ชอร์ต 31/26

ชอร์ต 31/26 (Short 31/26) เป็นโครงการพัฒนาอากาศยานประเภทออโตไจโรแบบเครื่องบินทะเล (Autogyro flying boat) ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1927 เพื่อตอบสนองต่อข้อกำหนดของกระทรวงการบินสหราชอาณาจักร (UK Air Ministry) โครงการนี้เป็นความร่วมมือระหว่างบริษัท ชอร์ตบราเธอร์ส (Short Brothers) และ ฮวน เด ลา เซียร์วา (Juan de la Cierva) ผู้บุกเบิกเทคโนโลยีออโตไจโร โดยโครงการนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อรหัสการออกแบบว่า Cierva C.13 หรือ Cierva C.14

การพัฒนาและข้อกำหนดทางเทคนิค

เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 กระทรวงการบินได้ออกข้อกำหนดหมายเลข 31/26 ซึ่งระบุถึงความต้องการอากาศยานแบบไจโรเพลนทะเลที่ใช้เครื่องยนต์จูปิเตอร์ (Jupiter engine) โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างอากาศยาน 3 ที่นั่งสำหรับนักบิน ผู้สังเกตการณ์ และพลปืน

การออกแบบเน้นการใช้ใบพัดหลักแบบสองแฉกติดตั้งบนเสาค้ำเหนือลำตัวเครื่องที่เป็นโลหะ และมีการติดตั้งทุ่นลอยข้างลำตัว (Sponsons) เพื่อเพิ่มเสถียรภาพขณะอยู่บนผิวน้ำ อาวุธประจำเครื่องประกอบด้วยปืนลูอิส (Lewis gun) ติดตั้งบนวงแหวนสคาร์ฟ (Scarff ring) และสามารถบรรทุกระเบิดได้ 12 ลูกผ่านท่อปล่อยระเบิด RL

ปัญหาและจุดสิ้นสุดของโครงการ

แม้จะมีการสร้างแบบจำลองเพื่อทดสอบในถังน้ำของโรงงานชอร์ตบราเธอร์สที่เมืองโรเชสเตอร์ แต่โครงการก็ไม่สามารถก้าวข้ามขั้นตอนการทดลองไปได้ ปัญหาสำคัญที่พบคือการสั่นสะเทือนที่รุนแรง ซึ่งนักประวัติศาสตร์การบิน ปีเตอร์ ดับเบิลยู. บรูคส์ (Peter W. Brooks) ได้ให้ความเห็นว่า เป็นปัญหาที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะแก้ไขได้ด้วยเทคโนโลยีในยุคนั้น ส่งผลให้โครงการถูกยกเลิกไปในที่สุด

ข้อมูลจำเพาะทางเทคนิค (ตามการออกแบบ)