อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนโดยไม่มีเงื่อนไข หลักการพื้นฐานของสาธารณรัฐตุรกี

"อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนโดยไม่มีเงื่อนไข" (ภาษาตุรกี: Egemenlik kayıtsız şartsız Milletindir) คือหลักการพื้นฐานในการก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกี ซึ่งสะท้อนถึงการเปลี่ยนผ่านจากการปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ไปสู่ระบอบประชาธิปไตยที่อำนาจสูงสุดในการปกครองรัฐตกเป็นของประชาชน ข้อความนี้ถูกจารึกไว้บนผนังด้านหลังประธานในห้องประชุมสภาแห่งชาติ (General Assembly Hall) ของรัฐสภาตุรกี เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจถึงที่มาของอำนาจรัฐ

ความหมายและสาระสำคัญ

หลักการนี้ระบุว่า ไม่ว่าจะเป็นบุคคล ตระกูล กลุ่มความเชื่อ หรือองค์กรใดก็ตาม ไม่ควรมีอำนาจสั่งการโดยตรงเหนือชุมชน โดยอำนาจสูงสุดในการจัดระเบียบสังคมต้องมีแหล่งที่มาเพียงหนึ่งเดียวและเป็นของปวงชน (The Nation) เท่านั้น

ในทางภาษาศาสตร์ คำว่า "Milletindir" (เป็นของปวงชน) ในภาษาตุรกีจะเขียนขึ้นต้นด้วยตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ เพื่อเน้นย้ำว่าคำนี้หมายถึง "ชนชาติตุรกี" (Turkish Nation) โดยเฉพาะ

วิวัฒนาการทางกฎหมายและรัฐธรรมนูญ

หลักการอำนาจอธิปไตยของปวงชนได้ถูกบรรจุไว้ในรัฐธรรมนูญของตุรกีหลายฉบับ โดยมีการปรับเปลี่ยนถ้อยคำตามยุคสมัยและการปฏิรูปภาษา ดังนี้:

• 23 เมษายน 1920: ในการประชุมรัฐสภาครั้งแรก เชริฟ เบย์ (Şerif Bey) ได้กล่าวสุนทรพจน์เปิดการประชุมโดยเน้นย้ำถึงเรื่องอำนาจอธิปไตยและเสรีภาพ
• 20 มกราคม 1921: ปรากฏในมาตรา 1 ของรัฐธรรมนูญปี 1921 โดยระบุว่า "อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนโดยไม่มีข้อสงวนหรือเงื่อนไข" (ภาษาออตโตมัน: Hâkimiyet bilâ kaydü şart milletindir)

• 20 เมษายน 1924: ปรากฏในมาตรา 3 ของรัฐธรรมนูญปี 1924 โดยยังคงใจความสำคัญว่าอำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนโดยไม่มีเงื่อนไข
• 10 มกราคม 1945: มีการเปลี่ยนถ้อยคำจากภาษาออตโตมัน "Hakimiyet bila kaydü şart Milletindir" เป็นภาษาตุรกีสมัยใหม่ว่า "Egemenlik kayıtsız şartsız Milletindir"
• 9 กรกฎาคม 1961: ปรากฏในมาตรา 4 ของรัฐธรรมนูญปี 1961 ซึ่งขยายความว่าปวงชนจะใช้อำนาจอธิปไตยผ่านองค์กรที่มีอำนาจตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด และห้ามมิให้มอบอำนาจนี้แก่บุคคล กลุ่ม หรือชนชั้นใดโดยเฉพาะ
• 18 ตุลาคม 1982: ปรากฏในมาตรา 6 ของรัฐธรรมนูญปี 1982 ซึ่งยังคงยึดถือหลักการเดิมว่าอำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนโดยไม่มีข้อจำกัดหรือเงื่อนไข และต้องใช้อำนาจผ่านองค์กรที่ได้รับมอบหมายตามรัฐธรรมนูญเท่านั้น

ศิลปะและการสื่อสารเชิงสัญลักษณ์

นอกเหนือจากตัวบทกฎหมาย หลักการนี้ยังถูกถ่ายทอดผ่านงานศิลปะการเขียนตัวอักษร (Calligraphy) ในรูปแบบต่างๆ: