เซอร์ โทมัส ดาวนิง เคนดริก นักโบราณคดีและอดีตผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์บริติช

เซอร์ โทมัส ดาวนิง เคนดริก (Sir Thomas Downing Kendrick; 1 เมษายน ค.ศ. 1895 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979) เป็นนักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียง โดยมีบทบาทสำคัญในการบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์บริติช (British Museum) และการศึกษาวิจัยด้านศิลปะยุคก่อนประวัติศาสตร์และยุคกลางในอังกฤษ

ประวัติช่วงต้นและการศึกษา

เคนดริกเกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1895 ที่แฮนด์สเวิร์ธ (Handsworth) ชานเมืองเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรของ โทมัส เอช. เคนดริก และ แฟนนี ซูซาน (นามสกุลเดิม ดาวนิง) เขาได้รับการศึกษาที่โรงเรียนชาร์เตอร์เฮาส์ (Charterhouse School) และเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยโอเรียล (Oriel College) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เคนดริกได้เข้าร่วมกองทัพในกรมทหารรอยัลวอริคเชียร์ (Royal Warwickshire Regiment) ในปี ค.ศ. 1914 เขาได้รับบาดเจ็บขณะปฏิบัติหน้าที่ในฝรั่งเศสและเลื่อนยศขึ้นเป็นร้อยเอก หลังจากสิ้นสุดสงคราม เขาได้กลับมาศึกษาต่อที่ออกซฟอร์ดจนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านมานุษยวิทยาในปี ค.ศ. 1919 และปริญญาโทในสาขาเดียวกันในปี ค.ศ. 1920 นอกจากนี้ เขายังได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีด้านวิทยาศาสตร์ (BSc) โดยเน้นการวิจัยเกี่ยวกับอนุสรณ์สถานหิน (Megaliths) ในหมู่เกาะแชนเนล

เส้นทางอาชีพและผลงานทางวิชาการ

ในปี ค.ศ. 1922 เคนดริกเริ่มทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยในแผนกโบราณคดีบริติชและยุคกลางของพิพิธภัณฑ์บริติช ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของอาชีพนักโบราณคดีอาชีพของเขา

การบัญญัติคำว่า "Henge"

หนึ่งในผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเคนดริกในเชิงวิชาการคือการบัญญัติคำว่า "henge" ในปี ค.ศ. 1932 เพื่อใช้เรียกกลุ่มอนุสรณ์สถานทางพิธีกรรมที่มีลักษณะเป็นคูน้ำและคันดินล้อมรอบ แทนที่จะหมายถึงเพียงแค่กลุ่มหินตั้ง (Standing stones) ซึ่งคำนี้ได้กลายเป็นคำศัพท์มาตรฐานในทางโบราณคดีจนถึงปัจจุบัน

ความเชี่ยวชาญและตำแหน่งบริหาร

ในช่วงแรกเคนดริกเชี่ยวชาญด้านศิลปะยุคก่อนประวัติศาสตร์ ต่อมาในทศวรรษ 1930 เขาได้เปลี่ยนมาเน้นการศึกษาศิลปะของชาวไวกิ้งและแองโกล-แซกซอน ซึ่งผลงานการสำรวจของเขาสองเล่มกลายเป็นเอกสารอ้างอิงมาตรฐานในยุคนั้น เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยภัณฑารักษ์ในปี ค.ศ. 1928 และก้าวขึ้นเป็นภัณฑารักษ์แผนกโบราณคดีบริติชและยุคกลางในปี ค.ศ. 1938

ในปี ค.ศ. 1950 เคนดริกได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการและบรรณารักษ์หลักของพิพิธภัณฑ์บริติช ดำรงตำแหน่งจนกระทั่งเกษียณอายุในปี ค.ศ. 1959 อย่างไรก็ตาม ในช่วงการบริหารของเขา มีข้อวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับการทำความสะอาดวัตถุโบราณประเภทสำริดที่มากเกินไป (Overcleaned) ซึ่งส่งผลเสียต่อโบราณวัตถุบางชิ้น

ความสนใจด้านศิลปะและเกียรติยศ

เคนดริกเป็นผู้สนับสนุนศิลปะยุควิกตอเรียอย่างแรงกล้า โดยได้รับความช่วยเหลือจากบุคคลสำคัญ เช่น จอห์น เบตเจแมน (John Betjeman) และ จอห์น ไพเพอร์ (John Piper) นอกจากนี้ บันทึกของเขาเกี่ยวกับกระจกสีในยุควิกตอเรียยังถูกนำไปใช้โดย นิโคลัส เพฟส์เนอร์ (Nikolaus Pevsner) ในชุดหนังสือ Buildings of England

ในปี ค.ศ. 1951 เขาได้รับเกียรติสูงสุดด้วยการแต่งตั้งเป็นอัศวินคอมมานเดอร์แห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์บาธ (Knight Commander of the Order of the Bath - KCB)

ชีวิตส่วนตัว

เคนดริกแต่งงานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1922 กับ เอลเลน มาร์ธา คีค (Ellen Martha Kiek) นักเปียโนที่พบกันระหว่างเรียนที่มหาวิทยาลัย มีบุตรสาวหนึ่งคนคือ ฟรานเซส หลังจากเอลเลนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1955 เขาได้แต่งงานกับ แคทเธอรีน เอลิซาเบธ ริกเลย์ (Katherine Elizabeth Wrigley) เพื่อนของครอบครัว

นอกจากนี้ เคนดริกยังมีชีวิตส่วนตัวที่ซับซ้อน โดยมีความสัมพันธ์ลับกับ เอลิซาเบธ ซีเนียร์ (Elizabeth Senior) ในช่วงปลายทศวรรษ 1930 ถึงปี ค.ศ. 1945 ซึ่งนำไปสู่การกำเนิดของบุตรสาวอีกคนคือ แซลลี มอด ซีเนียร์ (Sally Maud Senior) ในปี ค.ศ. 1941 อย่างไรก็ตาม เอลิซาเบธเสียชีวิตจากการโจมตีทางอากาศในช่วงสงคราม (The Blitz) หลังจากบุตรสาวเกิดได้เพียง 10 สัปดาห์

ผลงานเขียนที่สำคัญ

เคนดริกมีผลงานเขียนจำนวนมาก ทั้งในรูปแบบหนังสือและบทความวิชาการ ตัวอย่างผลงานที่สำคัญ ได้แก่:

• The Axe Age: a study in British prehistory (1925)
• The Druids: a study in Keltic prehistory (1927)
• A History of the Vikings (1930)
• Anglo-Saxon Art to A.D. 900 (1938)
• The Archaeology of the Channel Islands (1928–38)
• Late Saxon and Viking art (1949)