โรงละครสเตท (พอร์ตแลนด์, เมน)

โรงละครสเตท (State Theatre) เป็นโรงละครประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ที่เลขที่ 609 ถนนคองเกรส (Congress Street) บริเวณจุดตัดกับถนนไฮ (High Street) ในย่านใจกลางเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐเมน สหรัฐอเมริกา โดดเด่นด้วยการผสมผสานสถาปัตยกรรมแบบมัวร์ (Moorish) และอาร์ตเดโค (Art Deco) โดยปัจจุบันเปิดให้บริการในฐานะสถานที่จัดแสดงศิลปะการแสดงที่มีความจุ 1,870 ที่นั่ง หลังจากผ่านการบูรณะครั้งใหญ่และเปิดตัวอีกครั้งในปี 2010

ประวัติการก่อสร้างและยุคทอง

โรงละครสเตทได้รับการออกแบบโดย เฮอร์เบิร์ต ดับเบิลยู. โรดส์ (Herbert W. Rhodes) สถาปนิกชาวพอร์ตแลนด์ โดยสร้างขึ้นแทนที่คฤหาสน์ชาร์ลส์ ลิบบี (Charles Libby Mansion) ในช่วงเริ่มต้นโรงละครมีความจุถึง 2,300 ที่นั่ง และถูกออกแบบให้เป็นการผสมผสานทางสุนทรียศาสตร์ระหว่างศิลปะแบบสเปน อิตาลี และอาร์ตเดโค พร้อมการตกแต่งที่หรูหราอย่างยิ่ง

จุดเด่นของการตกแต่งภายในในยุคแรก ได้แก่ บันไดเหล็กดัด ประตูบรอนซ์ พรมทอแขวนจากเพดานโค้งที่ประดับด้วยลวดลายปั้นและภาพเขียน ระเบียงแบบสเปน 4 แห่ง และออร์แกนวูร์ลิทเซอร์ (Wurlitzer organ) นอกจากนี้ยังมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในสมัยนั้น โดยมีการติดตั้งเครื่องฉายภาพยนตร์ 3 เครื่อง และระบบแมกนิสโคป (magniscope) เพื่อให้ผู้ชมได้รับประสบการณ์การชมภาพยนตร์ที่มีคุณภาพและขนาดภาพที่ใหญ่ขึ้น

โรงละครเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 โดยฉายภาพยนตร์เรื่อง The Trespasser ซึ่งเป็นภาพยนตร์พูดเรื่องแรกของ กลอเรีย สวอนสัน (Gloria Swanson) โดยในช่วง 30 ปีแรก โรงละครสเตททำหน้าที่เป็นโรงภาพยนตร์ชั้นนำที่ฉายภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์จากฮอลลีวูด โดยมีราคาตั๋วตั้งแต่ 10 เซนต์ถึง 25 เซนต์

กิจกรรมสำหรับเด็กและรายการวิทยุ

ในช่วงกลางทศวรรษ 1930 โรงละครได้เริ่มโปรแกรมฉายการ์ตูนรอบบ่ายสำหรับเด็ก ซึ่งรวมถึงตัวละครยอดนิยมอย่าง บักส์ บันนี (Bugs Bunny), พอร์กี้ พิก (Porky Pig) และป๊อปอาย (Popeye) นอกจากนี้ยังมีการบันทึกรายการวิทยุรายสัปดาห์ชื่อ Recess Time ในเช้าวันเสาร์ ซึ่งเปิดโอกาสให้เด็กๆ ตอบคำถามชิงรางวัลเงินสด

การปรับตัวและการเสื่อมถอย

ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1940 จนถึงทศวรรษ 1960 โรงละครสเตทได้ขยายรูปแบบการนำเสนอให้ครอบคลุมถึงการแสดงละครเวทีและการเต้นรำ เพื่อรับมือกับการแข่งขันที่เพิ่มขึ้นจากโทรทัศน์

หลังจากการเกษียณอายุของ รัลฟ์ ทัลลี (Ralph Tully) ผู้จัดการในขณะนั้นในปี 1963 และการเสียชีวิตของ อีดิธ ฟรานซิส (Edith Francis) ผู้สืบทอดตำแหน่ง โรงละครเริ่มประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนัก เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวอาคารโดนรื้อถอน โรงละครจึงถูกเช่าเพื่อใช้เป็นสถานที่ฉายภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่โดยบริษัท American Theater Corporation ในขณะที่โรงละครท้องถิ่นแห่งอื่นๆ เช่น Civic, Empire และ Strand ถูกรื้อถอนไป

โรงละครยุติการเป็นโรงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ในปี 1990 โดยในช่วงเวลาดังกล่าว อาคารตกอยู่ในสภาพทรุดโทรมอย่างหนัก อุปกรณ์ตกแต่งดั้งเดิม เช่น เก้าอี้ ป้ายไฟ และพรมทอจำนวนมากสูญหายหรือถูกขโมย

การบูรณะและการกลับมาเปิดให้บริการ

ในปี 1993 นิค และ โลลา คัมป์ฟ์ (Nick and Lola Kampf) เจ้าของคนใหม่ได้ว่าจ้างสถาปนิก สก็อตต์ ซิมมอนส์ (Scott Simmons) เพื่อบูรณะโรงละครให้กลับมาสวยงามอีกครั้ง และเปิดให้บริการในวันที่ 20 พฤศจิกายน 1993 อย่างไรก็ตาม โรงละครประสบปัญหาการบริหารจัดการจนนำไปสู่การล้มละลายขององค์กรไม่แสวงหากำไรที่เข้ามาเช่าบริหารในปี 1997 จนกระทั่งอาคารนี้ถูกขายให้กับ แมต ออร์น (Mat Orne) นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ท้องถิ่นในปี 2000

ต่อมา แกรนท์ วิลสัน จูเนียร์ (Grant Wilson Jr.) ได้เข้าครอบครองและพยายามเปิดโรงละครเพื่อรองรับอุตสาหกรรมดนตรีสดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ต้องเผชิญกับปัญหาด้านโครงสร้าง เช่น ระบบสายไฟที่เก่าแก่และบันไดหนีไฟที่ชำรุด ทำให้ไม่สามารถปฏิบัติตามกฎระเบียบด้านความปลอดภัยได้ จนต้องปิดตัวลงอีกครั้งในปี 2006

การดำเนินงานในปัจจุบัน

โรงละครสเตทกลับมาเปิดให้บริการอย่างเต็มรูปแบบในเดือนตุลาคม 2010 ภายใต้ข้อตกลงการบูรณะครั้งใหญ่โดย The Bowery Presents จากนิวยอร์ก และ อเล็กซ์ โครเธอร์ส (Alex Crothers) จาก Higher Ground โดยมีการลงทุนกว่า 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อปรับปรุงอาคารให้เป็นไปตามมาตรฐานความปลอดภัยและติดตั้งอุปกรณ์สำหรับสถานที่จัดแสดงศิลปะการแสดงสมัยใหม่

นับตั้งแต่การเปิดตัวครั้งใหม่ โรงละครสเตทได้ต้อนรับศิลปินชื่อดังมากมาย เช่น Elvis Costello, Arctic Monkeys, Queens of the Stone Age, The Flaming Lips และ Aziz Ansari เป็นต้น