ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของอินเดีย

หลังจากการประกาศเอกราช อินเดียได้ให้ความสำคัญกับการปฏิรูปการศึกษาขั้นสูงและส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อขับเคลื่อนประเทศสู่ความทันสมัย โดยภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีชวาหะร์ลาล เนห์รู (Jawaharlal Nehru) อินเดียได้วางรากฐานสำคัญในการสร้างบุคลากรทางเทคนิคและนักวิทยาศาสตร์เพื่อรองรับการเติบโตทางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม

การวางรากฐานการศึกษาระดับสูง

เพื่อส่งเสริมการศึกษาทางเทคนิค อินเดียได้ก่อตั้ง สถาบันเทคโนโลยีแห่งอินเดีย (Indian Institute of Technology หรือ IIT) โดยสถาบันแห่งแรกถูกเปิดตัวเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1951 ที่เมืองคารากปุระ รัฐเบงกอลตะวันตก โดย Maulana Abul Kalam Azad รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น

หลังจากนั้นได้มีการขยายการก่อตั้ง IIT ในเมืองบอมเบย์, มัทราส, กานปุระ และเดลี ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และต้นทศวรรษ 1960 พร้อมกับการจัดตั้งวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ระดับภูมิภาค (Regional Engineering Colleges หรือ RECs) ซึ่งปัจจุบันคือ สถาบันเทคโนโลยีแห่งชาติ (National Institutes of Technology หรือ NIT)

การพัฒนาด้านอวกาศและนิวเคลียร์

ในช่วงทศวรรษ 1960 อินเดียได้สร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับสหภาพโซเวียต ซึ่งมีส่วนสำคัญในการช่วยให้ องค์การวิจัยอวกาศอินเดีย (Indian Space Research Organisation หรือ ISRO) สามารถพัฒนาโครงการอวกาศได้อย่างรวดเร็ว รวมถึงการจัดตั้งสถานีส่งจรวด Thumba Equatorial Rocket Launching Station และการส่งดาวเทียมดวงแรกของอินเดียที่มีชื่อว่า Aryabhatta ขึ้นสู่อวกาศ

ในด้านพลังงานนิวเคลียร์ อินเดียได้รับเทคโนโลยีเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์จากประเทศตะวันตก เช่น การสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาในสถานีพลังงานนิวเคลียร์ Tarapur และเตาปฏิกรณ์ CANDU จากแคนาดา นอกจากนี้ อินเดียยังประสบความสำเร็จในการทดสอบระเบิดนิวเคลียร์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 ที่เมืองโปกราน (Pokhran)

ประวัติศาสตร์การพัฒนาทางเทคโนโลยี (ค.ศ. 1947–1967)

ในช่วงปี ค.ศ. 1947 ถึง 1967 อินเดียตั้งเป้าหมายที่จะเปลี่ยนเศรษฐกิจให้เป็นรัฐสมัยใหม่และก้าวเข้าสู่ยุคนิวเคลียร์อย่างรวดเร็ว โดยมีการจัดตั้งคณะกรรมการวางแผน (Planning Commission) ในปี ค.ศ. 1950 เพื่อกำหนดระดับการลงทุนและจัดสรรทรัพยากรระหว่างภาคเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม

ผลลัพธ์จากการดำเนินงานในช่วงปี ค.ศ. 1947 ถึง 1962 ส่งผลให้พื้นที่ชลประทานเพิ่มขึ้น 45 ล้านเอเคอร์ การผลิตอาหารเพิ่มขึ้น 34 ล้านเมตริกตัน และกำลังการผลิตไฟฟ้าเพิ่มขึ้น 79 ล้านกิโลวัตต์ ส่งผลให้การผลิตทางอุตสาหกรรมโดยรวมเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 94

การพัฒนาด้านการสื่อสารและคอมพิวเตอร์

อินเดียเริ่มการกระจายเสียงทางวิทยุในปี ค.ศ. 1927 และเปลี่ยนมาเป็นความรับผิดชอบของรัฐในปี ค.ศ. 1930 โดยในปี ค.ศ. 1947 ได้ใช้ชื่อว่า All India Radio และเปลี่ยนเป็น Akashvani ในปี ค.ศ. 1957 ต่อมาได้เริ่มการออกอากาศโทรทัศน์ในระยะเวลาจำกัดในปี ค.ศ. 1959 และเริ่มออกอากาศเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 1965

นอกจากนี้ รัฐบาลอินเดียยังได้นำเข้าคอมพิวเตอร์ EVS EM จากสหภาพโซเวียต เพื่อนำมาใช้ในบริษัทขนาดใหญ่และห้องปฏิบัติการวิจัยต่างๆ

สถานะปัจจุบันและการวิจัยและพัฒนา (R&D)

อินเดียมีส่วนแบ่งประมาณร้อยละ 10 ของค่าใช้จ่ายในการวิจัยและพัฒนาทั้งหมดในเอเชีย โดยจำนวนสิ่งพิมพ์ทางวิทยาศาสตร์มีการเติบโตอย่างมาก โดยระหว่างปี ค.ศ. 2000 ถึง 2015 อินเดียสามารถเพิ่มจำนวนผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ได้ถึง 4 เท่า จนแซงหน้าประเทศรัสเซียและฝรั่งเศสในแง่ของจำนวนบทความต่อปี

อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศพัฒนาแล้ว อินเดียยังคงมีความท้าทายในด้านจำนวนนักวิจัยต่อประชากร โดยในปี ค.ศ. 2025 อินเดียถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 38 ของดัชนีนวัตกรรมโลก (Global Innovation Index)