ของประทานแห่งพระวิญญาณ

ในคริสต์ศาสนา ของประทานแห่งพระวิญญาณ หรือ คาริสมา (อังกฤษ: Charism; กรีก: χάρισμα charisma) หมายถึง พลังพิเศษหรือพระคุณอันเหนือธรรมชาติที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ประทานให้แก่คริสเตียนแต่ละบุคคล เพื่อใช้ในการปฏิบัติพันธกิจของคริสตจักรและเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม โดยมีความแตกต่างจากพระคุณที่ประทานให้เพื่อการชำระให้บริสุทธิ์ส่วนบุคคล เช่น ของประทานเจ็ดประการของพระวิญญาณบริสุทธิ์ หรือผลของพระวิญญาณ

ประเภทและลักษณะของของประทาน

ของประทานเหล่านี้มักถูกเรียกว่า "ของประทานทางคาริสมาติก" ซึ่งครอบคลุมความสามารถที่หลากหลาย ทั้งที่ดูเหมือนเป็นความสามารถตามธรรมชาติและสิ่งที่ดูเป็นปาฏิหาริย์ โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อการเสริมสร้าง (Edify) การหนุนใจ และการปลอบประโลมสมาชิกในคริสตจักร

รายการของประทานตามพระคัมภีร์ใหม่

ในพระคัมภีร์ใหม่ โดยเฉพาะในจดหมายของนักบุญเปาโล มีการระบุรายการของประทานไว้ในหลายส่วน ซึ่งมีความคาบเกี่ยวกันดังนี้:

• 1 โครินธ์ 12: คำแห่งปัญญา, คำแห่งความรู้, ความเชื่อ, การรักษาโรค, การทำสิ่งอัศจรรย์, การพยากรณ์, การแยกแยะวิญญาณ และการพูดภาษาแปลกๆ รวมถึงการแปลภาษาแปลกๆ
• โรม 12: การพยากรณ์, การรับใช้, การสอน, การหนุนใจ, การให้, การปกครอง และการแสดงความเมตตา
• เอเฟซัส 4: อัครทูต, ผู้เผยพระวจนะ, ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ, ศิษยาภิบาล และอาจารย์

การจัดหมวดหมู่ทางศาสนศาสตร์

นักศาสนศาสตร์บางกลุ่มได้แบ่งของประทานออกเป็นหมวดหมู่เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้น เช่น:

• หมวดหมู่ตามหน้าที่: แบ่งเป็น ของประทานเชิงพยากรณ์ (การสอน, การหนุนใจ), ของประทานเชิงปุโรหิต (ความเมตตา, การดูแลผู้ยากไร้), และของประทานเชิงกษัตริย์ (การบริหารจัดการคริสตจักร)
• หมวดหมู่ตามลักษณะการทำงาน: แบ่งเป็น ของประทานด้านความรู้ (คำแห่งปัญญา, การแยกแยะวิญญาณ), ของประทานด้านการพูด (ภาษาแปลกๆ, การพยากรณ์), และของประทานด้านอำนาจ (ความเชื่อ, การรักษาโรค, สิ่งอัศจรรย์)

มุมมองทางเทววิทยา การสิ้นสุดและการดำรงอยู่

ประเด็นถกเถียงสำคัญในคริสต์ศาสนาเกี่ยวกับของประทานแห่งพระวิญญาณคือความเชื่อเรื่องระยะเวลาการทำงานของของประทานเหล่านี้ ซึ่งแบ่งออกเป็นสองกระแสหลัก:

หลักการและจุดประสงค์

ตามความเชื่อทางคริสต์ศาสนา ของประทานเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากความสามารถส่วนบุคคลหรือการพยายามเพื่อให้ได้มา แต่เป็นสิ่งที่พระเจ้าประทานให้โดยอิสระ (Grace) ดังนั้นผู้ที่ได้รับจึงไม่สามารถอ้างสิทธิ์หรือโอ้อวดได้ นอกจากนี้ ความหลากหลายของของประทานในแต่ละบุคคลสะท้อนถึงแนวคิดเรื่อง "กายเดียวแต่หลายอวัยวะ" ซึ่งหมายความว่าไม่มีใครได้รับของประทานครบทุกประการ แต่ทุกคนต้องทำงานร่วมกันเพื่อประโยชน์สูงสุดของชุมชนความเชื่อ