การแสวงบุญในวันรอช ฮาชานาห์ ของกลุ่มบรีสลอฟ ฮาซิดิม

การแสวงบุญในวันรอช ฮาชานาห์ (ภาษาฮีบรู: קיבוץ, kibbutz; พหูพจน์: kibbutzim หมายถึง "การรวมตัว") คือประเพณีการรวมตัวกันเพื่อสวดมนต์ครั้งใหญ่ของกลุ่ม บรีสลอฟ ฮาซิดิม (Breslov Hasidim) ซึ่งจัดขึ้นในวันปีใหม่ของชาวยิว (Rosh Hashanah) โดยจุดมุ่งหมายหลักคือการเดินทางไปแสวงบุญ ณ เมืองอูมาน (Uman) ประเทศยูเครน เพื่อเยี่ยมชมหลุมศพของรับบีนาคมาน (Rebbe Nachman) ผู้ก่อตั้งกลุ่ม

ในปัจจุบัน การแสวงบุญนี้ดึงดูดชาวยิวจำนวนหลายหมื่นคนต่อปี โดยส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย ซึ่งไม่เพียงแต่สมาชิกกลุ่มบรีสลอฟเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผู้แสวงบุญจากหลากหลายระดับความเคร่งครัดทางศาสนา รวมถึงชาวยิวเซฟาร์ดิก (Sephardic Jews) ที่สนใจในจิตวิญญาณแบบฮาซิดิก ส่งผลให้กลุ่มบรีสลอฟมีบทบาทสำคัญในขบวนการ Baal teshuva (การหวนคืนสู่ความศรัทธาในศาสนายิว)

จุดเริ่มต้นและคำสอนของรับบีนาคมาน

ประเพณีนี้เริ่มต้นขึ้นในสมัยที่ รับบีนาคมาน ยังมีชีวิตอยู่ โดยท่านได้สนับสนุนให้ผู้ติดตามเดินทางมาใช้เวลาในวันรอช ฮาชานาห์ ร่วมกับท่านที่เมืองบรีสลอฟ เพื่อร่วมพิธีสวดมนต์ รับประทานอาหารมื้อพิเศษ และรับฟังบทเรียนทางธรรม (Torah lessons) ท่านเน้นย้ำว่าการอยู่ร่วมกับท่านในวันปีใหม่ของชาวยิวมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อภารกิจทางจิตวิญญาณของท่าน

รับบีนาคมานอธิบายว่า การเดินทางไปพบ ซัดดิก (Tzaddik - ผู้ทรงธรรม) ในวันรอช ฮาชานาห์ เป็นแนวทางปฏิบัติที่มีมาแต่โบราณ ซึ่งช่วยบรรเทาและ "ทำให้คำตัดสินของสวรรค์อ่อนโยนลง" (sweeten Heavenly decrees) ณ จุดเริ่มต้นของปีใหม่ นอกจากนี้ ท่านยังระบุว่าการแก้ไขข้อผิดพลาดทางจิตวิญญาณ (Tikkun) ที่ไม่สามารถทำได้ตลอดทั้งปี อาจสำเร็จได้ในวันรอช ฮาชานาห์นี้

การสถาปนาการแสวงบุญโดยเรบ โนซอน

หลังจากรับบีนาคมานเสียชีวิตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1810 และถูกฝังที่สุสานในเมืองอูมาน เรบ โนซอน (Reb Noson) ศิษย์เอกและผู้นำกลุ่มบรีสลอฟในเวลาต่อมา ได้ชี้แจงว่ารับบีนาคมานต้องการให้ผู้ติดตามยังคง "อยู่กับท่าน" แม้หลังจากที่ท่านล่วงลับไปแล้ว เรบ โนซอนจึงได้จัดระเบียบการแสวงบุญครั้งแรกในปี ค.ศ. 1811 และดำเนินการต่อเนื่องจนถึงปี ค.ศ. 1844

ในช่วงทศวรรษต่อมา มีฮาซิดิมจำนวนมากจากยูเครน เบลารุส ลิทัวเนีย และโปแลนด์ เดินทางมายังเมืองอูมาน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1834 เรบ โนซอนได้ระดมทุนและสร้างธรรมศาลา (Synagogue) ขนาดใหญ่ในเมืองอูมาน เพื่อรองรับผู้แสวงบุญจำนวนมหาศาล ซึ่งทำให้จุดศูนย์กลางของกลุ่มบรีสลอฟย้ายจากเมืองบรีสลอฟมายังเมืองอูมานอย่างถาวร

ความท้าทายในยุคสหภาพโซเวียต

การแสวงบุญหยุดชะงักลงหลังการปฏิวัติบอลเชวิคในปี ค.ศ. 1917 เนื่องจากพรมแดนระหว่างรัสเซียและโปแลนด์ถูกปิด และเมืองอูมานกลายเป็น "เมืองปิด" ที่ห้ามชาวต่างชาติเข้า ส่งผลให้กลุ่มบรีสลอฟต้องจัดกิจกรรมรวมตัวในสถานที่อื่นแทน เช่น ในเมืองลูบลิน ประเทศโปแลนด์ รวมถึงในกรุงเยรูซาเล็มและเมืองเมรอน ประเทศอิสราเอล เพื่อรักษาประเพณีการสวดมนต์ร่วมกันในวันปีใหม่ของชาวยิว