิยมมักจะเน้นย้ำเพียงความแตกต่างในด้านคุณภาพเพื่อตอกย้ำว่าตะวันตกและอินเดียเป็นขั้วตรงข้ามกันเท่านั้น