ชิปลีย์ เวสต์ซัสเซกซ์ หมู่บ้านประวัติศาสตร์และธรรมชาติในอังกฤษ

ชิปลีย์เป็นหมู่บ้านและเขตแพริชในเขตฮอร์แชม (Horsham District) ของเทศมณฑลเวสต์ซัสเซกซ์ ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ใกล้กับถนน A272 และอยู่ห่างจากสตอร์ริงตัน (Storrington) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 6 ไมล์ (10 กิโลเมตร) ภายในเขตแพริชนี้ยังประกอบด้วยหมู่บ้านคูลแฮม (Coolham) และหมู่บ้านเล็กๆ อย่างดรากอนส์กรีน (Dragon's Green), บรูคส์กรีน (Brooks Green) และบรูเมอร์สคอร์เนอร์ (Broomer's Corner)

ประวัติความเป็นมา

ชื่อของชิปลีย์ปรากฏครั้งแรกในกฎบัตรปี ค.ศ. 1073 ในชื่อ Scapeleia และในหนังสือสำรวจสำมะโนประชากร (Domesday Book) ปี ค.ศ. 1086 ในชื่อ Sepelei โดยชื่อนี้มีรากศัพท์มาจากภาษาอังกฤษโบราณ scēap (แกะ) และ lēah (ที่โล่ง เช่น ทุ่งหญ้า หรือพื้นที่เกษตรกรรม) ซึ่งมีความหมายว่า "ทุ่งหญ้าสำหรับเลี้ยงแกะ"

หมู่บ้านแห่งนี้เคยเป็นที่พำนักของ ฮิแลร์ เบลลอค (Hilaire Belloc) ผู้ซื้อที่ดิน King's Land พร้อมบ้านและกังหันลมชิปลีย์ (Shipley Windmill) ในปี ค.ศ. 1906 ซึ่งกังหันลมแห่งนี้เคยถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง Jonathan Creek ในบทบาทบ้านของตัวละครหลัก

ภูมิศาสตร์และธรรมชาติ

แม่น้ำอดัวร์ (River Adur) ไหลผ่านทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน โดยมีลำธารแลนซิงบรูค (Lancing Brook) เป็นลำน้ำสาขาที่สำคัญ

เขตแพริชมีพื้นที่ทั้งหมด 3,125 เฮกตาร์ (7,720 เอเคอร์) โดยมีโครงการที่โดดเด่นคือ Knepp Wildland ซึ่งเป็นโครงการฟื้นฟูธรรมชาติ (rewilding project) ขนาด 3,500 เอเคอร์ (1,400 เฮกตาร์) ที่มุ่งเน้นการคืนความหลากหลายทางชีวภาพให้กับพื้นที่

สถานที่สำคัญ

ภายในเขตแพริชมีซากปรักหักพังของ ปราสาทเนปป์ (Knepp Castle) ซึ่งเป็นปราสาทสมัยกลางที่คาดว่าสร้างขึ้นโดยตระกูลบราโอส (Braose family) และถูกยึดโดยกษัตริย์ในศตวรรษที่ 13

นอกจากนี้ยังมี กังหันลมคิงส์มิลล์ (King's Mill) ซึ่งสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1879 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ระดับ Grade II

การศึกษาและศาสนา

ในด้านการศึกษามีโรงเรียนสองแห่ง ได้แก่ โรงเรียนวิลเลียม เพนน์ (William Penn School) ในคูลแฮม ซึ่งก่อตั้งโดยกลุ่มเควกเกอร์ในปี ค.ศ. 1973 และโรงเรียนประถมศึกษาชิปลีย์ (Shipley CE Primary School) ซึ่งเป็นโรงเรียนในสังกัดคริสตจักรแห่งอังกฤษ

โบสถ์เซนต์แมรี เดอะ เวอร์จิน (Church of St Mary the Virgin) ก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 12 โดยยังมีส่วนของหอคอย ห้องสวดมนต์ และประตูทางทิศตะวันตกที่หลงเหลือมาจากยุคแรกเริ่ม อาคารได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ระดับ Grade I โดยในสุสานของโบสถ์เป็นที่ฝังศพของ จอห์น ไอแลนด์ (John Ireland) คีตกวีชื่อดัง (ค.ศ. 1879–1962)