เจ็ดผู้กล้าแห่งคริสต์ศาสนา ตำนานและนักบุญผู้พิทักษ์

เจ็ดผู้กล้าแห่งคริสต์ศาสนา เป็นคำเรียกขานที่ใช้เรียกกลุ่มนักบุญเจ็ดท่านที่ได้รับการยกย่องเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของประเทศต่างๆ ในยุโรป ได้แก่ นักบุญแอนดรูว์, นักบุญแอนโทนีผู้เยาว์, นักบุญเดวิด, นักบุญเดนิส, นักบุญจอร์จ, นักบุญเจมส์ โบอาเนอร์เกส และนักบุญแพทริค

ประวัติและความเป็นมา

กลุ่มผู้กล้าทั้งเจ็ดนี้ถูกนำเสนอในศิลปะและคติชนวิทยาของบริเตนใหญ่ในฐานะนักรบผู้กล้าหาญ โดยมีจุดเริ่มต้นสำคัญมาจากหนังสือของ ริชาร์ด จอห์นสัน ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1596 ชื่อว่า "Famous Historie of the Seaven Champions of Christendom" ซึ่งจอห์นสันเป็นผู้ริเริ่มการรวมกลุ่มนักบุญทั้งเจ็ดท่านนี้เข้าด้วยกัน รวมถึงการสร้างสรรค์สรรพนามเรียกขานและเรื่องราวการผจญภัยของพวกเขาในหนังสือเล่มนี้

ตำนานและเรื่องราวที่โดดเด่น

ในตำนานเล่าว่า พระเจ้าทรงส่งนักบุญเจมส์ไปยังสมรภูมิ Clavijo เพื่อต่อสู้กับชาวมัวร์ (Moors) ในขณะที่นักบุญจอร์จเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะอัศวินผู้สังหารมังกร และนักบุญแพทริคก็มีชื่อเสียงจากตำนานการขับไล่เจ็ดงูออกจากเกาะไอร์แลนด์

ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์เทียบกับตำนาน

ในขณะที่เรื่องราวของนักบุญแต่ละท่านเป็นที่นิยมในยุโรปช่วงยุคกลาง แต่ริชาร์ด จอห์นสัน คือผู้ที่นำพวกเขามารวมกลุ่มกันเป็นครั้งแรก โดยในความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์ มีเพียงนักบุญแอนดรูว์, นักบุญจอร์จ, นักบุญเจมส์ และนักบุญเดนิส เท่านั้นที่เสียชีวิตในฐานะมรณสักขี (Martyrs) ส่วนเรื่องราวที่ว่านักบุญท่านอื่นๆ เป็นมรณสักขี หรือเป็นอัศวินพเนจร (Knights-errant) นั้น เป็นสิ่งที่ริชาร์ด จอห์นสัน เป็นผู้แต่งเติมขึ้นมาเพื่อเพิ่มความน่าสนใจให้กับเรื่องราว