ภาษาซาลาวาตี (Salawati Language) ภาษาที่กำลังจะหายไปในราชาอัมปัต

ภาษาซาลาวาตี เป็นภาษาในตระกูลออสโตรนีเซียน (Austronesian) ที่พูดกันบนเกาะซาลาวาตี (Salawati Island) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะราชาอัมปัต (Raja Ampat Islands) ในพื้นที่นิวยอร์กเกาะซาลาวาตี อินโดนีเซีย

ลักษณะทางภาษาศาสตร์

เช่นเดียวกับภาษาอื่นๆ ในหมู่เกาะราชาอัมปัต ภาษาซาลาวาตีมีพยัญชนะประมาณ 15 ตัว และสระ 5-6 ตัว นอกจากนี้ยังมี เลกซิคัลโทน (Lexical Tone) หรือเสียงวรรณยุกต์ที่ใช้ในการแยกความหมายของคำ

ในด้านโครงสร้างไวยากรณ์ ภาษาซาลาวาตีเป็นแบบ head-initial ในวลีคำนาม และเน้นการใช้คำบุพบท (Prepositions) มากกว่าคำหลังนาม (Postpositions)

สถานะการใช้งานและภัยคุกคาม

ปัจจุบันภาษาซาลาวาตีถูกจัดอยู่ในกลุ่มภาษาที่ เปราะบางถึงขั้นใกล้สูญพันธุ์ (Vulnerable to Endangered) ตามมาตราส่วน EGIDS (ระดับ 6b-7) เนื่องจากสมาชิกในชุมชนรุ่นเยาว์มีเพียงความสามารถในการฟังและเข้าใจ (Passive command) แต่ไม่สามารถพูดได้คล่องแคล่ว

อย่างไรก็ตาม มีรายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันว่าในบางหมู่บ้านที่พูดสำเนียง Tepin อาจมีการเริ่มเรียนรู้ภาษาในกลุ่มคนรุ่นใหม่

สำเนียงต่างๆ ของภาษาซาลาวาตี

ภาษาซาลาวาตีประกอบด้วยสำเนียงที่หลากหลาย ซึ่งกระจายตัวอยู่ในเขตต่างๆ ดังนี้:

• Butlih: ใช้ในเขต Salawati Tengah (Raja Ampat) เช่น หมู่บ้าน Wailen, Sakabu และ Kalobo
• Kawit: ใช้ในเขต Salawati Tengah (Sorong) เช่น หมู่บ้าน Duriankari และ Maralol
• Tepin: ใช้ในเขต Salawati Barat และ Salawati Utara รวมถึงบางส่วนของ Salawati Tengah
• Rajau: ใช้ในเขต Salawati Utara เช่น หมู่บ้าน Mucu
• Waili: สำเนียงอื่นๆ ที่พบในพื้นที่