ไซมอน แบตเทอร์เบอรี นักภูมิศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญด้านนิเวศวิทยาการเมือง

ไซมอน แบตเทอร์เบอรี (Simon Batterbury เกิดปี ค.ศ. 1963) เป็นนักภูมิศาสตร์ชาวอังกฤษ-ออสเตรเลีย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านสิ่งแวดล้อมศึกษา (Professor of Environmental Studies) ณ มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย โดยมีความเชี่ยวชาญโดดเด่นในด้านนิเวศวิทยาการเมือง (Political Ecology) และการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยทางสังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อมในระดับต่าง ๆ

ประวัติและการศึกษา

แบตเทอร์เบอรีเกิดที่กรีนิชและเติบโตในเอลธัม ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน เขาสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเอลธัม (Eltham College) และมหาวิทยาลัยเรดดิง (University of Reading) ในสาขาภูมิศาสตร์มนุษย์และภูมิศาสตร์กายภาพ เมื่อปี ค.ศ. 1985 โดยได้รับการถ่ายทอดความรู้จากนักวิชาการชื่อดังอย่าง เซอร์ ปีเตอร์ ฮอลล์ (Sir Peter Hall) และ ไมค์ เบรเฮนี (Mike Breheny)

ในช่วงทศวรรษ 1980 เขาได้ทำงานด้านการวิจัยอสังหาริมทรัพย์ประยุกต์ที่ Property Market Analysis ก่อนจะเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโท (ค.ศ. 1990) และปริญญาเอก (ค.ศ. 1997) ด้านภูมิศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยคลาร์ก (Clark University) รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ภายใต้การดูแลของ ดักลาส จอห์นสัน (Doug Johnson) และ บิลลี ลี เทอร์เนอร์ ที่ 2 (Billie Lee Turner II)

เส้นทางวิชาการ

แบตเทอร์เบอรีมีประสบการณ์การทำงานในสถาบันการศึกษาชั้นนำหลายแห่ง ได้แก่:

• มหาวิทยาลัยบรูเนล (Brunel University) ค.ศ. 1993–1999
• วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์แห่งลอนดอน (London School of Economics) ค.ศ. 1999–2001
• มหาวิทยาลัยแอริโซนา (University of Arizona) ค.ศ. 2001–2004
• มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น (University of Melbourne) ค.ศ. 2004–2016 และ ค.ศ. 2019–ปัจจุบัน
• มหาวิทยาลัยแลนแคสเตอร์ (Lancaster University) ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์และประธานด้านนิเวศวิทยาการเมืองคนแรก ณ ศูนย์สิ่งแวดล้อมแลนแคสเตอร์ ระหว่างปี ค.ศ. 2017–2019

ที่มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น เขาเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานโครงการด้านสิ่งแวดล้อม และดูแลหลักสูตรปริญญาโทด้านสิ่งแวดล้อมแบบสหวิทยาการ ซึ่งมีนักศึกษาถึง 370 คน และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2023 เขาได้รับหน้าที่ดูแลสถาบันอนาคตภูมิอากาศเมลเบิร์น (Melbourne Climate Futures Academy) สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาเอกและนักวิจัยรุ่นใหม่

ผลงานและการวิจัยที่สำคัญ

นิเวศวิทยาการเมืองและการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน

แบตเทอร์เบอรีเป็นผู้บุกเบิกการนำแนวคิดนิเวศวิทยาการเมืองแบบข้ามระดับ (Cross-scale Political Ecology) มาใช้ในการศึกษาโครงการพัฒนาในประเทศบูร์กินาฟาโซ โดยเขาชี้ให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงทางสิ่งแวดล้อมและการกัดเซาะดินในระดับท้องถิ่น เป็นผลมาจากแรงผลักดันทางเศรษฐกิจการเมืองในระดับชาติและระดับนานาชาติ รวมถึงเครือข่ายอำนาจและความเหลื่อมล้ำ

นอกจากนี้ เขายังร่วมกับ แอนดรูว์ วอร์เรน (Andrew Warren) ทำการวิจัยสหวิทยาการขนาดใหญ่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินและวิถีชีวิตในทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศไนเจอร์ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก ESRC ของสหราชอาณาจักร งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการปรับตัวของเกษตรกรรายย่อยต่อภัยแล้งและความยากจน ผ่านกระบวนการที่เรียกว่า "productive bricolage" หรือการประยุกต์ใช้ทรัพยากรที่มีอยู่เพื่อสร้างความหลากหลายในวิถีชีวิต

การศึกษาในภูมิภาคแปซิฟิกใต้และนิวแคลิโดเนีย

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 แบตเทอร์เบอรีได้มุ่งเน้นการศึกษาเศรษฐกิจแบบผู้ตั้งถิ่นฐานในนิวแคลิโดเนีย-คานากี (New Caledonia-Kanaky) โดยเฉพาะนิเวศวิทยาการเมืองของการทำเหมืองแร่และผลกระทบต่อสังคมและวัฒนธรรมของชาวคานาก (Kanak) ซึ่งเป็นชนพื้นเมือง โดยเขาได้ตีพิมพ์ผลงานเล่มสำคัญในปี ค.ศ. 2024 ร่วมกับ มัทเทียส โควัช (Matthias Kowasch)

งานวิจัยระบุว่าแม้ชาวพื้นเมืองจะยอมรับการทำเหมืองแร่ด้วยความลังเล แต่ก็ได้ใช้โอกาสนี้เพื่อประโยชน์ทางภูมิรัฐศาสตร์ รวมถึงการเข้าควบคุมโครงการเหมืองนิกเกิลขนาดใหญ่ เช่น เหมืองโคนิอัมโบ (Koniambo mine)

ความยุติธรรมทางสังคมและการเดินทางคาร์บอนต่ำ

ปัจจุบันเขาหันมาสนใจการศึกษาโรงซ่อมจักรยานชุมชน (Community Bike Workshops) ในแง่ของการส่งเสริมการเดินทางคาร์บอนต่ำ ความยุติธรรมทางสังคม และการเดินทางที่กระฉับกระเฉง (Active Travel) ซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจาก British Academy ในปี ค.ศ. 2024

ในด้านการปฏิบัติงานจริง แบตเทอร์เบอรีเป็นประธานของ WeCycle ซึ่งเป็นเวิร์กชอปขนาดเล็กในเมลเบิร์นที่ซ่อมแซมและมอบจักรยานมากกว่า 250 คันต่อปีให้แก่ผู้ลี้ภัยและผู้แสวงหาที่พักพิง ซึ่งโครงการนี้เคยได้รับความสนใจและนำเสนอผ่านโทรทัศน์ระดับชาติ

การสนับสนุนการเข้าถึงข้อมูลแบบเปิด (Open Access)

แบตเทอร์เบอรีร่วมบรรณาธิการวารสาร Journal of Political Ecology มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 โดยเขาเป็นผู้สนับสนุนตัวยงของการตีพิมพ์ผลงานทางวิชาการแบบเปิด (Diamond Open Access) ที่ไม่แสวงหาผลกำไร เพื่อให้ความรู้ทางวิชาการสามารถเข้าถึงได้โดยไม่มีค่าใช้จ่ายสำหรับทั้งผู้เขียนและผู้อ่าน

รางวัลและเกียรติคุณ

• ทุนวิจัย TEMA จากมหาวิทยาลัยลินเชอพิง (Linköping University) ประเทศสวีเดน (ค.ศ. 2026)
• ทุนวิจัยจาก British Academy (ค.ศ. 2024)
• รางวัลผู้ดูแลวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก/บัณฑิตศึกษาดีเด่น มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น (ค.ศ. 2019)
• ทุนวิจัย COSMOPOLIS จาก Vrije Universiteit Brussel (ค.ศ. 2015)
• ทุนวิจัย James Martin Fellow จาก University of Oxford (ค.ศ. 2007)