พายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ปรากฏการณ์ที่หาได้ยาก

พายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้เป็นปรากฏการณ์ทางสภาพอากาศที่เกิดขึ้นได้ยากยิ่งในซีกโลกใต้ เนื่องจากปัจจัยทางธรรมชาติหลายประการที่ขัดขวางการก่อตัวของพายุที่รุนแรง เช่น แรงเฉือนของลมที่รุนแรงและการขาดสิ่งรบกวนทางสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย

ปัจจัยทางภูมิอากาศและสาเหตุความหายาก

ในอดีต เชื่อกันว่าพายุหมุนเขตร้อนไม่สามารถก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ได้ โดยมีสาเหตุหลักดังนี้:

• แรงเฉือนของลมในแนวตั้ง (Vertical Wind Shear): มีความรุนแรงมากในชั้นโทรโพสเฟียร์ ซึ่งทำหน้าที่ยับยั้งการพัฒนาของโครงสร้างพายุ
• แรงคอริออลิส (Coriolis Force): เขตบรรจบกันระหว่างเขตร้อน (ITCZ) ตกลงมาทางใต้ของเส้นศูนย์สูตรเพียง 1-2 องศา ซึ่งไม่เพียงพอที่จะทำให้แรงคอริออลิสช่วยในการหมุนของพายุได้อย่างมีนัยสำคัญ
• อุณหภูมิน้ำทะเล: อุณหภูมิของน้ำในเขตร้อนของแอตแลนติกใต้โดยทั่วไปจะเย็นกว่าในแอตแลนติกเหนือ

ประวัติศาสตร์และเหตุการณ์สำคัญ

แม้จะเกิดขึ้นได้ยาก แต่มีการบันทึกเหตุการณ์สำคัญไว้หลายครั้ง โดยเฉพาะ เฮอริเคนแคทารินา (Hurricane Catarina) ในเดือนมีนาคม 2004 ซึ่งเป็นเฮอริเคนลูกแรกและลูกเดียวที่ได้รับการบันทึกว่าเกิดขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ พายุลูกนี้มีความรุนแรงเทียบเท่าระดับ 2 ตามมาตราเฮอริเคนซัฟเฟอร์-ซิมป์สัน และสร้างความเสียหายอย่างหนักในรัฐซานตากาตารีนา ประเทศบราซิล

การติดตามและตั้งชื่อพายุ

ตั้งแต่ปี 2011 ศูนย์อุทกศาสตร์ของกองทัพเรือบราซิล (Brazilian Navy Hydrographic Center) ได้เริ่มกำหนดชื่อให้กับระบบพายุหมุนเขตร้อนและพายุซับทรอปิคอลที่เกิดขึ้นทางฝั่งตะวันตกของแอ่งมหาสมุทร (ใกล้ชายฝั่งตะวันออกของบราซิล) เมื่อมีความเร็วลมต่อเนื่องอย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

แผนการในอนาคต

รัฐบาลบราซิลมีแผนที่จะจัดตั้งศูนย์ให้คำปรึกษาด้านพายุหมุนเขตร้อน (Tropical Cyclone Advisory Centre - TCAC) ในเมืองริโอเดจาเนโร เพื่อบูรณาการเข้ากับโครงการพายุหมุนเขตร้อนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยตั้งเป้าให้เริ่มปฏิบัติการได้ภายในเดือนธันวาคม 2026

รายชื่อพายุที่สำคัญ