โน้ตตัวเขบ็ตสองชั้น

ในทางทฤษฎีดนตรีสากล โน้ตตัวเขบ็ตสองชั้น (อังกฤษ: sixteenth note หรือ semiquaver) คือสัญลักษณ์ที่ใช้แทนความยาวของเสียงดนตรี โดยมีค่าความยาวเป็นครึ่งหนึ่งของโน้ตตัวเขบ็ตหนึ่งชั้น (eighth note) หรือคิดเป็น 1/16 ของโน้ตตัวกลม (whole note)

ลักษณะและการเขียนโน้ต

โน้ตตัวเขบ็ตสองชั้นถูกเขียนขึ้นโดยใช้หัวโน้ตที่มีลักษณะเป็นวงรีทึบ มีก้านโน้ตตรง และมี เขบ็ต หรือเส้นโค้งที่ปลายก้านจำนวนสองขีด ในกรณีที่เขียนโน้ตตัวเดียวจะปรากฏเป็นเขบ็ตแยกกัน แต่หากมีโน้ตตัวเขบ็ตสองชั้นหลายตัวเรียงกัน มักจะนิยมใช้ คานโน้ต (beam) เชื่อมต่อกันเพื่อความสะดวกในการอ่านจังหวะ

กฎการวางก้านโน้ตนั้นยึดตามตำแหน่งบนบรรทัดห้าเส้น หากโน้ตอยู่ต่ำกว่าเส้นกลางของบรรทัดห้าเส้น ก้านโน้ตจะชี้ขึ้นและอยู่ทางขวาของหัวโน้ต แต่หากโน้ตอยู่บนหรือเหนือเส้นกลาง ก้านโน้ตจะชี้ลงและอยู่ทางซ้ายของหัวโน้ต โดยเขบ็ตจะโค้งไปทางขวาเสมอ

ประวัติและความสำคัญ

โน้ตชนิดนี้มีวิวัฒนาการมาจากสัญลักษณ์ semifusa ในระบบการบันทึกโน้ตแบบเมนซูรัล (mensural notation) ซึ่งเริ่มปรากฏให้เห็นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เพื่อใช้แทนค่าจังหวะที่ละเอียดขึ้นกว่าเดิม ในปัจจุบันโน้ตตัวเขบ็ตสองชั้นถือเป็นหน่วยจังหวะพื้นฐานที่สำคัญในการสร้างลวดลายทางดนตรีที่รวดเร็วและซับซ้อน