เจาะลึก The Complete Wargames Handbook คู่มือการออกแบบเกมสงคราม

The Complete Wargames Handbook เป็นหนังสือที่รวบรวมความรู้เกี่ยวกับการเล่นและการออกแบบเกมสงคราม (Wargames) เขียนโดย James F. Dunnigan ผู้เชี่ยวชาญและนักออกแบบเกมระดับตำนาน ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1980 โดยสำนักพิมพ์ William Morrow and Company

ประวัติผู้เขียนและจุดเริ่มต้น

Jim Dunnigan เริ่มเข้าสู่โลกของเกมสงครามตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยในช่วงทศวรรษ 1960 เขาได้ออกแบบเกม Jutland ซึ่งตีพิมพ์โดย Avalon Hill ในปี 1967 และตามมาด้วยผลงานสร้างชื่ออีกมากมาย เช่น 1914 (1968), PanzerBlitz (1970) และ Sniper! (1973) นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเกมสงครามของตนเอง ซึ่งเริ่มแรกใช้ชื่อว่า Poultron Press ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น Simulations Publications Inc. (SPI) ในเวลาต่อมา

เนื้อหาภายในเล่ม

ในช่วงปี 1980 เมื่อผู้ผลิตเกมเริ่มเปลี่ยนผ่านไปสู่รูปแบบคอมพิวเตอร์ Dunnigan จึงเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นเพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ที่สนใจ ทั้งในด้านวิธีการเล่น การออกแบบ และการค้นหาเกมสงคราม โดยเนื้อหาแบ่งออกเป็น 9 บทหลัก ดังนี้:

• ความหมายของเกมสงคราม: ทำความเข้าใจว่าเกมสงครามคืออะไร
• วิธีการเล่น: แนวทางการเล่นเกมสงครามสำหรับมือใหม่
• การวางแผนเกม: ทำไมการวางแผนจึงสำคัญ
• การออกแบบเกมแบบ Manual: ขั้นตอนการสร้างเกมที่ใช้กระดานและอุปกรณ์
• ประวัติศาสตร์ของเกมสงคราม: วิวัฒนาการของเกมจำลองการรบ
• เกมสงครามบนคอมพิวเตอร์: การเปลี่ยนผ่านสู่ยุคดิจิทัล
• การออกแบบเกมสงครามบนคอมพิวเตอร์: เทคนิคการสร้างเกมในรูปแบบซอฟต์แวร์
• กลุ่มผู้เล่น: ใครคือผู้ที่ชื่นชอบเกมประเภทนี้
• เกมสงครามในสถานการณ์จริง: การนำเกมสงครามไปใช้ในบริบทของสงครามจริง

ประวัติการตีพิมพ์และการตอบรับ

หนังสือเล่มนี้ได้รับการตีพิมพ์หลายครั้ง โดยฉบับแรกออกในปี 1980 และถูกแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นโดย Hobby Japan ในปี 1982 ต่อมามีการพิมพ์ครั้งที่สองในปี 1992 และครั้งที่สามในรูปแบบปกอ่อนโดย iUniverse ในปี 2000

มุมมองจากนักวิจารณ์

การตอบรับต่อหนังสือเล่มนี้มีความหลากหลาย บางส่วนมองว่าเป็นของขวัญที่น่าสนใจสำหรับผู้เริ่มต้น แต่บางนักวิจารณ์ เช่น Lynn Willis จากนิตยสาร Different Worlds มองว่าเนื้อหาบางส่วนผิวเผินเกินไป และการนำเสนอที่ซับซ้อนขัดกับแนวคิดที่ว่าเกมสงครามเป็นเรื่องง่าย นอกจากนี้ เว็บไซต์ The Tactical Wargamer ยังตั้งข้อสังเกตว่าหนังสือเล่มนี้ขาดการพูดถึงเกมในระดับยุทธวิธี (Tactical-level games) อย่างลึกซึ้ง

การนำไปใช้ในเชิงวิชาการและทหาร

แม้จะมีคำวิจารณ์ในบางจุด แต่หนังสือของ Dunnigan ยังคงถูกนำไปอ้างอิงอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะในเวิร์กชอปของ Military Operations Research Society เพื่อใช้ในการออกแบบ "Seminar Wargames" ซึ่งเป็นเกมที่กองทัพใช้ในการวางแผนยุทธศาสตร์ โดยเฉพาะในส่วนของการพัฒนากฎเกณฑ์สำหรับเกมแบบ Manual