ภาพยนตร์ทมิฬ: ประวัติศาสตร์และวิวัฒนาการของ Kollywood

ภาพยนตร์ทมิฬเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดียที่ผลิตภาพยนตร์ในภาษาทมิฬ ซึ่งเป็นภาษาหลักที่ใช้พูดในรัฐทมิฬนาดู โดยอุตสาหกรรมนี้มีชื่อเล่นว่า Kollywood ซึ่งเป็นคำผสมระหว่างชื่อย่าน Kodambakkam ในเมืองเชนไน ซึ่งเป็นศูนย์กลางของสตูดิโอภาพยนตร์ และคำว่า Hollywood

จุดเริ่มต้นและวิวัฒนาการ

ภาพยนตร์ทมิฬเรื่องแรกที่เป็นหนังเงียบคือ Keechaka Vadham ซึ่งกำกับโดย R. Nataraja Mudaliar ในปี 1918 ส่วนภาพยนตร์ทมิฬเรื่องแรกที่มีเสียงพากย์คือ Kalidas ซึ่งเป็นภาพยนตร์หลายภาษาที่กำกับโดย H. M. Reddy ออกฉายเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 1931 ซึ่งเป็นเวลาไม่ถึงเจ็ดเดือนหลังจากภาพยนตร์พูดได้เรื่องแรกของอินเดียเรื่อง Alam Ara

ภาพยนตร์ทมิฬได้รับการยอมรับในด้านการเล่าเรื่องที่ก้าวหน้าและมีความหลากหลาย โดยเฉพาะในช่วงทศวรรษ 1990 และต้นทศวรรษ 2000 ที่สามารถก้าวข้ามกำแพงทางชาติพันธุ์และภาษา เช่นเรื่อง Roja (1992), Bombay (1995), Indian (1996) และ Enthiran (2010)

การขยายตัวสู่ระดับสากล

ในช่วงปลายทศวรรษ 1930 รัฐมัทราสได้ผ่านกฎหมายภาษีความบันเทิงปี 1939 ทำให้เมืองมัทราส (ปัจจุบันคือเชนไน) กลายเป็นศูนย์กลางรองสำหรับภาพยนตร์ฮินดีและอุตสาหกรรมภาพยนตร์ทางตอนใต้ของอินเดีย รวมถึงภาพยนตร์ศรีลังกาด้วย

ในช่วงไตรมาสสุดท้ายของศตวรรษที่ 20 ภาพยนตร์ทมิฬได้สร้างตัวตนในระดับโลก โดยได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่ผู้ชมที่พูดภาษาทมิฬในศรีลังกา มาเลเซีย และสิงคโปร์ นอกจากนี้ยังมีการจัดจำหน่ายไปทั่วตะวันออกกลาง โอเชียเนีย ยุโรป อเมริกาเหนือ บางส่วนของแอฟริกา และญี่ปุ่น ซึ่งนำไปสู่การสร้างภาพยนตร์อิสระในกลุ่มประชากรทมิฬที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศ

ประวัติศาสตร์การฉายภาพยนตร์ในยุคแรก

ผู้จัดฉายยุคบุกเบิก

M. Edwards เป็นคนแรกที่ฉายภาพยนตร์เงียบที่ Victoria Public Hall ในเมืองมัทราสเมื่อปี 1897 ในช่วงยุคอาณานิคมอังกฤษ โดยภาพยนตร์ที่ฉายส่วนใหญ่เป็นสารคดีสั้นๆ เกี่ยวกับเหตุการณ์ในชีวิตประจำวัน

ต่อมา Warwick Major ผู้ประกอบการชาวตะวันตกได้สร้างโรงภาพยนตร์แห่งแรกคือ Electric Theatre ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่ชาวอังกฤษในมัทราส แม้ว่าในเวลาต่อมาอาคารนี้จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของคอมเพล็กซ์ไปรษณีย์บนถนน Anna Salai

การนำเข้าเทคโนโลยีและ Tent Cinema

Swamikannu Vincent นักเขียนแบบรถไฟจากเมือง Tiruchirapalli กลายเป็นผู้จัดฉายภาพยนตร์เคลื่อนที่ในปี 1905 โดยใช้เต็นท์ในการฉายภาพยนตร์ใกล้กับ Parry's Corner โดยเขาได้นำเข้าเครื่องฉายภาพยนตร์จากฝรั่งเศสและร่วมมือกับบริษัท Pathé ซึ่งช่วยให้โรงภาพยนตร์เกิดขึ้นมากมายทั่วรัฐ

นอกจากนี้ Raghupathi Venkaiah Naidu นักถ่ายภาพชื่อดัง ได้นำเข้าอุปกรณ์ฉายภาพยนตร์พร้อมเสียง (Crone megaphone) มาใช้ฉายภาพยนตร์สั้นๆ เช่น Pearl Fish และ Raja's Casket ซึ่งถือเป็นต้นกำเนิดของโรงภาพยนตร์แบบเต็นท์ในมัทราส และต่อมาเขาได้สร้างโรงภาพยนตร์ Gaiety ในปี 1914 ซึ่งเป็นโรงภาพยนตร์แห่งแรกในมัทราสที่สร้างโดยชาวอินเดีย

จากหนังเงียบสู่หนังยาว

ในช่วงแรก ภาพยนตร์ส่วนใหญ่เป็นหนังจากสหรัฐอเมริกาและอังกฤษ ต่อมาในปี 1909 T. H. Huffton ได้ก่อตั้ง Peninsular Film Services เพื่อผลิตหนังสั้นสำหรับผู้ชมท้องถิ่น แต่เมื่อภาพยนตร์ยาว (Drama films) จากบอมเบย์เริ่มเข้ามามีบทบาทตั้งแต่ปี 1912 เป็นต้นไป ยุคของหนังสั้นจึงสิ้นสุดลง และภาพยนตร์ได้กลายเป็นรูปแบบความบันเทิงยอดนิยมอย่างมั่นคง