ซานโตโดมิงโก เมืองหลวงเก่าแก่ที่สุดของยุโรปในทวีปอเมริกา

ซานโตโดมิงโก หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ซานโตโดมิงโก เด กุซมาน (Santo Domingo de Guzmán) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐโดมินิกัน และเป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแคริบเบียนเมื่อพิจารณาจากจำนวนประชากร

ความสำคัญทางประวัติศาสตร์

เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1496 โดยจักรวรรดิสเปน และถือเป็น เมืองที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปอเมริกาที่ผู้คนยังคงอาศัยอยู่ต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน โดยเป็นศูนย์กลางการปกครองของสเปนในโลกใหม่ (New World) แห่งแรก ซึ่งก็คือ กัปตันซีเจนเนอรัลแห่งซานโตโดมิงโก

ซานโตโดมิงโกเป็นที่ตั้งของสิ่งก่อสร้างสำคัญหลายแห่งที่เป็น "ครั้งแรก" ในโลกใหม่ ได้แก่ มหาวิทยาลัย, อาสนวิหาร, ปราสาท, อาราม และป้อมปราการแห่งแรกในทวีปอเมริกา

เขตเมืองเก่า (Colonial Zone)

เขตเมืองเก่าของซานโตโดมิงโกได้รับการประกาศให้เป็น มรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก (UNESCO) เนื่องจากมีความสำคัญทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ที่โดดเด่น

ประวัติการก่อตั้งและวิวัฒนาการ

ก่อนการมาถึงของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ในปี ค.ศ. 1492 เกาะแห่งนี้ถูกอาศัยโดยชาวไทโน (Taíno) ซึ่งเรียกเกาะนี้ว่า คิสเคยา (Kiskeya) และ อายิติ (Ayiti) ต่อมาโคลัมบัสได้ตั้งชื่อเกาะนี้ว่า ฮิสปันโยลา (Hispaniola)

บาร์โธโลมิว โคลัมบัส ได้ก่อตั้งนิคมแห่งนี้และตั้งชื่อว่า ลา นูเอบา อิซาเบลา (La Nueva Isabela) เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีอิซาเบลลาที่ 1 แห่งสเปน ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "ซานโตโดมิงโก" ในปี ค.ศ. 1495 เพื่อเป็นเกียรติแก่เซนต์โดมินิก

ในปี ค.ศ. 1502 เมืองถูกทำลายโดยพายุเฮอริเคนครั้งใหญ่ ทำให้ผู้ว่าการนิโคลัส เด โอวานโด ต้องสร้างเมืองขึ้นมาใหม่ในตำแหน่งที่ตั้งปัจจุบันริมแม่น้ำโอซามา (Ozama River)

บทบาทในปัจจุบัน

ปัจจุบัน ซานโตโดมิงโกเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรม การเงิน การเมือง การพาณิชย์ และอุตสาหกรรมของสาธารณรัฐโดมินิกัน โดยมีท่าเรือหลักของประเทศที่ปากแม่น้ำโอซามา ซึ่งรองรับทั้งการขนส่งผู้โดยสารและสินค้าจำนวนมาก