ประวัติศาสตร์รถไฟสายเซาท์แมนเชสเตอร จากโรงงานไหมสู่เส้นทางเดินป่า
สรุปใจความสำคัญ
- เป็นรถไฟสายสั้นระยะทาง 2 ไมล์ในเมืองแมนเชสเตอร รัฐคอนเนตทิคัต ที่ก่อตั้งโดยพี่น้องตระกูลเชนีย์
- เป็นเส้นทางรถไฟเพียงสายเดียวในสหรัฐอเมริกาที่ครอบครองโดยครอบครัวแทนที่จะเป็นบริษัทในขณะนั้น
- เคยมีการทดสอบนวัตกรรมระบบป้องกันการชนกันของรถไฟแบบอัตโนมัติในปี ค.ศ. 1914
- ปัจจุบันเส้นทางรถไฟเดิมบางส่วนได้ถูกเปลี่ยนเป็นเส้นทางเดินป่าและทางจักรยาน Cheney Rail Trail
เซาท์แมนเชสเตอร เรลโรด (South Manchester Railroad หรือ SMRR) หรือที่รู้จักกันในชื่อ รถไฟสายเชนีย์ (Cheney Railroad) หรือ Cheney's Goat เป็นรถไฟสายสั้นที่ให้บริการในเมืองแมนเชสเตอร รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา โดยเริ่มก่อตั้งในปี ค.ศ. 1866 และเปิดให้บริการเส้นทางระยะทาง 2 ไมล์ ระหว่างโรงงานของพี่น้องตระกูลเชนีย์และเส้นทางหลักของรถไฟสาย Hartford, Providence and Fishkill (HP&F) ในปี ค.ศ. 1869
ประวัติการก่อตั้งและการดำเนินงาน
การก่อตั้งรถไฟสายนี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1866 โดยพี่น้องตระกูลเชนีย์ ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังในอุตสาหกรรมไหมในขณะนั้น เมื่อสร้างเสร็จสิ้น รถไฟสายนี้เป็นเส้นทางรถไฟเพียงสายเดียวในสหรัฐอเมริกาที่ครอบครองโดยครอบครัวแทนที่จะเป็นบริษัท

การใช้งานและบริการ
รถไฟสายนี้ถูกใช้เป็นวิธีการขนส่งผลิตภัณฑ์ไหมจากโรงงานในแมนเชสเตอรไปยังโรงงานอีกแห่งในฮาร์ตฟอร์ด นอกจากนี้ยังให้บริการขนส่งผู้โดยสารในราคาประหยัดสำหรับคนงานโรงงาน และนักเรียนจากทางตอนใต้เพื่อเดินทางไปโรงเรียนมัธยมฮาร์ตฟอร์ด (Hartford Public High School) ก่อนที่จะมีการสร้างโรงเรียนมัธยมแมนเชสเตอรในปี ค.ศ. 1904
นอกจากนี้ รถไฟยังใช้ขนส่งผู้คนที่ต้องการไปชมการแสดงที่ Cheney Hall และนักธุรกิจที่มาร่วมงานแสดงสินค้าไหม รวมถึงการเดินรถในวันอาทิตย์เพื่อพาส่งคนไปยังโบสถ์คาทอลิกทางตอนเหนือ โดยในโอกาสพิเศษอาจมีผู้โดยสารสูงถึง 3,500 คนต่อวัน ในราคาค่าโดยสารเพียง 10 เซนต์ต่อเที่ยว

นวัตกรรมความปลอดภัย
ในปี ค.ศ. 1914 ได้มีการทดสอบอุปกรณ์ป้องกันการชนกันของรถไฟที่ล้ำสมัยบนเส้นทางนี้ โดยประธาน Mollen ได้เสนอรางวัลให้แก่ผู้ประดิษฐ์อุปกรณ์ที่สามารถหยุดรถไฟที่วิ่งสวนทางกันบนรางเดียวกันได้โดยอัตโนมัติ ระบบนี้ใช้การเดินสายไฟในรางรถไฟและใช้แบตเตอรี่ติดตั้งบนหัวรถจักร เพื่อให้ระบบเบรกอากาศทำงานและหยุดรถไฟเมื่อเกิดการลัดวงจรไฟฟ้าที่เพลาของรถไฟอีกขบวนหนึ่ง

สถานีและหัวรถจักร
สถานีรถไฟถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1879 ตั้งอยู่ที่หัวมุมถนน Park Street และ Elm Terrace โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการขนส่งสินค้าและใช้งานทั่วไป

หัวรถจักรไอน้ำ
ในปี ค.ศ. 1879 หัวรถจักรไอน้ำรุ่น 0-4-4 ชื่อ 'Mt. Nebo' ถูกส่งมาจาก Baldwin Locomotive Works ในฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งออกแบบโดย Matthias Nace Forney เพื่อใช้ในการลากจูงทั้งสินค้าและผู้โดยสาร

การสิ้นสุดและการเปลี่ยนแปลงในปัจจุบัน
ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) ในทศวรรษ 1930 พี่น้องตระกูลเชนีย์เริ่มขายสินทรัพย์ของพวกเขา ซึ่งรวมถึงรถไฟสายนี้ด้วย การเดินทางของผู้โดยสารเที่ยวสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1933 และหลังจากนั้นรถไฟสายนี้ถูกขายให้กับ New York, New Haven and Hartford Railroad
การขนส่งสินค้ายังคงดำเนินต่อไปภายใต้การบริหารของ New Haven และ Penn Central ก่อนที่จะถูกยุติลงโดย Conrail ในปี ค.ศ. 1981 เนื่องจากความต้องการขนส่งสินค้าลดลง และเส้นทางนี้ถูกประกาศยกเลิกอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1986
ในปี ค.ศ. 2005 หนึ่งไมล์ของเส้นทางรถไฟเดิมถูกซื้อโดย Manchester Land Conservation Trust เพื่อเปลี่ยนให้เป็นเส้นทางเดินเท้าและทางจักรยานที่รู้จักกันในชื่อ Cheney Rail Trail
คำถามที่พบบ่อย
รถไฟสายเซาท์แมนเชสเตอรก่อตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์หลักคืออะไร?
วัตถุประสงค์หลักคือเพื่อขนส่งผลิตภัณฑ์ไหมจากโรงงานของพี่น้องตระกูลเชนีย์ในเมืองแมนเชสเตอรไปยังโรงงานอีกแห่งในฮาร์ตฟอร์ด
ใครเป็นเจ้าของรถไฟไฟสายนี้ในช่วงแรก?
ในช่วงแรก รถไฟสายนี้ถูกครอบครองโดยพี่น้องตระกูลเชนีย์ ซึ่งทำให้เป็นรถไฟสายเดียวในสหรัฐฯ ที่เป็นของครอบครัวไม่ใช่บริษัท
ปัจจุบันเส้นทางรถไฟสายนี้ยังคงให้บริการอยู่หรือไม่?
answer: ไม่ ปัจจุบันเส้นทางนี้ถูกยกเลิกการเดินรถไปแล้ว และบางส่วนได้ถูกเปลี่ยนเป็นเส้นทางเดินเท้าและทางจักรยานที่ชื่อว่า Cheney Rail Trail